Inloggen
Registreren
Helpdesk
Kersteditie - Kerstverhaal
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
KERSTVERHAAL
Eigenlijk was het de bedoeling om hier iets anders te plaatsen, maar wegens verschillende redenen heb ik besloten om dat plan toch maar om te gooien. Daardoor ontbreekt hierboven helaas een mooie banner, maar ik hoop dat het verhaal hieronder dat compenseert. Onderstaand verhaal heb ik geschreven voor een kerstverhalenwedstrijd op een ander forum. Ik heb nog nooit eerder aan iets dergelijks meegedaan, maar omdat ik schrijven erg leuk vind besloot ik eens een poging te wagen. Van de 30 inzendingen ben ik uiteindelijk als zesde geëindigd en heb daarmee een mooi boekenpakket gewonnen. Ik ben benieuwd of jullie het verhaal ook kunnen waarderen, dus daarom dat ik het ook in deze speciale editie van MAF plaats. Nog één opmerking voordat we naar het verhaal gaan: het thema waar aan moest worden voldaan was Kerst op afstand. Veel leesplezier!
Diepzwarte groeven
“Alstublieft mevrouw, twee gesneden stokbroden. Fijne kerst!”
Als dienstdoende bakker heeft hij het er weer zwaar mee deze 25 december, eerste kerstdag: vroeg beginnen met bakken, richting iedere klant vriendelijkheid veinzen, Mariah Carey ieder uur op de supermarktradio aanhoren én al zijn tienercollega’s goed aan het werk houden. Godzijdank is het bijna sluitingstijd: nog maar een half uurtje overleven en het zit er weer op voor een jaar.
De volgende klant is een onverzorgd uitziende man: zijn haar is grijs, lang en ongewassen en zijn blauwe windjackje maakt het zwerversbeeld compleet. Maar, een klant is een klant: “Goedemiddag meneer! Kan ik u helpen?” De ‘zwerver’ blijkt beleefd: “Ja, graag. Ik had een vers gebakken stokbrood besteld.” Meteen hoopt de bakker dat het om een wit stokbrood gaat, want die zijn de hele dag al vers gebakken te verkrijgen. Maar het blijkt om een luxe meergranenstokbrood te gaan en in alle kerstdrukte is die niet speciaal voor dit moment en deze klant gebakken.
Tegen beter weten in vraagt de bakker wanneer de man het stokbrood precies nodig heeft. “Ja, nu natuurlijk. We willen zodadelijk met vers stokbrood ons kerstdiner beginnen.” Na twaalf uur werken is de bakker nog altijd scherp en hij laat zijn hersenen nog een versnelling maken. Hij ziet een oplossing: “Meneer, als u mij uw adres geeft, bezorg ik u zometeen uw verse stokbrood. Over een half uurtje sluiten we en dan kom ik direct uw kant op. Wat zegt u daarvan?”
Even na zessen ligt er op zijn passagiersstoel een heerlijk vers stokbrood. De wereld buiten zijn auto is wit, de wegen zijn verlaten, maar nog altijd zit het werk er niet op. Als hij de opgegeven straat binnenrijdt, vallen hem twee dingen op: dit is inderdaad niet de rijkste buurt van het dorp, maar met alle kerstlichtjes wel één van de gezelligste. Dat blijkt ook als de klant hem binnenlaat om het stokbrood op tafel te leggen. De entree, de woonkamer, de tafel, alles ademt een gezellige kerstsfeer.
Op weg naar huis heeft hij spijt van zijn vooroordeel. De klant zag er dan misschien niet uit als een rijke man, maar waarschijnlijk heeft hij wel een geslaagde kerstavond. De confrontatie met zichzelf wordt groter als hij door zijn eigen straat rijdt: overal vrolijke verlichting, auto’s voor de deur en gelukkige gourmettaferelen achter de ramen. Terwijl hij zijn eigen donkere oprit oprijdt beseft hij pas echt dat de klant met het stokbrood en het onverzorgde uiterlijk een betere kerst heeft dan hijzelf.
Hij draait de voordeur van het slot, hangt zijn jas aan de verder lege kapstok en loopt de eenzame duisternis van de woonkamer in. De behoefte aan een goed glas donkerrode wijn is groot en die schenkt hij dan ook in. Het licht gaat niet eens aan, maar hij draait zich vanuit zijn fauteuil direct naar zijn platenspeler, waar dé plaat al klaarligt.
De naald zet hij in de diepzwarte groeven, alsof hij hem in zijn eigen ziel zet. Uit de vaalgouden hoorn klinkt de krakende stem van John Lennon, die hem, zoals ieder jaar, door merg en been gaat: “So this is Christmas...”
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
KERSTVERHAAL
Eigenlijk was het de bedoeling om hier iets anders te plaatsen, maar wegens verschillende redenen heb ik besloten om dat plan toch maar om te gooien. Daardoor ontbreekt hierboven helaas een mooie banner, maar ik hoop dat het verhaal hieronder dat compenseert. Onderstaand verhaal heb ik geschreven voor een kerstverhalenwedstrijd op een ander forum. Ik heb nog nooit eerder aan iets dergelijks meegedaan, maar omdat ik schrijven erg leuk vind besloot ik eens een poging te wagen. Van de 30 inzendingen ben ik uiteindelijk als zesde geëindigd en heb daarmee een mooi boekenpakket gewonnen. Ik ben benieuwd of jullie het verhaal ook kunnen waarderen, dus daarom dat ik het ook in deze speciale editie van MAF plaats. Nog één opmerking voordat we naar het verhaal gaan: het thema waar aan moest worden voldaan was Kerst op afstand. Veel leesplezier!
Diepzwarte groeven
“Alstublieft mevrouw, twee gesneden stokbroden. Fijne kerst!”
Als dienstdoende bakker heeft hij het er weer zwaar mee deze 25 december, eerste kerstdag: vroeg beginnen met bakken, richting iedere klant vriendelijkheid veinzen, Mariah Carey ieder uur op de supermarktradio aanhoren én al zijn tienercollega’s goed aan het werk houden. Godzijdank is het bijna sluitingstijd: nog maar een half uurtje overleven en het zit er weer op voor een jaar.
De volgende klant is een onverzorgd uitziende man: zijn haar is grijs, lang en ongewassen en zijn blauwe windjackje maakt het zwerversbeeld compleet. Maar, een klant is een klant: “Goedemiddag meneer! Kan ik u helpen?” De ‘zwerver’ blijkt beleefd: “Ja, graag. Ik had een vers gebakken stokbrood besteld.” Meteen hoopt de bakker dat het om een wit stokbrood gaat, want die zijn de hele dag al vers gebakken te verkrijgen. Maar het blijkt om een luxe meergranenstokbrood te gaan en in alle kerstdrukte is die niet speciaal voor dit moment en deze klant gebakken.
Tegen beter weten in vraagt de bakker wanneer de man het stokbrood precies nodig heeft. “Ja, nu natuurlijk. We willen zodadelijk met vers stokbrood ons kerstdiner beginnen.” Na twaalf uur werken is de bakker nog altijd scherp en hij laat zijn hersenen nog een versnelling maken. Hij ziet een oplossing: “Meneer, als u mij uw adres geeft, bezorg ik u zometeen uw verse stokbrood. Over een half uurtje sluiten we en dan kom ik direct uw kant op. Wat zegt u daarvan?”
Even na zessen ligt er op zijn passagiersstoel een heerlijk vers stokbrood. De wereld buiten zijn auto is wit, de wegen zijn verlaten, maar nog altijd zit het werk er niet op. Als hij de opgegeven straat binnenrijdt, vallen hem twee dingen op: dit is inderdaad niet de rijkste buurt van het dorp, maar met alle kerstlichtjes wel één van de gezelligste. Dat blijkt ook als de klant hem binnenlaat om het stokbrood op tafel te leggen. De entree, de woonkamer, de tafel, alles ademt een gezellige kerstsfeer.
Op weg naar huis heeft hij spijt van zijn vooroordeel. De klant zag er dan misschien niet uit als een rijke man, maar waarschijnlijk heeft hij wel een geslaagde kerstavond. De confrontatie met zichzelf wordt groter als hij door zijn eigen straat rijdt: overal vrolijke verlichting, auto’s voor de deur en gelukkige gourmettaferelen achter de ramen. Terwijl hij zijn eigen donkere oprit oprijdt beseft hij pas echt dat de klant met het stokbrood en het onverzorgde uiterlijk een betere kerst heeft dan hijzelf.
Hij draait de voordeur van het slot, hangt zijn jas aan de verder lege kapstok en loopt de eenzame duisternis van de woonkamer in. De behoefte aan een goed glas donkerrode wijn is groot en die schenkt hij dan ook in. Het licht gaat niet eens aan, maar hij draait zich vanuit zijn fauteuil direct naar zijn platenspeler, waar dé plaat al klaarligt.
De naald zet hij in de diepzwarte groeven, alsof hij hem in zijn eigen ziel zet. Uit de vaalgouden hoorn klinkt de krakende stem van John Lennon, die hem, zoals ieder jaar, door merg en been gaat: “So this is Christmas...”
Kersteditie - In Memoriam
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Het merendeel van jullie kent MAF al wat langer dan vandaag. In een redelijk ver verleden werd met enige regelmaat nog wel eens een alternatief nieuwsitem of zelfs een hele editie van MAF gepubliceerd. In die tijd werd er af en toe wel eens een rubriek gevuld door ene Tante Nandro...
Deze naam wordt nog altijd regelmatig gebruikt op het Forum, en wel als bijnaam voor ons aller NandroDavids. Inderaad, de hoofdredacteur en zelfs enige medewerker van MAF in haar huidige vorm. In den beginne vond hij de bijnaam wel leuk, want het liet toch zien dat het werk van Tante Nandro gewaardeerd werd. Al was het laatste item van haar hand ook zo lang geleden, nog altijd herinnert menigeen zich haar fantastische teksten. Maar inmiddels brengt het gebruik van de bijnaam wat vervelende gevoelens naar boven.
Want, zoals vaker aan het einde van een jaar willen wij ook dit jaar diegenen gedenken die ons het afgelopen jaar ontvallen zijn. Helaas moeten we in dat rijtje namen dit jaar ook Tante Nandro noemen. De steun en toeverlaat van MAF is niet meer.
Aan de ene kant rest dan slechts stilte. Aan de andere kant is het ook mooi om haar nog eenmaal te gedenken door middel van een toepasselijke medley:
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Het merendeel van jullie kent MAF al wat langer dan vandaag. In een redelijk ver verleden werd met enige regelmaat nog wel eens een alternatief nieuwsitem of zelfs een hele editie van MAF gepubliceerd. In die tijd werd er af en toe wel eens een rubriek gevuld door ene Tante Nandro...
Deze naam wordt nog altijd regelmatig gebruikt op het Forum, en wel als bijnaam voor ons aller NandroDavids. Inderaad, de hoofdredacteur en zelfs enige medewerker van MAF in haar huidige vorm. In den beginne vond hij de bijnaam wel leuk, want het liet toch zien dat het werk van Tante Nandro gewaardeerd werd. Al was het laatste item van haar hand ook zo lang geleden, nog altijd herinnert menigeen zich haar fantastische teksten. Maar inmiddels brengt het gebruik van de bijnaam wat vervelende gevoelens naar boven.
Want, zoals vaker aan het einde van een jaar willen wij ook dit jaar diegenen gedenken die ons het afgelopen jaar ontvallen zijn. Helaas moeten we in dat rijtje namen dit jaar ook Tante Nandro noemen. De steun en toeverlaat van MAF is niet meer.
Aan de ene kant rest dan slechts stilte. Aan de andere kant is het ook mooi om haar nog eenmaal te gedenken door middel van een toepasselijke medley:
Kersteditie - Witte Kerst
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Kersteditie - All I Want...
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Iedereen kent hét kerstnummer van Mariah Carey: “All I want for Christmas is you”. Maar wat velen niet weten is dat het nummer oorspronkelijk een andere tekst had. Mariah had namelijk een hele andere wens voor Kerst en had daar een nummer over geschreven. De platenmaatschappij zag echter meer heil in de tekst zoals we die nu kennen, en terecht waarschijnlijk. Hieronder is de tekst van Mariah zelf te zien, zoals zij het nummer voor ogen gehad. Start het YouTube-filmpje en zing uit volle borst mee!
I don't want a lot for Christmas
There's just one thing I need
I don't care about the presence
Of you here right next to me
I just want them for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
All I want for Christmas are shoes
I don't want a lot for Christmas
There's just one thing I need
I don't care about the presence
Of you here right next to me
I don't need to have sex with you
In front of the fireplace
Santa Claus won't make me happy
With boytoys on Christmas day
I just want them for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
All I want for Christmas are shoes baby
I won't ask for much this Christmas
I won’t even wish for snow
I'm just gonna keep on waiting
Barefoot with my naked toes
I won't make a list and send it
To the North Pole for Saint Nick
I won't even stay awake to
Hear those magic reindeers click
'Cause I just want them here right now
Keeping my feet warm oh wow!
What more can I do
Baby all I want for Christmas are shoes
baby
All the lights are shining
So brightly everywhere
And the sound of children's
Laughter fills the air
And everyone is singing
I hear those sleigh bells ringing
Santa won't you bring me the pair I
really need
Won't you please bring my babies to me
I don't want a lot for Christmas
This is all I'm asking for
I just want to have my babies
Walk me right outside my door
Oh I just want them for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
Baby all I want for Christmas are shoes
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Iedereen kent hét kerstnummer van Mariah Carey: “All I want for Christmas is you”. Maar wat velen niet weten is dat het nummer oorspronkelijk een andere tekst had. Mariah had namelijk een hele andere wens voor Kerst en had daar een nummer over geschreven. De platenmaatschappij zag echter meer heil in de tekst zoals we die nu kennen, en terecht waarschijnlijk. Hieronder is de tekst van Mariah zelf te zien, zoals zij het nummer voor ogen gehad. Start het YouTube-filmpje en zing uit volle borst mee!
I don't want a lot for Christmas
There's just one thing I need
I don't care about the presence
Of you here right next to me
I just want them for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
All I want for Christmas are shoes
I don't want a lot for Christmas
There's just one thing I need
I don't care about the presence
Of you here right next to me
I don't need to have sex with you
In front of the fireplace
Santa Claus won't make me happy
With boytoys on Christmas day
I just want them for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
All I want for Christmas are shoes baby
I won't ask for much this Christmas
I won’t even wish for snow
I'm just gonna keep on waiting
Barefoot with my naked toes
I won't make a list and send it
To the North Pole for Saint Nick
I won't even stay awake to
Hear those magic reindeers click
'Cause I just want them here right now
Keeping my feet warm oh wow!
What more can I do
Baby all I want for Christmas are shoes
baby
All the lights are shining
So brightly everywhere
And the sound of children's
Laughter fills the air
And everyone is singing
I hear those sleigh bells ringing
Santa won't you bring me the pair I
really need
Won't you please bring my babies to me
I don't want a lot for Christmas
This is all I'm asking for
I just want to have my babies
Walk me right outside my door
Oh I just want them for my own
More than you could ever know
Make my wish come true
Baby all I want for Christmas are shoes
Kersteditie - Elfjes
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
*
kerstrood
mooie lichtjes
rondom het balkon
schitteren in de nacht
gezellig
*
vlokwit
meters dik
het hele dorp
lopen kan niet meer
koud
*
vleesbruin
dode beesten
bij de kerstmaaltijd
gourmetten met z’n allen
lekker
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
*
kerstrood
mooie lichtjes
rondom het balkon
schitteren in de nacht
gezellig
*
vlokwit
meters dik
het hele dorp
lopen kan niet meer
koud
*
vleesbruin
dode beesten
bij de kerstmaaltijd
gourmetten met z’n allen
lekker
Kersteditie - Serieus Verzoek
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Nederland heeft er sinds enkele jaren een heuse kersttraditie bij: 3FM Serious Request. Iedereen kent het fenomeen inmiddels waarschijnlijk wel: drie dj’s laten zichzelf in de week voor kerst opsluiten in een glazen huis en draaien tegen betaling verzoekplaten van het publiek. Het geld dat hiermee op wordt gehaald gaat dan naar Het Rode Kruis die daarmee een bepaald doel gaat steunen. Zo wordt het geld dat dit jaar is opgehaald bijvoorbeeld besteed aan kinderen in Afrika die hun ouders verloren zijn aan aids.
Op het eerste oog een goed initiatief dus, maar toch heeft het hele gebeuren ook mindere kanten. De tv-uitzendingen en sommige nachtgasten zijn bijvoorbeeld zo leuk dat ik de nacht dat Willie Wartaal te gast was mijn slaap zelfs heb overgeslagen. Maar dat is toch een punt dat voor het grootste deel mijn eigen schuld is. Wat ik nog meer negatief vind aan Serious Request is het moment dat ze een aangevraagd plaatje gaan draaien Wanneer je pakweg € 25 hebt betaald om je favoriete plaat te horen kan het maar zo zijn dat ze deze pas uren later draaien en je het nummer niet eens hebt gehoord. Naar mijn idee belachelijk; je betaalt toch niet voor niets?
Waar ik me nog meer aan erger is de grote hypocrisie van Nederland de afgelopen week. Meer dan 7 miljoen euro, voor het goede doel, fantastisch! Of toch niet? Wanneer je nagaat dat Nederland ongeveer 16,5 miljoen inwoners heeft, is er per Nederlander slechts iets van € 0,40 gedoneerd aan Serious Request. Aan de andere kant zijn er de mensen die vinden dat de € 25 die ze betaald hebben natuurlijk een nobele daad is. Maar is dat wel zo? Een paar uur later lopen diezelfde mensen in de supermarkt hun winkelwagen vol te laden met luxe en dure producten, soms wel oplopend tot een totaal van honderden euro’s. Dat roept bij mij toch de gedachte op dat het kleine bedrag dat ze aan het goede doel hebben gegeven vooral bedoeld was om hun eigen consumeergedrag te compenseren. Zo voelen ze zich tijdens het vijfgangenmenu tijdens de kerst nét even wat beter.
De overheid heeft dit jaar, in tegenstelling tot voorgaande jaren, geen bedrag gedoneerd. Vorig jaar bracht de overheid nog 3 miljoen euro in, waardoor er een recordopbrengst werd gehaald van iets meer dan 7,1 miljoen. Ik juich het absoluut toe dat de overheid niets doneert. Wanneer een burger iets wil geven, kan hij of zij dat namelijk prima zelf doen. Maar hoe kan het dan dat 3FM dit jaar tóch weer een record heeft behaald met de actie? Ik geloof echt niet dat ze net die paar duizend euro meer hebben opgehaald, dat kan toch geen toeval zijn?
Bij deze wil ik 3FM dan ook verzoeken om eens te laten zien waar die 4 miljoen euro in de laatste 24 uur vandaan zijn gekomen. En dat is een serieus verzoek.
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Nederland heeft er sinds enkele jaren een heuse kersttraditie bij: 3FM Serious Request. Iedereen kent het fenomeen inmiddels waarschijnlijk wel: drie dj’s laten zichzelf in de week voor kerst opsluiten in een glazen huis en draaien tegen betaling verzoekplaten van het publiek. Het geld dat hiermee op wordt gehaald gaat dan naar Het Rode Kruis die daarmee een bepaald doel gaat steunen. Zo wordt het geld dat dit jaar is opgehaald bijvoorbeeld besteed aan kinderen in Afrika die hun ouders verloren zijn aan aids.
Op het eerste oog een goed initiatief dus, maar toch heeft het hele gebeuren ook mindere kanten. De tv-uitzendingen en sommige nachtgasten zijn bijvoorbeeld zo leuk dat ik de nacht dat Willie Wartaal te gast was mijn slaap zelfs heb overgeslagen. Maar dat is toch een punt dat voor het grootste deel mijn eigen schuld is. Wat ik nog meer negatief vind aan Serious Request is het moment dat ze een aangevraagd plaatje gaan draaien Wanneer je pakweg € 25 hebt betaald om je favoriete plaat te horen kan het maar zo zijn dat ze deze pas uren later draaien en je het nummer niet eens hebt gehoord. Naar mijn idee belachelijk; je betaalt toch niet voor niets?
Waar ik me nog meer aan erger is de grote hypocrisie van Nederland de afgelopen week. Meer dan 7 miljoen euro, voor het goede doel, fantastisch! Of toch niet? Wanneer je nagaat dat Nederland ongeveer 16,5 miljoen inwoners heeft, is er per Nederlander slechts iets van € 0,40 gedoneerd aan Serious Request. Aan de andere kant zijn er de mensen die vinden dat de € 25 die ze betaald hebben natuurlijk een nobele daad is. Maar is dat wel zo? Een paar uur later lopen diezelfde mensen in de supermarkt hun winkelwagen vol te laden met luxe en dure producten, soms wel oplopend tot een totaal van honderden euro’s. Dat roept bij mij toch de gedachte op dat het kleine bedrag dat ze aan het goede doel hebben gegeven vooral bedoeld was om hun eigen consumeergedrag te compenseren. Zo voelen ze zich tijdens het vijfgangenmenu tijdens de kerst nét even wat beter.
De overheid heeft dit jaar, in tegenstelling tot voorgaande jaren, geen bedrag gedoneerd. Vorig jaar bracht de overheid nog 3 miljoen euro in, waardoor er een recordopbrengst werd gehaald van iets meer dan 7,1 miljoen. Ik juich het absoluut toe dat de overheid niets doneert. Wanneer een burger iets wil geven, kan hij of zij dat namelijk prima zelf doen. Maar hoe kan het dan dat 3FM dit jaar tóch weer een record heeft behaald met de actie? Ik geloof echt niet dat ze net die paar duizend euro meer hebben opgehaald, dat kan toch geen toeval zijn?
Bij deze wil ik 3FM dan ook verzoeken om eens te laten zien waar die 4 miljoen euro in de laatste 24 uur vandaan zijn gekomen. En dat is een serieus verzoek.
Kersteditie - Einde
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Zo, dat was ‘m dan! Ik hoop dat u allen hebt genoten van deze speciale kersteditie van de MAF. Mochten er overwegend positieve reacties op komen, dan bestaat de kans dat er weer met enige regelmaat items gaan verschijnen. En mochten de reacties negatief zijn, dan weten jullie ook wel dat ik me daar niets van aantrek en ook dan bestaat er een kans op meer items in de toekomst.
Tot slot nog even een schitterende kerstmedley, om zo aan het einde van dit kerstweekend de lekkere kerstsfeer nog even te behouden:
***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***SNEEUW***
Zo, dat was ‘m dan! Ik hoop dat u allen hebt genoten van deze speciale kersteditie van de MAF. Mochten er overwegend positieve reacties op komen, dan bestaat de kans dat er weer met enige regelmaat items gaan verschijnen. En mochten de reacties negatief zijn, dan weten jullie ook wel dat ik me daar niets van aantrek en ook dan bestaat er een kans op meer items in de toekomst.
Tot slot nog even een schitterende kerstmedley, om zo aan het einde van dit kerstweekend de lekkere kerstsfeer nog even te behouden:
Boswandeling
Zoals u wellicht weet ben ik werkzaam in een supermarkt en daar maak je regelmatig leuke, grappige en/of opvallende dingen mee. Dat zal uiteraard ook in andere branches wel gebeuren…maar een verhaal zoals hieronder, dat heb ik echt nog nooit ergens meegemaakt. Laat ik de situatie eerst even schetsen: Onderstaand verhaal speelde zich af op de slagerij, op een tot dan toe doodgewone maandagochtend. Onze chef-slager stond vlees te snijden, één van zijn medewerksters was gehakt aan het draaien en een andere medewerkster van de slagerij was druk bezig om het vlees te verpakken en te stickeren. Tot zover de uitleg, het volgende vond vervolgens plaats…
“Dames, wat ik dit weekend toch heb meegemaakt…echt, ik moet m’n verhaal even kwijt”, aldus onze slager. Beide dames waren natuurlijk direct één en al oor en lieten hem rustig zijn verhaal vervolgen. “Jullie weten dat ik twee van die grote, sterke honden heb hè?”, vervolgde hij dan ook. “Daar liep ik gisteren dus mee bij mij in de buurt in het bos, langs het water, je kent het wel…tot op een gegeven moment die honden opeens aan de lijnen beginnen te trekken, niet normaal meer! Ik deed m’n uiterste best om ze vast te houden, maar ze waren gewoon te sterk en ik kon ze niet meer houden. De lijnen schoten los en beide honden vlogen ervandoor.” Eén van de medewerksters: “Ooh, dat meen je niet! En toen?!” “Ja, toen ik erachteraan natuurlijk”, was het antwoord van de slager. “Ze waren richting het water gerend en toen ik daar kwam, zag ik een hand boven het water uitsteken.” “Oooooooh! Nee toch?!”, riepen beide dames in koor. “Ja echt, ik geloofde ’t eerst zelf ook niet, maar ja, ik stond er wel en die hand stak er ook echt bovenuit. Dus ja, wat doe je op zo’n moment hè? Ik bedacht me geen moment en ben erin gesprongen en naar de plek waar de hand weer even onder was gegaan toegezwommen.” De dames luisteren nog steeds ademloos, benieuwd of het allemaal goed af was gelopen. “Dus ik graai onder water, heb het armpje te pakken, trek het naar boven…haal ik zo een kaboutertje uit het water!”
Nostalgie
Het Forum wordt de laatste tijd overspoeld met negatievelingen, neerbuigende criticasters, crewbashers, hoi-zeggers, dubbelaccounts, gefrustreerde oud-SL+-ers, meelopers en leden die roepen dat vroeger alles beter was. Wij van MAF durven te zeggen dat we bij de oude garde horen en dus recht van spreken hebben als het om dat laatste gaat. Dus, was vroeger alles beter? En zo ja, wat was er dan zoveel toffer dan tegenwoordig?
Vroegâh…
- …werd er nog gepost in het Megaleden Forum.
- …was de beste Vice City-kenner bij de Forum Awards ook echt de beste Vice City-kenner.
- …waren er nog oud-Administrators die goed en gezellig bleven meeposten.
- …was men niet jaloers op een briljant initiatief, maar juichde men het van harte toe.
- …bevatte Feedback nooit minimaal 10 slotjes per pagina.
- …had je helemaal geen leden-ID’s met meer dan vier getallen.
- …kon je geen eens topics bumpen die meer dan drie jaar oud waren.
- …werd er meer gepost in Vice City General dan in de niet-GTA-gerelateerde fora.
- …kon de crew blogitems helemaal niet op onzichtbaar zetten.
- …werd er in de Gangs & Corporations-scene nog keihard geknokt om Corporation te worden.
- …leken Total Conversion Mods ook echt te gaan slagen.
- …waren er minder leden en dus minder crewlikkers.
- …verschenen er soms maar liefst 10 MAF-items in één maand.
- …kende je alle leden in je MSN-lijst gewoon bij hun voornaam.
- …was het mogelijk om na een vakantie binnen een uurtje alle boeiende nieuwtjes door te nemen.
- …was Joriz gewoon zichtbaar online.
- …ging men na een stuk of vijf offtopic posts uit zichzelf weer ontopic.
- …liet men lovende woorden over zichzelf bij een groot afscheid over aan anderen.
Big Brother
Soms denk ik wel eens dat mijn leven één grote Truman Show is. Voor de leden die nu al geen flauw idee hebben waar dit over gaat: Ga maar weg, het heeft geen enkel nut om nu verder te lezen. Ga eerst maar eens die goede film -*Weet dat 30 % van de lezers nu gauw IMDB checkt*- bekijken en kom dan terug om dit item van begin tot eind te kunnen begrijpen. Enkele weken/maanden terug was deze film weer eens op tv en dat was de vierde keer in mijn leven dat ik de film heb bekeken. De eerste keer begreep ik er echt helemaal niets van –*Gniffelt omdat diezelfde 30 % nu voor de tweede keer wegklikt om zo’n twee uur later terug te keren*- maar na de tweede keer kon ik de conclusie trekken dat ik een schitterende film had gezien. Sterker nog, na de derde en vierde keer ben ik de Truman Show steeds meer gaan waarderen.
Echter, de film heeft me ook wel eens aan het nadenken gezet en dat heb ik de laatste tijd steeds vaker. Langzaamaan denk ik steeds vaker bij mezelf hoe het zou zijn wanneer mijn hele leven één grote scène blijkt te zijn en dat iedereen eigenlijk alles van me weet en kan zien. Wat zou ik dan eigenlijk een raar leven hebben, of zou het juist positief uitpakken? Als ik dan bedenk hoe vreemd doodnormale dagelijkse dingen zouden zijn, begin ik dat gevoel ook steeds interessanter te vinden. Want, stel je nou toch eens voor…
Wat als gisteravond op de vergadering iedereen al lang wist wat ik allemaal wilde bespreken en dat ze het daarom geen probleem vonden dat ik 3 uur lang aan ’t woord was? Zou dat hun mening hebben beïnvloed? Of zouden ze het juist met me eens moeten zijn, omdat de regisseur het zo gewild heeft? Weet die ene caissière dat elke keer dat ik haar op Hyves zie verschijnen, ik tóch weer even die leuke foto moet bekijken? Kijkt ze me daarom altijd zo leuk glimlachend aan? Maken mijn collega’s expres domme grammaticale fouten en spellingsfouten, enkel en alleen om mij te prikkelen en op scherp te zetten? Heb ik daarom regelmatig dejá-vu’s, simpelweg omdat ze ook daadwerkelijk eerder zijn gebeurd, want ze zijn tenslotte in scène gezet?
Natuurlijk vraag je je nu af hoe ik hier nou weer bij kom en of ik er ook nog bewijzen voor heb. Of dat vraag je je helemaal niet af, omdat alles wat ik hierboven zeg ook nog eens echt waar is. Maar mocht je je het toch afvragen, dan heb ik wel wat bewijs. Want niemand die mij gaat vertellen dat het toeval is dat zowel op 25 maart 2006 als op 14 augustus 2009 een onverklaarbaar hoog aantal bezoekers online was op GTAForum.nl, zelfs tot recordhoogte aan toe. Dat kan eigenlijk niet anders dan dat er voor iedereen bekend werd dat NandroDavids, de hoofdpersoon in de meest realistische realityshow ooit, moderator werd op GTAForum.nl. Het moet gewoon zo zijn geweest dat men toen nieuwsgierig ging kijken wat dat ook alweer voor site was, daar bestaat geen andere verklaring voor. Volgens mij gaat m’n hoofd ontploffen als ik hier nu nog langer over na blijf denken…en dat live op tv!
Nou ja, ik verwacht vrij snelle geënsceneerde reacties, aangezien iedereen dit item vanmiddag al heeft gezien toen ik ‘m aan ’t schrijven was.
”Big brothers & sisters are watching me…”
MAF-Redactie
0 leden in deze blog
0 gasten
0 leden
0 anonieme leden
0 leden
0 anonieme leden
Laatste artikelen
Laatste reacties
-
Thundercover op De juiste formule
Cabyon op De juiste formule
Guardian1980 op De juiste formule
NandroDavids op De juiste formule
Cabyon op De juiste formule
ThunderDuck op Wilders en een string
Davedavy op Wilders en een string
NandroDavids op Wilders en een string
ThunderDuck op Wilders en een string
BoerTijger op Wilders en een string
