Guard's Blog

Zoals bijvoorbeeld die 25e oktober 2011, toen Joriz dit bericht plaatste: Grand Theft Auto V komt er aan! Een klein berichtje, waar ik toen heel blij van werd. Inmiddels zijn we bijna 1,5 jaar verder en weten we dat we over een paar maanden GTA V kunnen gaan spelen. En zo af en toe laat Rockstar ons iets nieuws zien van de game, die steeds groter en mooier lijkt te worden.

Een klein blauw streepje... en nog een blauw streepje! Meer was er niet nodig om afgelopen januari twee mensen heel gelukkig te maken. Soms lijken sommige dingen vanzelf te gebeuren, maar soms moet je er voor vechten. En als het na jaren vechten eindelijk lukt, dan kan je wereld niet meer stuk. Bij elke controle is het weer een beetje groter en mooier, langzaam zien we het groeien en weten we dat het in september gaat gebeuren; als alles goed gaat word ik papa.

Op het forum heerst het misverstand dat het modereren maar een kleine dingetje is. Iets wat sommige leden er wel even bij doen, maar wat amper een naam mag hebben. Ik wil jullie eens laten zien hoe mijn werkdag als moderator er uit ziet, en op deze manier hoop ik  dit misverstand uit de wereld te helpen.

---

07:00 De wekker gaat. Ik moet vroeg opstaan, want het wordt een lange dag met vele werkzaamheden. Nadat ik gedoucht en aangekleed ben zet ik mijn computer aan, zodat ik na het smeren van een paar boterhammen meteen aan de slag kan.

08:00 Ik open het forum, en uiteraard ben ik meteen ingelogd. Het eerste wat ik doe is het checken van nieuwe PB’s. Dit keer slechts vier leden die vragen waarom ik een topic heb gesloten, dat valt mee. Drie leden wijs ik op de regels, zoals ik ook al in de betreffende topics heb gedaan, en ik vraag me serieus af waarom ze het nou weer niet snappen. Het vierde lid heeft wel een punt, maar is in de tussentijd geband en daarom laat ik het erbij. Verder zijn er nog wat PB’s van mede-crewleden, wat daarin besproken wordt is vertrouwelijk en kan ik hier dus niet bespreken.

08:45 Ik ga naar het GTA IV-forum. Zo op het oog is het rustig geweest sinds ik er voor het laatst was, maar volgens mij broeit er iets. Ik maak er wat aantekeningen over voor mijn komende overleg met Hanneswasco. Verder hoef ik nu eens geen slotjes te plaatsen en warns uit te delen. Dat is ook wel eens fijn. Tijd voor de derde bak koffie.

09:30 Ik bekijk gauw even Nieuws en Mededelingen. Ik zie dat er weer wat leden zijn ge-unbanned en vraag me af wat ze zullen toevoegen aan het forum. Is unbannen trouwens een echt bestaand werkwoord, of iets wat is gegroeid op fora? Straks maar even opzoeken.

10:00 Tijd om te vertrekken naar het hoofdkantoor van GTAGames. Want hoewel thuiswerk wordt gepromoot binnen de organisatie, is het wel wenselijk om je gezicht af en toe te laten zien aan de hogere legerleiding. Eenmaal op kantoor blijkt dat er maar weinig crew-leden aanwezig zijn. Op zich niet vreemd, aangezien de meesten de ochtend vooral gebruiken om bij te komen van MTA-avondjes. In de kantine schuif ik aan bij Kloep, die mij op zijn mobiele telefoon de applicatie laat zien die hij binnenkort in zijn blog wil bespreken.

11:00 Werkoverleg met Hanneswasco. Aangezien die vandaag enkel vanuit huis werkt gebruik ik hier MSN voor.  Er zijn voldoende computers in het kantoor, dus ik zoek er eentje uit die wat afgelegen ligt, zodat ik in alle rust kan werken. Zodra ook Hanneswasco online is, beluister ik eerst even zijn laatste creatie op de piano. Wat kan die gozer lekker pianospelen zeg. Vervolgens hebben we het over de gesloten topics, de warns die we hebben uitgedeeld en de ontvangen PB’s. Dit neemt gelukkig niet zoveel tijd in beslag, want over het algemeen zijn we het wel eens over alles.

12:30 Tijd voor de lunch. In de kantine is het wat drukker geworden. De meesten praten nog wat na over de MTA-meeting van de vorige avond. Met name Megadreams heeft het hoogste woord, aangezien hij iedereen er weer uit heeft gereden bij Race. Qua lunch ga ik dit keer maar eens een beetje ongezond doen; ik neem een Bleeder met een glas Sprunk.

13:15 Na de lunch is er werkoverleg met de Administrators, Global Moderators en de Moderators van de verschillende GTA-fora.  Er worden diverse zaken besproken waar ik hier helaas niets over mag vertellen. Dutchy3010 is het meest aan het woord, maar dat schijnt een vrouwen-ding te zijn.

15:00 Tijd voor een break. Kan ik mooi even de rest van het forum bekijken. In Opinie post ik een paar ideeën, met name in topics waarin de overheid aan de kaak wordt gesteld. Tussendoor spreekt Thundercover me nog even aan en hebben we het over de laatste editie van OWN.

15:30 Na de pauze schuiven er nog enkele WikiGTA-medewerkers die zelf niet tot de forum-crew behoren aan. Zij komen zelden naar het hoofdkantoor, maar voor Wiki-zaken zijn ze altijd wel te porren. Svenie neemt het woord en hij heeft het vooral over de hoge kwaliteit van hetgeen er geplaatst wordt. Ikzelf mag nog even uitleggen waarom ik een aantal artikelen die ik zou herschrijven nog niet heb gedaan. Ik benoem de enorme werkdruk, ook die van mijn RL-baan, en daar heeft iedereen wel begrip voor.

16:30 Ik ga weer op huis aan. Omdat ik weinig tijd heb om te koken bestel ik onderweg naar huis alvast een pizza bij de Well Stacked Pizza Co., zodat de pizza vlak na mijn thuiskomst wordt bezorgd.

18:30 Nadat ik heb gegeten duik ik het forum weer op. Het is nu even tijd voor ontspanning dus bezoek ik even de diverse ledenfora en ga ik daarna door naar de Gangs en Corporations. Ik bekijk even hoe de strijd gaat tussen The Underground en de Wilde Ganzen, waarna ik bij BeaT DowN langs ga om nog wat te posten.

20:00  ’s Avonds is het tijd voor Death Incorporated, de clan waar ik een van de coördinatoren ben. Zoals gebruikelijk gaat ook deze bespreking via MSN. Nadat LXZ-76 mij heeft geholpen met de instellingen van mijn nieuwe modem hebben we het nog wat over de evenementen die we in de feestmaand december willen organiseren. Maar zoals vaker loopt het gesprek op weinig uit en besluiten we de avond af te sluiten met een potje racen in The Ballad of Gay Tony.

23:00 Ik bezoek nog even het forum, om de mogelijkheid te hebben nog even te kunnen posten in de Latenight Lounge!

01:00 Tijd om naar bed te gaan, want de volgende dag weer vroeg op. Er dient namelijk weer gewerkt te worden aan een nieuwe editie van de OWN, en de Wiki heeft ook wat aandacht nodig.

---

Je ziet het, het leven van een moderator is geen kattenpis. Toewijding en doorzettingsvermogen zijn sleutelwoorden. En voor wie me niet gelooft, so be it.

Ps. Unbannen is geen bestaand woord, volgens Van Dale.

~Guardian1980

Zo af en toe is het goed om met iets nieuws te beginnen. Het kan zijn dat je iets doet wat je heel leuk vindt, maar dat er geen uitdaging meer is, of dat je iets doet wat je niet meer leuk vind. Bij mij is er nu sprake van het eerste.

De meeste forumleden leven nog niet het leven met een vaste baan. Sterker, velen denken hier waarschijnlijk nog niet eens concreet over na. Na mijn schooltijd heb ik eerst een paar jaar in de beveiliging gewerkt, waarna ik ben overgestapt naar de politie. Het was toch wel een jongensdroom, dat werken bij de politie. En ik doe het inmiddels alweer bijna tien jaar met veel plezier. Ik heb verschillende dingen gedaan, gewoon in blauw door de wijk surveilleren tot het verhoor en dossier-vorming. Op welke afdeling ik nu werk ga ik niet vertellen, er bestaat nog altijd een kans dat ik iemand van de lezers tegenkom. Maar er is een sleur ingetreden; Ervaring is leuk, maar het nadeel is dat je vaak nog maar beperkt wordt ingezet. Chef van dienst of coördinatie, meer variatie is er amper. Af en toe een cursusdag of sport, maar dat is incidenteel. En wat inmiddels ook niet meer zo leuk is, is de onregelmatigheid. Vroeg-laat-nacht, en dat flink gemixt.

Het heeft zeker z'n voordelen; als anderen aan het werk zijn loop ik door een hele rustige supermarkt en als mensen 's ochtends vroeg naar hun werk rijden ga ik lekker naar huis om te slapen. Maar het kan ook killing zijn voor een relatie. Als ik een week lang late diensten heb, moet ik me weer opnieuw voorstellen aan mijn vrouw, omdat we elkaar alleen slapend zagen. Bovendien zijn mensen helemaal niet gemaakt voor nachtdiensten. Vanuit de nachtdienst weer in het dag/nacht-ritme komen is net als jet-lag. En als je dat drie keer per vier weken hebt, word je daar niet vrolijk van.

Inmiddels weet ik dat ik wat anders wil gaan doen. En na het bruisende leven van de jacht op boeven en het handhaven van de openbare orde is het misschien heel saai, maar ik denk er over voor een management-functie te gaan. Ik ben bijna klaar met een middle management opleiding, en daarna wil ik een HBO-studie gaan doen. Het probleem is dat ik eigenlijk niet weet welke kant ik op wil, want ik vind heel veel interessant. Personeelsmanagement, facilitair management, financieel management, zelfs de ICT heeft mijn interesse. Dus de komende tijd ga ik mij maar eens goed oriënteren, want het is wel een keuze die ergens op gebaseerd moet zijn.

Verandering van spijs doet eten; ik heb er zin in om met iets nieuws te beginnen. Ik houd jullie op de hoogte.

~Guardian1980

Je kent het gevoel wel; je wordt gepromoveerd tot megalid. Een onverwachte PB van een administrator, felicitaties op je profiel en op het forum openbaren zich nieuwe opties. Zo loop je er ineens als een kikker bij, is je brievenbus een stuk groter dan de dag ervoor en kun je je eigen topics op slot gooien. Trouwens, nu ik er zo over nadenk, de meesten van jullie zullen dat gevoel wel niet kennen..., maar dat terzijde.

Een andere optie die er bij komt is het starten van een eigen blog. Nou vind ik blogs hartstikke leuk, maar vooral die van anderen. Vanaf het moment dat ik een actief lid werd (eind 2009) las ik de OWN; Een geweldig project waarvan ik het nog steeds verbazingwekkend vind dat het de redactie toch elke week weer lukt iets neer te zetten, en dat al enkele jaren lang.
Verder bekeek ik nog wel eens de blogs van andere leden, met name die van Fiegel5 heb ik met veel interesse gelezen. Ik ben dan ook zeer benieuwd naar zijn komende stuk. Ook Crewlife las ik altijd, gewoon omdat het wel leuk was om te zien hoe het er achter de schermen aan toe gaat.

Maar toen kreeg ik ineens de optie om een blog te starten. Ik heb er een tijdje mee gewacht, omdat ik me afvroeg of het wel iets voor mij was. Want ja, een blog is leuk, maar wat wil je er mee? Dat is redelijk essentieel, anders is de blog bij geboorte al ten dode opgeschreven. Maar ja, een eigen stukje op het forum waar ik mijn wel en wee aan de andere leden kwijt zou kunnen is natuurlijk wel heel leuk. Dus besloot ik deze blog te starten. Zonder een duidelijk plan, gewoon gaan met die banaan en we zien wel waar het strandt. En dat gebeurt dan natuurlijk ook, de boel strandt. In het begin is het leuk en heb je constant wel iets wat je op het www kwijt wil, maar na verloop van tijd wordt ook dat minder. Ik zag het ook bij andere blogs die werden gestart; men wil wel, maar het wordt minder.

Maar ineens is het daar, de wil om er toch mee verder te gaan. Want stiekem is het toch wel leuk hoor, een eigen stukje op dit mooie forum. Dus ik ga er weer voor, jullie gaan meer van mij horen.

~Guardian1980

Enige tijd geleden kregen we de vraag van de makelaar of we mee wilden doen met de Nationale Open Huizen route van de NVM. Voor een klein bedrag (je huis verkopen is bepaald niet gratis) zou dat dan worden aangekondigd op diverse websites, zouden we reclamemateriaal krijgen, en ook nog wat attenties voor mogelijke bezoekers. Wij hebben toen besloten om dat dan maar te doen, een beetje extra reclame kan tenslotte geen kwaad.

Afijn, alle reclamespul opgehangen zodat duidelijk was dat we meededen aan Open Huis, op zaterdag in de vroege ochtend m'n schoonmoeder laten invliegen om nog even te helpen met schoonmaken en opruimen, en toen om 11:00 alles aan kant was en zij weer richting huis was, begon het lange wachten.

Open Huis was van 11:00 tot 15:00, oftwel 4 uur lang wachten in de hoop dat er iemand komt die je huis de moeite waard vindt om te bezoeken. Wat ga je doen? Krantje lezen, beetje tv kijken, zaken waarbij je geen troep maakt en waar je meteen mee kan stoppen als er gebeld wordt.

Van de 56.000 deelnemende huizen werden er 16.000 überhaupt niet bezocht. Daar hoorden wij gelukkig niet bij, wij werden door één koppel bezocht. Nog steeds niet veel, maar gelukkig niet alle moeite voor niks gedaan. Ik heb ze door het huis geleid, wel een beetje onwennig, ik ben tenslotte geen professional. En toen zij weer weggingen hebben we hoopvol gewacht, maar helaas bleef het daarbij.

Toen het eenmaal 15:00 was hebben we als een razende alles opgeruimd, het reclamemateriaal weggehaald en vervolgens zijn we weggegaan. Het huis hadden we tenslotte wel weer lang genoeg gezien op onze vrije dag. Later kregen we bericht van de makelaar dat onze bezoekers bij hen hadden aangegeven dat het huis zeker bepaalde pluspunten had, maar dat het niet naar hun smaak was. Hebben we het nu voor niks gedaan? Waarschijnlijk wel, maar ja, nooit geschoten is altijd mis hè. Nu maar hopen dat er gauw weer andere geïnteresseerden komen.

~Guardian1980

Ik had vanmiddag zo'n periode dat ik mij een beetje verveelde. Toen ben ik uit nieuwsgierigheid maar eens gaan kijken welke programma's ik zoal op mijn PC heb, en kwam ik Photoshop Elements 6.0 tegen. Ik wist wel dat ik het had, want in het verleden heb ik het wel eens gebruikt om screenshots te maken. Nou is mij wel bekend dat je heel veel mogelijkheden hebt met dit programma, maar als je je er niet in verdiept kom je er niet hè.

Vervolgens in de Graphicshoek rondgeneusd, om inspiratie op te doen. En uiteindelijk ben ik tot het volgende resultaat gekomen:

Hoewel het natuurlijk nogal basic is, en nog erg kaal, moet ik zeggen dat ik er eigenlijk best tevreden over ben, het was ook redelijk snel gedaan (ik  had ook niet zoveel tijd). Nou maar eens kijken wat ik er nog meer mee kan, want ik moet zeggen dat het op zich best geinig is om te doen. Dus nog maar een paar tutorials bekijken en kijken wat er op internet te vinden is, en wie weet krijgen jullie nog meer kunstwerkjes van me te zien.

~Guardian1980

Een half jaar geleden begon het te kriebelen. We wonen op een mooie locatie, aan de rand van Utrecht; vlakbij de uitvalswegen en de Plassen, maar ook op slechts 15 minuten fietsen van de binnenstad. Verder geen last van overlast, en bovendien geen auto's in de straat. Maar toch willen we weg. Komt het omdat m'n schoonfamilie slechts vier straten verderop woont, of dat m'n vrouw het niet meer naar haar zin heeft op het werk? Inderdaad, allemaal factoren die meespelen. En verder willen we heel graag groter wonen voor minder geld.

Toen we afgelopen oktober de knoop hebben doorgehakt, besloten we dat het huis wel eerst verkocht moest zijn, voordat we een nieuw huis gaan kopen. En aangezien een huis verkopen nog altijd het makkelijkste gaat via de makelaar, zijn we naar het makelaarskantoor gegaan waar we het huis ook gekocht hebben. Een makelaar kwam langs en heeft de woning bekeken. Ook kregen we een map met allerlei info en formulieren die we moesten invullen.

Vervolgens is door omstandigheden de verkoop even op een zijspoor gezet.

Maar twee weken geleden was alles zover dat we verder konden met de verkoop. Een bevriende fotograaf heeft gratis hele mooie foto's van onze woning gemaakt, en vervolgens ben ik met een usb-stick met die foto's en alle ingevulde papieren naar de makelaar gegaan. Daar hebben we de foto's bekeken en de goede uitgezocht. Vervolgens kregen we vorige week de brochure in de mailbox, en nadat wij onze goedkeuring er voor gaven, was het een kwestie van wachten.

En drie dagen later was het zover: We stonden op Funda! Toch heel apart om je eigen huis zo op het internet te zien. Het bed waar ik 's nachts slaap, de douche waar ik elke dag onder sta en de keuken waar ik m'n brood smeer; alles is door iedereen te bewonderen. Tevens hangt er nu zo'n bord met "Te koop" aan de voorzijde van het huis. En op onze Facebook- en Hyvespagina hebben we een link geplaatst. Nu maar hopen dat het allemaal werkt, en nieuwsgierige mensen komen kijken.

Maar de huizenmarkt is heel rustig momenteel, dus we weten dat het zomaar heel lang kan duren voordat de woning verkocht is. Gelukkig is het niet zo dat we weg moeten, we hebben de tijd. Wordt vervolgd...

~Guardian1980

Vanuit mijn werk bij de politie ben ik momenteel redelijk direct betrokken bij het onderzoek dat de politie Utrecht uitvoert naar aanleiding van de rellen rondom de voetbalwedstrijd FC Utrecht – FC Twente van 4 december. Tientallen hooligans gingen, vermomd achter sjaals en capuchons en gewapend met alles wat voor handen was, enkele agenten te lijf.

Ik ga er van uit dat de betrokken supporters toen zij die ochtend opstonden nog niet de gedachte hadden te gaan rellen. Helemaal blanco gingen ze waarschijnlijk niet naar de wedstrijd, aangezien bij de vorige confrontatie tussen beide ploegen enkele spelers van FC Utrecht in elkaar waren geslagen door Twente-fans.
Op het moment dat er een stuk vuurwerk vanuit het Uit-vak in een familievak wordt gegooid en afknalt, ontploft het hele stadion. Tientallen mensen die er zaten als voetbalfans, transformeren tot hooligans. Dit pikken ze niet, ze willen wraak. Grote groepen proberen bij de Twente-fans te komen, maar op dat moment kunnen de stewards dat voorkomen.
De wedstrijd wordt uitgespeeld en FC Utrecht wordt vernederd: FC Twente wint met 2-6 en de Utrecht-fans zijn woest. Buiten het stadion proberen ze alles om de fans van FC Twente wat aan te doen. De politieagenten die dit proberen te voorkomen, worden in het nauw gedrongen en belaagd door de Utrecht-hooligans, op wie de blauwe uniformen werken als een rode lap op een stier. Er wordt met vanalles gegooid, en de agenten lossen waarschuwingsschoten. Nadat de menigte door de ME wordt weggejaagd, wordt het snel rustig rondom stadion Galgenwaard.

Het openbaar ministerie besluit de betrokken fans te gaan vervolgen. Omdat er ter plaatse niemand is aangehouden, weet de politie niet veel meer dan wat ze droegen. Tijdens de rellen waren ze onherkenbaar door de capuchons en sjaals die ze droegen. Maar tijdens de wedstrijd droegen ze die niet. Dus besluit het OM dat de camerabeelden vanuit het stadion gebruik mogen worden voor de opsporing. Pas zodra de politie van iemand zeker weet dat hij schuldig is, wordt zijn foto gebruikt. Eerst wordt de foto getoond op het interne netwerk van de politie Utrecht, zodra niemand daar op reageert wordt de foto getoond in de landelijke media. En zo wordt iemand die de dag begint als voetbalfan ineens een crimineel.

Ik persoonlijk vind dit een uitstekende aanpak. De supporters willen nu een klacht indienen tegen de politie omdat ze het opsporingsmiddels te zwaar vinden. Ik denk dat de politie geen andere mogelijkheid heeft. Het enige wat van de hooligans bekend is, is wat ze aanhadden tijdens de rellen. Dit droegen ze ook tijdens de wedstrijd, en toen waren hun gezichten wel zichtbaar. Mensen die weten dat ze bij de rellen aanwezig waren, en dus kunnen weten dat ze gezocht worden, hadden zich kunnen melden voor hun foto in de media verscheen.

Het artikel over de fans die een klacht willen indienen vind je hier.

Ik ben wel benieuwd wat jullie, de lezers van dit artikel, vinden over het gebruik van foto’s in de media als opsporingsmiddel.

~Guardian1980

---

Deze tekst heb ik op persoonlijke titel geschreven en staat los van het standpunt van het OM en de politie Utrecht. Tevens staan in dit artikel geen zaken genoemd die niet eerder al in de media verschenen.