De juiste formule

Vorig seizoen leek de Formule 1 af te stevenen op een heel spannende ontknoping, toen de strijd om de wereldtitel pas in de laatste race beslist werd. Normaal gesproken kijk ik geen enkele Grand Prix en lees ik de uitslag wel gewoon op Teletekst, maar voor die race in Abu Dhabi heb ik een uitzondering gemaakt. Vol verwachting ging ik er goed voor zitten, want dit moest toch een mooie race gaan worden. Spanning en sensatie! Nou, dat werd het wat mij betreft dus niet. Spanning en sensatie? Saai en slaapverwekkend vond ik het meer.

In ieder geval wist ik toen weer waarom ik nooit naar Formule 1-races kijk. Het is veel te vaak zo dat de coureur die de snelste tijd in de kwalificatie neerzet een dag later ook de Grand Prix wint. Soms is het voor de eerste bocht nog even spannend of hij goed van start gaat, maar gaat hij eenmaal als eerste die bocht in, is de race beslist. Na een pitstop zakt de coureur nog wel even weg in de tussenstand, maar omdat de concurrentie de pits ook nog wel één of meerdere keren opzoekt is dat een vertekend beeld.

Na afloop van die race in Abu Dhabi had ik het hierover op het forum. Ik gaf mijn visie op de Formule 1, zoals hierboven beschreven. Miek was het daar niet helemaal mee eens, want de race in Abu Dhabi was dodelijk saai, in tegenstelling tot andere circuits. Het advies voor het komende seizoen van hem en nog een ander lid was toen als volgt: “Sla de eerste race in Bahrein over, want die is niet zoveel aan. Maar die daarna, in Melbourne, die moet je zeker zien. Dat wordt gegarandeerd een pareltje van een race.”

Het advies om de eerste race over te slaan was ik van plan te honoreren, en ik was blijkbaar niet de enige. De autoriteiten in Bahrein en de Formule 1-organisatie zelf besloten de race ook maar over te slaan. Als die twee instanties er zelf al geen zin in hebben, dan moet dat inderdaad wel een heel saaie race zijn. Melbourne dus als start van het seizoen en als het goed is een knallend begin. Ik ging er goed voor zitten, vroeg op de zondagmorgen.

Nu, enkele uren later, vraag ik me af waar ik naar heb zitten kijken. Is dit nou echt één van de mooiere circuits in deze sport? In vergelijking met deze race zal het de rest van het jaar dus niet veel mooier worden? Nou, als dat zo is, dan hoeft het van mij echt niet meer. Vettel zette de beste tijd neer in de kwalificaties en “verrassend” genoeg won hij de race ook. Ja, hij verloor de koppositie even omdat hij de pits in moest, maar zoals gezegd was dat een vertekend beeld: even later pakte hij de kop weer terug toen de concurrentie de pits in draaide.

Achter Vettel gebeurde verder ook niet veel. Hooguit drie keer heb ik Olav Mol zijn stem horen verheffen bij een mooie inhaalactie. Slechts drie! Dat terwijl ik 22 coureurs 58 rondjes heb zien rijden. Drie mooie inhaalacties! Oh ja, Mol werd ook nog even enthousiast toen duidelijk te zien was dat de Red Bull-bolide op het bochtige stuk veel beter was dan de wagen van de concurrentie. Maar daar werd ik juist niet vrolijker van. Als er ook nog eens zo’n groot verschil zit in het materiaal van de coureurs, wordt het er volgens mij niet spannender op.

Laat toch iedereen in dezelfde auto rijden, zodat echt de beste coureur wint. Maak de banen allemaal wat breder, zodat er meer inhaalmanoeuvres te zien zijn. Doe in ieder geval íets aan de formule achter de Formule-1, want nu zie ik niet waarom dit een mooie sport is. Anders hanteer ik mijn eigen succesformule van de afgelopen jaren wel weer: ik kijk gewoon niet en zie wel op Teletekst wie er gewonnen heeft. Een dag eerder dan de race zelfs, want na de kwalificatie weet ik het al wel.