GTAForum.nl - Het Nederlandse Grand Theft Auto Forum! -> MAF

(12 pagina's)
1
2
3
→
laatste »

Boswandeling

Geplaatst door NandroDavids , 7 september 2009 - 17:30

Zoals u wellicht weet ben ik werkzaam in een supermarkt en daar maak je regelmatig leuke, grappige en/of opvallende dingen mee. Dat zal uiteraard ook in andere branches wel gebeuren…maar een verhaal zoals hieronder, dat heb ik echt nog nooit ergens meegemaakt. Laat ik de situatie eerst even schetsen: Onderstaand verhaal speelde zich af op de slagerij, op een tot dan toe doodgewone maandagochtend. Onze chef-slager stond vlees te snijden, één van zijn medewerksters was gehakt aan het draaien en een andere medewerkster van de slagerij was druk bezig om het vlees te verpakken en te stickeren. Tot zover de uitleg, het volgende vond vervolgens plaats…

“Dames, wat ik dit weekend toch heb meegemaakt…echt, ik moet m’n verhaal even kwijt”, aldus onze slager. Beide dames waren natuurlijk direct één en al oor en lieten hem rustig zijn verhaal vervolgen. “Jullie weten dat ik twee van die grote, sterke honden heb hè?”, vervolgde hij dan ook. “Daar liep ik gisteren dus mee bij mij in de buurt in het bos, langs het water, je kent het wel…tot op een gegeven moment die honden opeens aan de lijnen beginnen te trekken, niet normaal meer! Ik deed m’n uiterste best om ze vast te houden, maar ze waren gewoon te sterk en ik kon ze niet meer houden. De lijnen schoten los en beide honden vlogen ervandoor.” Eén van de medewerksters: “Ooh, dat meen je niet! En toen?!” “Ja, toen ik erachteraan natuurlijk”, was het antwoord van de slager. “Ze waren richting het water gerend en toen ik daar kwam, zag ik een hand boven het water uitsteken.” “Oooooooh! Nee toch?!”, riepen beide dames in koor. “Ja echt, ik geloofde ’t eerst zelf ook niet, maar ja, ik stond er wel en die hand stak er ook echt bovenuit. Dus ja, wat doe je op zo’n moment hè? Ik bedacht me geen moment en ben erin gesprongen en naar de plek waar de hand weer even onder was gegaan toegezwommen.” De dames luisteren nog steeds ademloos, benieuwd of het allemaal goed af was gelopen. “Dus ik graai onder water, heb het armpje te pakken, trek het naar boven…haal ik zo een kaboutertje uit het water!”

Nostalgie

Geplaatst door NandroDavids , 1 september 2009 - 20:18

Het Forum wordt de laatste tijd overspoeld met negatievelingen, neerbuigende criticasters, crewbashers, hoi-zeggers, dubbelaccounts, gefrustreerde oud-SL+-ers, meelopers en leden die roepen dat vroeger alles beter was. Wij van MAF durven te zeggen dat we bij de oude garde horen en dus recht van spreken hebben als het om dat laatste gaat. Dus, was vroeger alles beter? En zo ja, wat was er dan zoveel toffer dan tegenwoordig?

Vroegâh…

…werd er nog gepost in het Megaleden Forum.
…was de beste Vice City-kenner bij de Forum Awards ook echt de beste Vice City-kenner.
…waren er nog oud-Administrators die goed en gezellig bleven meeposten.
…was men niet jaloers op een briljant initiatief, maar juichde men het van harte toe.
…bevatte Feedback nooit minimaal 10 slotjes per pagina.
…had je helemaal geen leden-ID’s met meer dan vier getallen.
…kon je geen eens topics bumpen die meer dan drie jaar oud waren.
…werd er meer gepost in Vice City General dan in de niet-GTA-gerelateerde fora.
…kon de crew blogitems helemaal niet op onzichtbaar zetten.
…werd er in de Gangs & Corporations-scene nog keihard geknokt om Corporation te worden.
…leken Total Conversion Mods ook echt te gaan slagen.
…waren er minder leden en dus minder crewlikkers.
…verschenen er soms maar liefst 10 MAF-items in één maand.
…kende je alle leden in je MSN-lijst gewoon bij hun voornaam.
…was het mogelijk om na een vakantie binnen een uurtje alle boeiende nieuwtjes door te nemen.
…was Joriz gewoon zichtbaar online.
…ging men na een stuk of vijf offtopic posts uit zichzelf weer ontopic.
…liet men lovende woorden over zichzelf bij een groot afscheid over aan anderen.

Ach ja, vroeger, wie kent ’t niet? Die goede oude tijd met Flippo’s, het knikkeren op het schoolplein, lekker voetballen op straat in plaats van Jetix en Nickelodeon…wat een nostalgie!

Big Brother

Geplaatst door NandroDavids , 20 augustus 2009 - 18:37

Soms denk ik wel eens dat mijn leven één grote Truman Show is. Voor de leden die nu al geen flauw idee hebben waar dit over gaat: Ga maar weg, het heeft geen enkel nut om nu verder te lezen. Ga eerst maar eens die goede film -*Weet dat 30 % van de lezers nu gauw IMDB checkt*- bekijken en kom dan terug om dit item van begin tot eind te kunnen begrijpen. Enkele weken/maanden terug was deze film weer eens op tv en dat was de vierde keer in mijn leven dat ik de film heb bekeken. De eerste keer begreep ik er echt helemaal niets van –*Gniffelt omdat diezelfde 30 % nu voor de tweede keer wegklikt om zo’n twee uur later terug te keren*- maar na de tweede keer kon ik de conclusie trekken dat ik een schitterende film had gezien. Sterker nog, na de derde en vierde keer ben ik de Truman Show steeds meer gaan waarderen.

Echter, de film heeft me ook wel eens aan het nadenken gezet en dat heb ik de laatste tijd steeds vaker. Langzaamaan denk ik steeds vaker bij mezelf hoe het zou zijn wanneer mijn hele leven één grote scène blijkt te zijn en dat iedereen eigenlijk alles van me weet en kan zien. Wat zou ik dan eigenlijk een raar leven hebben, of zou het juist positief uitpakken? Als ik dan bedenk hoe vreemd doodnormale dagelijkse dingen zouden zijn, begin ik dat gevoel ook steeds interessanter te vinden. Want, stel je nou toch eens voor…

Wat als gisteravond op de vergadering iedereen al lang wist wat ik allemaal wilde bespreken en dat ze het daarom geen probleem vonden dat ik 3 uur lang aan ’t woord was? Zou dat hun mening hebben beïnvloed? Of zouden ze het juist met me eens moeten zijn, omdat de regisseur het zo gewild heeft? Weet die ene caissière dat elke keer dat ik haar op Hyves zie verschijnen, ik tóch weer even die leuke foto moet bekijken? Kijkt ze me daarom altijd zo leuk glimlachend aan? Maken mijn collega’s expres domme grammaticale fouten en spellingsfouten, enkel en alleen om mij te prikkelen en op scherp te zetten? Heb ik daarom regelmatig dejá-vu’s, simpelweg omdat ze ook daadwerkelijk eerder zijn gebeurd, want ze zijn tenslotte in scène gezet?

Natuurlijk vraag je je nu af hoe ik hier nou weer bij kom en of ik er ook nog bewijzen voor heb. Of dat vraag je je helemaal niet af, omdat alles wat ik hierboven zeg ook nog eens echt waar is. Maar mocht je je het toch afvragen, dan heb ik wel wat bewijs. Want niemand die mij gaat vertellen dat het toeval is dat zowel op 25 maart 2006 als op 14 augustus 2009 een onverklaarbaar hoog aantal bezoekers online was op GTAForum.nl, zelfs tot recordhoogte aan toe. Dat kan eigenlijk niet anders dan dat er voor iedereen bekend werd dat NandroDavids, de hoofdpersoon in de meest realistische realityshow ooit, moderator werd op GTAForum.nl. Het moet gewoon zo zijn geweest dat men toen nieuwsgierig ging kijken wat dat ook alweer voor site was, daar bestaat geen andere verklaring voor. Volgens mij gaat m’n hoofd ontploffen als ik hier nu nog langer over na blijf denken…en dat live op tv!

Nou ja, ik verwacht vrij snelle geënsceneerde reacties, aangezien iedereen dit item vanmiddag al heeft gezien toen ik ‘m aan ’t schrijven was.

”Big brothers & sisters are watching me…”

Uitlaatklep

Geplaatst door NandroDavids , 4 augustus 2009 - 19:24

Zo hé, wat mis ik m’n uitlaatklep…op de kop af een half jaar geleden plaatste ik ’t laatste echte item/artikel in de MAF en sindsdien is ’t er stil geweest. Niet alleen rond MAF, maar rond het hele bloggebeuren eigenlijk. Jammer, want er valt zoveel leuks mee te doen en alleen de mensen van OWN lijken dat door te hebben. Hoewel, zoals u allen weet, ben ik daar ook niet zo heel erg van onder de indruk, maar daar wordt in ieder geval nog een poging tot gedaan. Verder gebeurt er bijna niets, op ’t hele Forum eigenlijk. De humor is ver te zoeken en aan echt goede contests ontbreekt ’t ook jammerlijk (een enkele uitzondering daargelaten). Men heeft ’t drukker met topics als Masturbatie vol posten en discussiëren over ’t twijfelgeval of Michael Jackson nou wel of niet een pedofiel was, dan zich bezig te houden met maatschappelijk gezien belangrijker zaken. Wat voor belangrijkere dingen…? ’s Kijken of ik de komende tijd daar wat zinnige items over kan schrijven zonder de grenzen van het toelaatbare te overschrijden? ”Kan jij dat dan, NandroDavids?!” Maar natuurlijk, deze jongeman heeft zijn hoogtepunt nog niet bereikt hoor, dus hou ‘m in de gaten…dat kon nog wel ’s een hele grote worden…er staan in ieder geval grootse dingen te gebeuren!

Einde

Geplaatst door NandroDavids , 22 februari 2009 - 16:01

Liever had ik gezien dat het eindeloos door was gegaan, maar ik heb uiteindelijk toch de conclusie getrokken dat dit het einde is. Het einde van MAF: Maandelijks Alternatief Forumnieuws of Maatschappijkritisch Alternatief Forumnieuws. Iets meer dan een jaar heb ik met erg veel plezier gewerkt aan allerlei verschillende items, met allerlei verschillende opzetten. Het begon als een maandelijks tiendelig magazine, maar daarvan werd al vrij snel duidelijk dat het niet vol te houden viel. Behalve minder tijd was het toch ook wel erg lastig om elke maand weer tien originele en creatieve hersenspinsels uit te werken en ook het besluit om het terug te brengen tot slechts vijf items mocht helaas niet baten. Uiteindelijk heb ik zelfs het maandelijkse verschijnen weggestreept en besloten om op willekeurige momenten een item te maken en direct te plaatsen. Daarmee hoopte ik de kwaliteit te verbeteren en ook regelmatiger iets online te kunnen gooien.

Heel even heb ik het gevoel gehad dat het ging werken en dacht ik dat MAF een mooie toekomst tegemoet zou gaan, maar helaas is dat uiteindelijk toch niet uitgekomen. Ik hou ervan om scherpe uitspraken te doen, om grenzen op te zoeken, maar hou er absoluut niet van als ik daarin naar mijn idee te vroeg begrensd wordt. Daarom dus dit einde; Ik heb er geen zin in om bij ieder item na te moeten gaan of het niet te scherp is, of niemand zich beledigd danwel gekwetst gaat voelen en of iemand een klacht gaat indienen waarna het item weer op onzichtbaar gaat. Dan kan ik wel om mijn eigen mening heen gaan draaien en heel soft duidelijk maken wat ik vind, maar dat gaat volledig ten koste van de kwaliteit van MAF. Natuurlijk weet ik dat ik soms de grenzen flink heb opgezocht, maar dat is de enige manier om reacties uit te lokken. Een heel neutraal item zal misschien wel gelezen worden en zal waarschijnlijk ook wel een hoger blogcijfer dan 3.4/5.0 opleveren, maar dat mag nooit de bedoeling zijn. En als die aanpak wel de enig overgebleven manier is om een blog te beheren, dan hoeft het voor mij niet meer.