GTAGames.nl

The Underground

Log in om dit te volgen  
Volgers 0
  • artikelen
    25
  • reacties
    187
  • bezichtigingen
    32434

Over deze blog

The Underground BLOG

Artikelen in deze blog

Phoenyxar

Spam op het Forum

...geïllustreerd via een amateuristische Paint-kaart. De grootste bijdragers (grootste spamtopics en leden met +1000 posts in zo'n topic) zijn voorgesteld door minimalistische landen en steden. Fuchsia voor leden met meer dan 3.000 posts in één topic.

gallery_113271_231_132087.png

Het grote vraagteken rechtsonder is het "Hoe bekend is de persoon boven je?"-topic, het grootste topic zonder Topic-Addict.

Sommige leden zijn meerdere keren terug te vinden, vind jij ze allemaal?

Narukami

The Prodigal Son Returns (to GTAF)

Beste,

Er zitten zo'n 3 maanden tussen mijn laatste bericht van 3 maanden geleden en mijn login net. 8 ongelezen PB's, minder dan verwacht, het TUGT ging z'n gangetje, en een paar dagen geleden ben ik vanwege mijn inactiviteit teruggezet naar Megalid. Alles werkt nog zonder mijn input, en het is goed dat te zien.

Een paar dagen geleden kreeg ik van o.a. Ruben en Dotz de vraag waar ik uithing, dat ik gemist werd. Dat het anders was zonder mijn voortdurende aanwezigheid. Ik kreeg een flashback naar toen destijds Phoenyxar hetzelfde had, en daar toen een blogitem over had geschreven. Maar in tegenstelling tot een nieuwe tijdconsumerende hobby zoals bij hem, was het bij mij gewoon gebrek aan motivatie.

Het was net een anderhalve week maart, en op een drukke vrijdagavond bedacht ik me dat ik mijn item voor de OWN nog niet had geschreven. Samen met een ton stress stak ik mijn middelvinger op naar mijn net begonnen column. Ik had absoluut geen zin meer. Sindsdien ben ik ook niet meer ingelogd, de lol was er voor mij af. Geen idee waarom.

Ik stak mijn tijd in zoeken naar een vervolgopleiding, werken, veel naar buiten en de handen uit de mouwen steken bij Deshima Sounds, een DJ set waarvan ik sinds een tijdje een van de DJ's ken. Hier mijn gezicht niet meer laten zien voelde niet vervelend, juist bevrijdend. Maar na een tijdje komen dan toch je oude maatjes om je aan je enkels terug te trekken. Frappant, ik miste de lui van TU wel, maar het was niet genoeg motivatie om me te laten terugkeren. Waarschijnlijk omdat ik en de andere helft van het TU leiderschap sinds begin dit jaar het contact hebben verbroken.

Ik was de TU kerstspecial van een paar jaar terug aan het bekijken, en kreeg de impuls om toch even te laten weten hoe het gekomen is zoals het nu is. Misschien ken je me niet, misschien boeit het je niet, misschien vind je het leuk het mee te krijgen, wat je wil. Of ik hier blijf hangen weet ik ook niet. GTAF draait prima met de huidige Crew, en ik heb mijn stempel al gezet met het Achievements-systeem.

Bedankt voor het lezen, en misschien spreek ik je nog wel!

Groetjes,

Max

Narukami

Revelations: Narukami

Beste,

Het is al best diep in de nacht van woensdag 2 maart, en ik heb eigenlijk geen idee waarom ik nog niet ben gaan slapen. Anyhow, ik voel me op het moment een beetje klote, en heb besloten het van me af te schrijven. Het is veel simpeler om dingen te vertellen aan iemand die je niet kent, of als het vertellen éénrichtingsverkeer is... Zoals bij een krantartikel of blog vaak het geval is.

Laat ik bij het begin beginnen; Ik en mijn ex-vriendin zijn uit elkaar gegaan om 1 oktober, sinds gister ben ik dus een half jaar weer single. Of eerder, alleen, zoals ik het liever noem. Met stom toeval tikte ik haar naam in op Facebook, en zag ik dat ze me eindelijk uit haar vriendenlijst gegooid heeft. Onze foto's staan er nog wel op, en ze is nog wel bevriend met al mijn vrienden (en ik met haar vriendinnen, beetje awkward). Toen ik dat zag kreeg ik een klein schokje in de hartstreek. De laatste paar maanden, vooral net voor nieuwjaar, waren erg turbulent en dat hebben mensen in mijn omgeving moeten ondervinden. Het onbegrip en het verdriet was als een scherpe machete die heel mijn lijf open had gesneden. Nog nooit in mijn leven heb ik zulke pijn moeten doorstaan, daarbij lijken de ruzie's op de middelbare school helemaal niks bij. Zelfs het verdriet van het verlies van familieleden kon ik niet vergelijken met dit. Mijn ster, mijn lieverd, was niet meer bij mij.

Ik weet uit eerdere ervaringen dat je (of tenminste ik, geld niet voor iedereen) het beste over problemen kan praten in plaats van ze op te kroppen tot het uiteindelijk eens barst. Dus dat deed ik ook, de reacties die ik kreeg waren vrij uiteenlopend. Mensen van school, die mijn ex-vriendin nooit hebben ontmoet, probeerden me gewoon te steunen door er voor me te zijn en me te zeggen dat ik wel weer iemand anders tegenkom (echt van die dingen die je dan effe net niet wil horen, maar hé ze bedoelen het goed). Mijn vrienden uit mijn moeder's woonplaats hebben me ook opgezocht en me getroost, dat deed me wel wat, dat ze hun zooi zomaar even aan de kant tiefden voor iemand die toch een eind verder woont. Mijn beste vriend Phoenyxar heb ik gebeld op de dag zelf, en hem gevraagd of hij langs kon komen dat weekend omdat ik dan echt nodig had. Dat deed hij, zonder pardon.

De eerste paar maanden waren vreemd, erg vreemd. Ik kon er niet aan wennen dat ik opeens weer alleen was, dat ik niet meteen moest zeggen dat ik al een vriendin had als tijdens het stappen een meisje probeerde een move te maken of wat dan ook. In plaats van dat het stappen hielp me alles even te vergeten, kwam het dus juist nog harder terug, zo erg dat ik eens snikkend Stratumseind in stilte heb verlaten en een uur in een steegje in de donkerte heb gezeten. Ja, wat een tijden waren dat.

Begin december kreeg ik een emailtje van mijn ex' moeder, waarin ze me feliciteerde met mijn verjaardag en me het beste wenste. Dat trok de realiteit meteen weer recht in mijn gezicht. Ze schreef dat ze me miste en het vreemd vond dat ik ineens niet meer daar rondliep in de weekenden. In eerste instantie kon ik het niet goed bevatten, waarom zou ze nu zoiets zeggen? Om zout in de wonden te strooien? Ik besloot relatief nuchter te antwoorden, en kreeg geen antwoord meer.

Met kerstmis kreeg ik een kaart, een kerstkaart. Een mooie enveloppe met mijn naam en adres lag net voor de 25e op mijn deurmat. Hij was van mijn ex' moeder en haar vriend. "Jammer dat het zo moest lopen... Fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar." Mijn moeder was de eerste bij de brievenbus en besloot dat het misschien maar beter was als ik de kaart niet zou zien, en stopte hem weg. Mijn broertje zag het en besloot het toch maar bij mij te melden. Mijn moeder was ook echt pissig toen ze erachter kwam dat hij het doorgeluld had, prachtig was dat bekdicht.gif Ik heb de kaart op mijn vensterbank gezet, en meteen alle foto's van mij en mijn ex uit mijn kamer geruimd. Ook heb ik de knuffels (dat was echt ons ding, knuffels) die ik van haar had gekregen opgeruimd. Zeker niet weggegooid, zulke dingen zijn leuk om later op terug te kijken. Op het moment zelf waren het echter doornen in mijn oog, en moesten ze dus maar weg.

Vanmiddag tijdens de fietsrit naar huis kwam I Want To Know What Love Is van Foreigner op de radio, en dacht ik terug aan de keren dat we daarop samen gedanst hadden in mijn pa's huiskamer als we alleen waren. Zo stom, dat voor een echt lange tijd je je verleden tegenkomt in de kleine dingetjes. En nu zijn we full circle.

De liefde die ik had voor haar is nog lang mijn lijf niet uit, en ik betwijfel dat het ook ooit volledig zal verdwijnen. Ze was mijn eerste echte liefde, en we hadden maar liefst voor 5 jaar en 2 maanden. Vanaf mijn 15e tot net voor mijn 21e, dus. Één vierde van mijn bestaan met één meisje besteed, als je het me had verteld toen ik 15 was had ik je keihard uitgelachen.

Het is laat en ik heb geen zin alles nog eens over te lezen, misschien voeg ik later nog wel iets toe. Nouja, nu weet je in ieder geval waarom ik het laatste half jaar weinig tot niet actief ben geweest, het was/is op het moment lastig te combineren. Ik zit in mijn laatste jaar voor ik ga beginnen aan het hoog onderwijs, en ben juist begonnen met mijn rijbewijs. Ik probeer vooruit te kijken en weer dingen te doen, vooruit te streven naar de volgende dag die komt. Dat is soms moeilijk, maar ze kan me niet voor altijd vastgeketend houden aan het verleden.

Ik verwacht eigenlijk niet dat Phoenyxar dit blogartikel gaat lezen, het contact tussen ons staat op het moment op een laag pitje. nopompom.gif Hij is het niet eens met enkele dingen die ik gezegd/(niet) gedaan heb de laatste paar maanden... Tot mijn grote spijt. Ik mis je, grote vriend... Echt waar.

Ik spreek jullie nog wel,

Narukami

Narukami

End of Summer

De zomer zit er weer op. Ik heb vandaag mijn introductie gehad naar mijn laatste jaar op het Vavo. Ik zit op één les na bij niemand die ik ken van vorig jaar. Jammer, want de lui van vorig jaar die nog over waren waren heel gezellig. In ieder geval, de avonden worden korter, de nachten kouder, de ochtenden vochtiger en de middagen lang. Mijn lichaam reageert altijd erg vreemd op het opmerken van het einde van de zomer, het komt met zijn eigen vorm van een nazomerdepressie. Ik kijk voortdurend terug op de leuke dingen die de zomer mij gebracht hebben, en het dreunt heel hard tegen mijn achterhoofd dat die dingen nooit meer terugkomen. "Wat een onzin Narukami, dit gebeurt voortdurend! Waarom trek je het je nu opeens wél aan?" Ja weet ik veel, ik ben achterlijk denk ik. Emotioneel klop ik niet helemaal, dat is ondertussen wel duidelijk.

Nog iets wat me bang maakt is de volwassen wereld. Ik ben 20, student en heb nog geen idee welke kant ik op wil met m'n leven. Ik wil me nuttig maken voor de wereld, op een manier waarop ik dat prettig vind. Ik voel me echter totaal geen 20. Als ik mijn mentale gesteldheid een leeftijd mag geven, zou ik rond de 15, 16 zitten. Totaal nog niet toe aan een full-time baan, en in de harde buitenwereld zou ik het atm nog echt niet trekken. Lekker vanachter mijn laptop een beetje modereren, gamen, en tijd spenderen met vrienden vullen mijn leven op het moment prima in, andere dingen heb ik echt niet nodig.

Ik waardeer jullie aanwezigheid, vreemdelingen die ik waarschijnlijk nooit zal ontmoeten.

Phoenyxar

The Underground's Top Tens

High Street All Stars

Na twee artikels over missies en hoe ze wel of niet te doen zal onze top tien deze week een compleet ander onderwerp behandelen: Straten. Je hebt ze allemaal wel al eens gebruikt, maar zoals we allemaal weten is de ene straat de andere niet. Als fervent wandelaars in de GTA-reeks hebben we dan ook een zekere geloofwaardigheid op dit vlak. We hebben elke straat in de III- en IV-era zowel wandelend, fietsend (waar mogelijk), rijdend als vliegend kunnen bekijken. Hier is onze top tien van meest fantastische straten in het universum.

10. Windy Windy Windy Windy Street

San Fierro (SA)

Eén van de weinige straatjes in San Andreas met een naam en zeker niet de creatiefste. Het is ook een straat die we allemaal kennen, hoewel weinig echt gebruiken. Ik heb er ooit eens ontsnapt met een Bus tijdens Busted, maar buiten die gamemode is het vooral een straat om te mijden. Er spawnt dan ook nooit echt verkeer op en is meer een leuke verwijzing naar Lombard Street in San Francisco, hoewel die er totaal niet op lijkt. Had de straat wat kleurrijker en levendiger geweest had ze hoger kunnen staan.

windywindy_zpsi7bwthtw.png

9. Prosperity Street (Promenade)

Los Santos (V)

Gekend van het steigerende paard en de vele voetgangers, dit is één van de weinige winkelstraten in Los Santos. Op de promenade na loopt de straat ook nog eens verder naar Vespucci Canals waar het via de gekende bruggen over het water gaat. Leuk om eens te ervaren, maar uiteindelijk net iets te oppervlakkig om ons echt lang bezig te houden.

640px-ProsperityStProm-GTAV-Views3.png

8. Garnet Street

Liberty City (IV)

De grote as die Algonquin opdeelt in Midtown en Lower Algonquin. Het is een mooie avenue van twee keer twee rijvakken en een rij bomen in het midden, of toch voor het merendeel van diens lengte. De straat is fantastisch verzadigd qua verkeer en bijna elke kruising is goed voor een lange file, maar het is een aangename plaats om even rond te wandelen en in de buurt van andere interessante straatjes.

kekkek_zps7jh3gucp.png

7. Ellery Street

Liberty City (IV)

Waar een mens de meeste straten in Liberty City wel zou kennen is Ellery Street daar niet eentje van. Het is een klein en bescheiden straatje, weggestoken tussen grote kantoren en banken in The Exchange. Het is een klein zwiepend straatje met paaltjes en geen verkeer, een beetje het tegenovergestelde van alle er rond en dat is wellicht ook de reden dat wij er zo van houden.

bankofliberty_zpsj0njbwe0.png

6. Hashbury High Road

San Fierro (SA)

Okej, we moeten even eerlijk zijn: deze straat noemt niet zo. Maar dat is niet onze fout! San Andreas heeft op enkele straten na geen namen en "die ene straat in Hashbury" was voor ons net iets te vaag. Maar wat is er zo leuk aan? Lastig om te zeggen eigenlijk, maar het is een vrij uniek straatje. Er hangt een soort losse sfeer en de versieringen staan ons wel aan. Het is er helaas niet speciaal levendig en er is verder ook geen reet te doen, dus meer dan eventjes passeren zit er vaak niet in.

kek_zpsgbog3bcz.png

5. Emerald Street

Liberty City (IV)

Ja, het is ook een halte op de LC Subway en als je deze straat wilt ervaren is dat station geen slechte start. Het station ligt namelijk in een wijk die het stuk tussen Lower Manhatten en Midtown moet simuleren. Lichtjes vervallen en een groot verschil tussen Oost en West. Het klopt allemaal niet echt met de werkelijkheid, maar ach. Zeker eens een wandelingetje waard!

ctw_zpsoxreeulr.png

4. Wardite Street

Liberty City (IV)

Ja, wij hebben de belangrijkste straat van East Holland en Northwood in onze lijst opgenomen! Het passeert langs de Governor Greg Johnson Projects, langs het basketbalveldje, een ontoegankelijke Cluckin' Bell, gaat onder station Frankfort High onderdoor en eindigt dicht aan de Westminster Towers en Vauxite Station. Op zich een best kort straatje, maar de essentie van de omliggende wijken is hier te vinden.

uwma_zpsr3n8ikfg.png

3. The Strip

Las Venturas (SA)

Veruit het meest sfeervolle stukje straat in het hele spel, The Strip is kleurrijk, vol mensen en dure bolides, en geeft (in vergelijking met de rest van het spel) verbazingwekkend goed weer hoe het in het echte leven aan toegaat in Vegas. Ondanks de soms onorginele vormgeving (het gebouw van The Clown's Pocket heeft 7 keer de zin "Clown's Pocket" erop), lijkt R* toch wel haar best te hebben gedaan dit uit de grond te stampen. Props voor de designers.

pirates_zpsjukkyrh4.png

2. Simmet Alley

Los Santos (V)

Een prachtig levendig straatje bestaande uit een overkapte steeg met hipsters, waar kunnen we nog meer om vragen? Toegegeven, het is een zeer kort en klein straatje, ook niet altijd even makkelijk om door te wandelen, maar een mooie locatie om van de geavanceerde vormgeving en AI te genieten. Jammer genoeg is het wel al eventjes wandelen van Legion Square en de verder omgeving is misschien ook niet de meest aantrekkelijke.

SimmetAlley-GTAV.png

1. Cavity Lane

Liberty City (IV)

Als we een lijst zouden kunnen maken van "Straten waar jij nog nooit van hebt gehoord." zou deze goed scoren. De meeste spelers kennen noch de naam, noch de straat zelf en wie kan het hen kwalijk nemen? Wij. Toegegeven, je komt er maar één keer in de verhaallijn en dan ben je druk bezig met politie neerknallen, maar dit straatje en zijn directe buren zijn prachtig vormgegeven. Het is een beetje een verloren district tussen Fishmarket en Easton, eentje waar de meeste spelers nooit meer langskomen en dat vinden wij spijtig. Allen daarheen!

ctw2_zpsgwddn38f.png

Narukami

The Underground's Top Tens

Kwalitatief Uitermate Teleurstellende Missies

Welkom terug, beste liefhebbers van deze vrij unieke verzameling, bij de top tien van de week! Deze week bespreken we K.U.T.-missies, missies die hun vermelding omwille van verschillende redenen verdienen. In het algemeen missies waar wij het of moeilijk mee hadden of waar verscheidene problemen rond bestaan. Op deze manier zijn ze verschillend van de vorige lijst aangezien we echt niet uitkijken naar het spelen van deze missies. Aanschouw!

Met deze week de Kwark-o-meter, die onze irritatie moet overbrengen!

rageometer2_zpsdajoplzf.pngrageometer3_zpsqmhki44w.pngrageometer1_zpsbamwbvdz.png

Eerst even 3 missies met unieke aspecten, die ondanks hun verder simpele aard wel eens durven vastlopen:

Predator

De broers die je hoort neer te schieten durven te despawnen. Altijd goed voor je zelfbeheersing.

555 We Tip

Het kan gebeuren dat de politie tijdens de cutscene de DA neerschiet waardoor de missie vastloopt. Police brutality op zijn best!

Amphibious Assault

Vereist op de PC blijkbaar een hogere hoeveelheid Lung Capacity dan op de consoles om haalbaar te zijn, ongeacht wat de game zegt. Zeer eigenaardig en verder goed speelbaar hoor, maar dat verschil in de stats is het vermelden waard.

10. Taking the Peace

LCS

Een prachtige missie om te beginnen. Je bestuurt hier een voertuig van de Sindacco's om zo Forelli's te overrijden en zo een oorlog te creëren. Allemaal zeer leuk en creatief, maar Paulie heeft ook nog wat controle. Combineer dit met het feit dat de handling engine van LCS al geen prijzen zou winnen en het feit dat de meeste Forelli's onder een zuilengalerij gaan schuilen (en je moet ze allemaal omleggen, wat verhaallijngewijs niet klopt met het plan) waar je niet goed onder past en je snapt wel al waarom dit een uiterst irritante missie is. Op zich best leuk, maar ook met zo veel elementen die kunnen fout gaan en met wat ongeluk staat een Forelli net zo dat je hem niet kunt raken... Welkom, K.U.T.-missie!

rageometer2_zpsdajoplzf.png

9. Bury the Hatchet

V

Eén van de belangrijkste missies in de verhaallijn van V en eentje waar je je zwaar kunt irriteren. Waarom? Wel, wij masterrace gamers spelen zonder auto-aim en de missie geeft je een Pistol, 72 kogels en een ongelimiteerde hoeveelheid vijanden met een doodswens. Dit betekent dat je minstens elke 3 schoten raak moet hebben en je gelijkmatig moet voortbewegen om de spawn van de vijanden te verlagen en ammo op te kunnen pakken zodat je niet zonder valt. Is dit een moeilijke missie? Uiteindelijk niet echt, maar het vereist niet veel om fout te gaan en de schietpartij durft best lang door te gaan. Als je dan na een dikke 10 minuten op 20m van de Tailgater voor de zesde keer doodvalt, vreet je echt je controller op. Met auto-aim heb je die problemen natuurlijk niet, maar waarom game je dan nog?

rageometer2_zpsdajoplzf.png

8. If the Price is Right

IV

Een van de weinige missies in de GTA-serie waar je zelfs met auto-aim vrij veel moeite kunt hebben. De enige cover die je krijgt zijn enkele boten (waar alsnog mensen onder door kunnen schieten om je te raken) en je vijanden zijn daadwerkelijk goed verspreid opgesteld. Je bent nergens echt veilig, en moet vooral veel blijven bewegen en samen met Phil strategisch te werk gaan om de pockets mafioso af te knallen om niet te worden geflankt. Je tegenstanders lijken hier serieus intelligent, in tegenstelling tot de rest van IV, en dat is verrassend. Je moet je speelstijl wellicht iets aanpassen om door het eerste deel van de missie door te komen, en dat wordt beloond met een plek tussen de K.U.T.-missies.

rageometer2_zpsdajoplzf.png

7. The Portland Chainsaw Masquerade

LCS

Aah Portland... op zich ben ik er best graag, maar missies als deze hebben een zeer vertekend beeld van LCS nagelaten. Is dit de moeilijkste missie van LCS? Misschien. Misschien ook niet. Uiteindelijk komt het neer op een zeer strategisch gebruik van je wapens en ervaren springwerk om de wannabe Leatherfaces te slim af te zijn. Maar dat is de missie dan ook. Een zeer langdradig gedoe met veel herhaling en weinig ruimte voor een creatieve aanpak. Niet zozeer hier dus omdat hij moeilijk is, maar vooral saai en ondanks zijn leuke opzet een schandplek in deze verder leuke game.

rageometer3_zpsqmhki44w.png

6. Messing with the Man

VC

Welkom bij de Trevor der Vice City-missies! Mitch Baker heeft zijn regels en de wereld (of toch het Oostelijke deel van Downtown Vice City) zal het geweten hebben! Alles moet kapot. Ja, liefst alles. Er zijn vele verschillende walkthroughs op het web te vinden hoe deze missie aan te pakken en dat zou al een belletje moeten rinkelen. Deze missie lijkt gewoon in de game te zijn gestoken om een grote "Fuck Yeah!" te genereren en verder niets. Geeft de game je een idee hoe ze aan te pakken? Nope. Doe maar even gek (en liefst goed overdreven) en meer beschrijving is er niet. Verder is ze ook niet zo makkelijk om halen, en het opnieuw en opnieuw moeten spelen van deze hersenloze missie die niet verplicht is voor de eigenlijke verhaallijn doet me deze missie haten met een brandende passie. Dank u, Mitch Baker.

rageometer3_zpsqmhki44w.png

5. Misappropration

SA

CRASH is niet de meest geliefde opdrachtgever en deze missie past dan ook perfect binnen enerzijds hun missieconcept als dat van San Andreas in het algemeen. Gaan we een over the top-missie maken waarvan de eigenlijke opzet te vaag is om echt verband te houden met de verhaallijn? "Uiteraard, vergeet de helikopters en Heat-Seeking Rockets niet!" Het is wel een van de weinige SA-missies met vele verschillende manieren om ze te voltooien en daar willen we best even voor applaudisseren, maar is het verder een leuke missie? Nee. FBI-agenten (FIB, continuïteit?) omzeilen, een helikopterachtervolging, een parachutesprong of achtervolging met auto... allemaal wel leuk, maar de missie probeert vooral heel veel te zijn, zonder iets echt te goed te doen en zonder verhaal voelt het ook wat dwaas. Zo jaren nadien weet ik ook nog altijd niet goed hoe ik de missie het beste zou doen of waarom. Maar misschien gaat dat wel op voor het merendeel van SA?

rageometer2_zpsdajoplzf.png

4. Catch the Wave

IV

Weer zo'n missie die eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is, maar gehandicapte scripting die Phil Bell tot kamikaze met een pistool maakt laat je toch graag even ragen. Nadat je aan bent gekomen met je vrachtwagen om de coke op te halen, rent Phil de loods binnen om Superman gewijs in zijn eentje al de Russen te vermoorden. Dat is leuk, maar zonder het gebruik van cover (hij gaat midden in de kamer staan, omringt door Russen met AK's en uzi's) en zoals gezegd slechts gewapend met een pistool gaat hij niet veel uithalen. Slim gebruik van je vrachtwagen (en hem er de weg mee blokkerend, waarna hij rondjes gaat rennen, mooie scripts) en een sterk wapen gebruikend kun je in je eentje dan toch de missie halen.

rageometer3_zpsqmhki44w.png

3. Jive Drive

VCS

Jive Drive zit hier voor exact dezelfde reden als Catch the Wave. Net zoals Phil Bell in de juist genoemde missie, wil Lance maar wat graag afrennen op de 10 Cholo's die hem buiten staan op te wachten, en als je hem toelaat erheen te rennen zullen ze hem ook meteen doorzeven. Alleen door een sterk wapen te gebruiken en in een interval van 3 seconden iedereen neer te schieten kun je dat deel van de missie halen, tenzij je via het gangenstelsel aan de andere kant ontsnapt. Het drive-by schieten daarnaast is op de PSP vrij lastig, gezien je de camera niet kunt draaien.

rageometer3_zpsqmhki44w.png

2. Rigged to Blow

III

Net zoals de rest van de III missies is de timer hier alles behalve het probleem. Je moet van Wichita Gardens op Shoreside naar St. Marks op Portland rijden, en de Leones vallen je in deze missie niet aan om wat voor reden dan ook. Klinkt als gesneden koek, totdat dit de beste missie is om te beschrijven hoe verschrikkelijk het verkeer in III is uitgewerkt. Wagens die een meter voor je inspawnen, wagens die het nodig vinden om in- en uit te voegen van rijstroken terwijl je door de tunnel rijdt (dit is echt een hel, de Infernus die je bestuurt kan niet één keer een redelijke frontale botsing hebben, want dan ontploft je wagen en is de missie gefaald). In mijn meest recente III playthrough (ik ga in één keer voor 100%, zodat ik eindelijk kan boasten dat ik die schijtgame 100% heb, waarna ik hem deinstalleer en nooit meer aanraak), heb ik deze missie 5 keer mogen doen puur omdat ik ergens op mijn weg geschept word door een onbegrijpbaar vreemd rijdende tegenligger. Verschrikkelijk is het beste woord.

rageometer1_zpsbamwbvdz.png

1. Escort Service

III

Je zou deze missie om dezelfde reden hier kunnen plaatsen als Rigged to Blow, zij het dat het nu de AI van de Securicar die geretardeerd tot op het bot is. In plaats van normaal over de weg te rijden, wil de wagen tussen (en tegen) bomen door, alle mogelijke hekjes en lantaarnpalen meenemen en gaat het als een ervaren beta-tester met volle enthousiasme richting de muren. Dit alles terwijl de wagen vol lood wordt gepompt door Colombian Cartel leden met AK-47's. Je kunt vooruit spurten, alle Cartel leden vermoorden en vervolgens alsnog de missie falen omdat de Securicar ergens de plomp in rijd. Echt.

rageometer1_zpsbamwbvdz.png

Narukami

The Underground's Top Tens

Overroepen Missies

Wij, de Master Race-gamers van The Underground, hebben al ons aandeel in het lezen van missieklachten. Na een kleine 6 jaar op dit forum heb je alles qua overdreven gezeik in vergelijking met je eigen ervaringen wel gezien denk je. Dus bij deze stellen wij een top tien (in een grotere serie) voor over de tien meest besproken missies die in werkelijkheid best wel meevallen...

Met deze week de Mitch-o-meter, die ons onbegrip naar de medespelers zal duidelijk maken!

mitch%20rageface%202_zpshitzqltk.pngmitch%20rageface%201_zpsww3dh7ja.pngmitch%20rageface%203_zpswfqapwie.png

"Been there" - "Sigh" - "STFU"

Lance died.

10. Death Row

Laten we beginnen met een Vice City-missie waar sommige (zelfs ervaren) spelers wel eens problemen mee hebben. De speler verspilt zijn tijd met de blokkades en de slecht schietende thugs en komen te laat aan bij de hangar. Laten we even eerlijk zijn: Eigenlijk is het geen moeilijke missie, je kan de vijanden negeren en recht op Lance afrijden en zelfs als je de moeilijke route kiest zouden er geen problemen mogen zijn. Alle klachten rond deze missie lijken in onze ogen dan ook nogal overdreven.

mitch%20rageface%201_zpsww3dh7ja.png

You failed to reach enlightenment.

9. Did somebody say yoga?

Eén van de meest geniale missies in V met een zwaar gehaat eerste stuk. Voor de couch potatoes onder ons is het hel op aarde: je gaat moeten sporten. Yoga. Wij haten yoga blijkbaar met een grote passie. Nu op zich valt het allemaal wel mee, maar het hangt af van de gevoeligheid van je controller. Michael is niet de sportiefste en zakt zoals de gemiddelde speler makkelijk in mekaar. Een beetje concentratie is vereist en anders skip je dit deel van de missie gewoon, no rage required.

mitch%20rageface%202_zpshitzqltk.png

Faith W got away.

8. False Idols

Een missie in onze lijst die daadwerkelijk best lastig is, maar niet zoals de meeste hem voordoen. Voor wie deze missie niet kent: het is de meest gevreesde missie in LCS, voornamelijk omdat je je tijd goed in het oog moet houden. Te veel rondkloten in het begin en de kans is groot dat je te laat komt voor de helikopter. Op de PSP durft dit zel een hel te zijn, maar voor de ervaren PS2-speler is dit een missie als een ander, LCS is sowieso een best lastige game, deze missie is maar een van velen.

mitch%20rageface%202_zpshitzqltk.png

You ran out of time.

7. Espresso-2-Go!

Eigenlijk best een lastige missie, maar met wat inzicht en voorbereiding niets aan. Ik kan me herinneren dat ik bij mijn playthrough van III gewoon schrik had van deze missie op basis van het geklaag op het forum... en dan doe je die missie in één keer zonder een bulletproof voertuig? De lijst er mee op, er zijn moeilijkere missies in III.

mitch%20rageface%202_zpshitzqltk.png

You destroyed the Buzzard.

6. Sexy Time

Wellicht de meest besproken missie van TBoGT en ook terecht, ze is een beetje de game samengevat in één missie: over the top en niet zo lastig als men beweert. De problemen komen vooral van spelers die niet weten hoe ze een helikopter moeten besturen of hoe de minigun gebruiken. De missie is doenbaar met de rockets, maar makkelijker met de minigun. Als Yusuf het kan in Departure Time, waarom wij dan niet?

mitch%20rageface%201_zpsww3dh7ja.png

Tennessee, here I come!

5. Boomshine Blowout

Bij de meeste spelers wellicht niet gekend: dit is een missie van VCS. Nu zijn de Stories en VCS in het specifiek moeilijke games, maar deze missie is in hetzelfde bedje ziek als de nummer twee die gaat komen: controls. Vrijwel onmogelijk op PSP, maar voor een geroutineerde PS2-speler is dit net een makkelijke Robbing Uncle Sam. Niets aan.

mitch%20rageface%201_zpsww3dh7ja.png

My humiliation is complete, thanks Carl!

4. New Model Army

De reden dat deze missie op nummer 4 staat, is omdat het zoals meerdere missies in deze lijst eigenlijk helemaal niet zo moeilijk is, maar het gebrek aan overzicht en gebrekkige/onhandige controls. Daarnaast kon je op de originele PS2 versie prima de tijd nemen om alle RC Tigers te vernielen met bommen alvorens je Zero en z'n wagentje te laten rijden, maar dat kon later niet meer. De missie is vergelijkbaar met Demolition Man (waar ook zoveel mensen over zeikten, met onbegrijpbare reden), door het stuntelige gedoe met de RC Goblin.

mitch%20rageface%201_zpsww3dh7ja.png

You crashed. HAH

3. Learning to Fly

Misschien wel de meest gevraagde missie bij San Andreas: Missie Hulp. Mensen nemen de moeite en de tijd niet om de basis te leren van het vliegen, maar willen wél alle missies spelen waar ze met een vliegtuig moeten vliegen... Given, op de PS2 is vliegen makkelijker dan op de PC door hoe dicht alle knoppen bij elkaar zitten waardoor het een vloeiend geheel is. Als je dit zelf een keer helemaal doorspeelt kun je dit altijd in één keer halen.

mitch%20rageface%203_zpswfqapwie.png

You ran out of time!

2. Demolition Man

Nog iets vaker dan Learning to Fly wordt er gezeken over Demolition Man. De hoeveelheid savegame aanvragen op het internet loopt in de duizenden, en ik kan 13 jaar na release van de game nog steeds niet snappen hoe mensen deze missie lastig vinden. Het vliegen is te eenvoudig voor woorden, en de layout van het gebouw waar je de bommen moet plaatsen is nou ook niet echt het labyrint van Knossos. Qua hoeveelheid flak die deze missie krijgt is de 2e plek echt wel verdiend, en des te minder begrijp ik de moeilijkheid hieraan :7

mitch%20rageface%201_zpsww3dh7ja.png

ALL YOU HAD TO DO, WAS FOLLOW THE DAMN TRAIN CJ!

1. Wrong Side of the Tracks

Jullie zagen dit aankomen denk ik. Nog meer gehaat dan Demolition Man en de Flying School, Wrong Side of the Tracks is bij menig San Andreas-speler een slechte herinnering. Noobs deinstalleren de game op dit punt. De hele truc is om de Sanchez rechts van het spoor te positioneren zodat Big Smoke daadwerkelijk op de Vagos op de trein kan schieten in plaats van elke clip van zijn Tec-9 te legen OP DE TREIN ZELF. Probeer niet om zoals iedereen zegt op de trein te springen, maar er gewoon geduldig (verder) langs te rijden.

mitch%20rageface%203_zpswfqapwie.png

Phoenyxar

G&C-Risk - Mei 2015

gallery_113271_231_17248.png

Ik had vandaag het leuke idee om een Benelux-risk te simuleren met de woonplaatsen van gangleden. Slechts enkele regeltjes er rond:

-Elk lid is één bolletje.

-Elk provincie die door een gang wordt gecontroleerd krijgt de kleur van die gang.

-Een provincie wordt door een gang gecontroleerd wanneer diens aanwezigheid 3 maal de tweede grootste gang is.

-Als deze voorwaarde niet wordt bereikt is de provincie betwist en wordt ze grijs.

-Leden waarvan de woonplaats niet is geweten worden voorgesteld als bolletjes linksboven.

Verder is het gewoon een leuk kaartje en wie weet komen we er in de toekomst nog eens op terug!

Narukami

Soul

Nee, ik heb het niet over die mietjesmuziek met orgeltjes en plastic gitaartjes, maar over een muziekfenomeen. Muziek maakt veel los in mensen, je kunt blij, boos, verdrietig, zelfs depressief worden van muziek. Sinds kort ben ik erachter gekomen dat naast muziek die emoties opwekt, er ook een aantal liedjes zijn waarbij het daadwerkelijk voelt alsof je hart opend. Een ontzettend raar, maar bevredigend gevoel strijkt neer in je hartstreek waarvan je niet wist dat het bestond. Alsof je de link tussen het fysieke lichaam en je niet tastbare ziel tijdelijk verbinden om je iets wonderlijks te laten meemaken. Ikzelf kwam erachter toen ik luisterde naar Angel Eyes van Escon, en Bound for Yesterday van Wonderlust. De artiesten zijn niet zo bekend, maar dat maakt geen ene ruk uit, toch? Immers gaat het om het gevoel.

Herkennen jullie dit? Of vraag je je af uit wat voor geest verbreidend potje ik nu weer gesnoept heb?

Phoenyxar

Multi Theft Auto

Geschreven door TU-ganglid @Sir_Ballas

Iedereen op dit forum kent waarschijnlijk Multi Theft Auto of MTA wel. Zo niet: ga het eens proberen. Ik weet zeker dat je het leuk zal vinden. Maar goed, zoals met alle dingen in het leven, komt ook dit tot een einde. Natuurlijk hoop je dat dit nog heel lang duurt, maar je weet dat het ooit komt. Diep van binnen maakt me dit heel verdrietig. Want het is jammer. Ik, en velen met mij, hebben ontzettend veel plezier beleeft aan dit simpele, doch amusante spelletje. Want wat was er wat je niet kon doen? Alles was mogelijk, met een beetje fantasie, genoeg ervaring en deskundigheid van modden. En zelfs dit was niet altijd nodig, want met de Map Editor kan iedere leek een leuk deathmatch mapje in elkaar flansen. En om dan te weten dat in 10, 15, misschien zelfs 20 jaar (dat hoop ik tenminste niet), dit alles niet meer mogelijk is. Puur omdat het in een diep gat der vergetelheid geraakt. Grand Theft Auto Online wordt wellicht het nieuwe MTA. Maar het zal nooit het oude, vertrouwde gevoel teruggeven. Want dat is voor mij de reden dat ik MTA steeds opnieuw speel. Het voelt vertrouwd, het voelt als het warme gevoel dat je krijgt als je de hand aan jezelf slaat. Het voelt lekker, even helemaal niks. Geen gezeur met n00bs die je om geen reden neerschieten. Geen gezeur met n00bs die mercenaries op je afsturen, of met een tank over je heen proberen te rijden, of meer van die ongein. Nee, dat zijn al 3 redenen voor mij of never nooit GTA:O te gaan spelen. Natuurlijk, met MTA heb je daar ook last van, maar toch in mindere mate. Het is ook minder erg, omdat je in bepaalde servers geen geld verliest, en je kan jezelf eventuele verloren wapens gewoon teruggeven. En in de servers waarin je wel geld verliest, en je je wapens niet kan toe-eigenen, is er geen mogelijkheid om een tank te bemachtigen. Dat vindt ik ook een mooie kant aan MTA. De servereigenaar bepaalt zelf hoe hij (of zij!) zijn/haar server wil hebben. Geen tanks? Geen tanks. Geen Hunters? Geen Hunters. Bij GTA:O kan dit (nog) niet, waardoor mensen het snel zat worden om afgeschoten te worden. Wellicht is dit dan een manier om meer mensen terug te krijgen naar MTA? Wie weet. Misschien wel,misschien niet. Maar wat wel zeker is, is dat ik nu MTA ga spelen. For good ol’ times.

Bert

Narukami

Komkommertijd breekt aan

We zitten op het midden van het jaar, de scholen zijn in merendeel van de wereld verlaten en alle kinderen lopen te jengelen wanneer ze nu naar Zuid-Frankrijk, elke onwillekeurige plek in Spanje, Griekenland, of Mongolië gaan. En dan zit ik hier, weg te dromen bij Samba de Janeiro (een nieuwere versie, wel te verstaan), met mijn lege zakken en bankrekening met een heel getal van twee kleine cijfers, te bedenken waar ik geld vandaan kan halen om eventueel heen te gaan. Mijn vader heeft 150 euro ter beschikking gesteld om mee op vakantie te gaan, maar voor zover ik weet is dat het geld wat je besteed aan de reis erheen en terug.

Ik zit ook op de leeftijd waar je begint te stoppen met het op vakantie gaan met je ouders (mijn vader gaat dit jaar niet, en moeders gaat net zoals de vorige twee jaar een letterlijke last minute nemen, zodat ik lekker niet weet waarheen), maar een veelvoudig voorkomend probleem bij mijn vrienden is dat er niks mee te plannen valt om mee weg te gaan. De een heeft geen geld, te ander heeft het planvermogen niet (of een combinatie van de twee), of gewoon geen zin om ergens heen te gaan. Ik ben gek op de zomer. Zomer betekend zon, zee, strand en lekkere trance om bij weg te vallen op een of ander strandfeest. Tot zover ik het vermogen heb gehad eens op vakantie te gaan ben ik dat echter nog niet tegengekomen, erg jammer.

Voordat ik dit blogbericht afsluit wil ik iedereen even een fijne vakantie wensen, zij die op vakantie gaan veel succes met het jagen op meiden, en zij die thuisblijven een denkbeeldige hand met sterkte, omdat toch eigenlijk iedereen wel even op wilt rotten in deze tijd van het jaar.

Ik pak nog een alcoholisch drankje met ananas, luister The Bad Touch even af en ga pitten, dromen over een tropisch oord.

Later,

Max

Phoenyxar

Dit artikel is geschreven door TU-lid Sir_Ballas, Duke of McDerpington-on-the-Herp.

Fastfood, bron van overgewicht en jengelende kindertjes. Dit is een bekend gegeven, echter wil ik het dit blogartikel niet hebben over de gevolgen van fastfood, maar over de (wellicht overbekende) medewerkers in de fastfood branche. Ruwweg opgedeeld werken er 2 soorten: mannen en vrouwen. Dit lijkt me duidelijk. Als we die twee verder opsplitsen, zien we dat we bij de mannen 2 soorten hebben: de overenthousiaste manager, en de bepukkelde schoolverlater die een zakcentje wil verdienen. Dit spreekt weer allemaal voor zich. Als we bij de vrouwen kijken, wordt het al interessanter. Ook deze groep kunnen we opsplitsen in twee delen: de overenthousiaste baliemedewerkster (managementfuncties zijn blijkbaar nog niet weggelegd voor vrouwen, dit terzijde), en de bitchy baliemedewerkster die meer aandacht voor haar telefoon heeft dan voor de klant, maar die er desondanks toch al 2 jaar werkt en zelfs onlangs medewerker van de maand is geworden.

Dit onderwerp aangaande heb ik nog een leuk (verzonnen) verhaal. Ik was laatst bij de McDonalds (bij wijze van voorbeeld), en ik wilde graag een Big Mac. Dus ik sta daar: doe mij maar een Big Mac. Zegt ze, zonder op te kijken van haar beeldscherm dat ongetwijfeld zeer interessante inhoud bevatte: wilt u daar frietjes bij. Niet eens op een vragende toon, het was gewoon een zin, die ze alleen maar zegt omdat dit verplicht is volgens haar CAO. Dus ik zeg: nee. Zegt ze, weer zonder op te kijken van haar digitale gerief: dat is dan 5 euro. (geen accurate voorstelling van de prijs). Dus ik geef haar mijn kostbare geld, roept ze haar collega (verhaal gedramatiseerd voor een hogere entertainmentwaarde) om het geld in de kassa te proppen. Dus, 10 minuutjes later, ik zit aan een tafeltje, is m'n burger (of spons) klaar. Roept ze naar me: Je burger is klaar. Normaal gezien komt men dan je "voedsel" brengen, maar hier niet, omdat mevrouw te druk bezig was met twitteren en whatsappen over hoe kut haar baan wel niet is.

Nu ik aan het einde van mijn verhaal ben gekomen, wil ik nog een mededeling doen: Eet niet teveel fastfood. Je kent de documentaires over mensen die een maand lang alleen fastfood eten vast wel. Trek daar een les uit, doe eens gezond. Ga in plaats van een bakje patat eens een broodje gezond halen. Dit is misschien iets duurder, maar gezondheid heeft geen prijs.

Narukami

Animu en Mango - Vooroordelen

't Zat er toch aan te komen. De Gang die bekend staat als een stelletje anime-lovers (wat sowieso niet klopt zolang Tommy-Vercetti lid is) publiceert een artikel over anime! Goh, waar zou dat toch over gaan.

Ik wilde een (maar al te bekend) onderwerp, namelijk de vooroordelen over anime hier. Ik zet er een aantal op een rij. Onwillekeurige volgorde!

1. "Oh, dus je kijkt Pokémon!"

Ja en nee. Pokémon is van origine een anime, maar deze is (zoals elk persoon met gemiddeld IQ weet) voor kinderen gemaakt. Je hebt veel verschillende soorten anime, en Pokémon is een soort op zich. Het is namelijk een erg verwesterde anime die nu nog vooral dient om nieuwe Pokémon kaarten en -spellen te slijten. De gedachte dat onze Ash Ketchum ooit nog Pokémon meester word is bij menig kijker die het al vanaf het begin volgt, is allang gevlogen.

2. "Oh, dus je kijkt H3NTAI!"

Alle h3ntai is anime, maar niet alle anime is h3ntai. H3ntai betekent vreemd, of viezerik in het Japans, maar is dé term geworden in het westen om anime met pornografische inhoud aan te duiden. De link leggen naar h3ntai bij het woord anime kan voor erg veel irritatie zorgen, omdat er (veel) mensen zijn die alleen de "normale" series kijken en niet geassocieerd willen worden met dergelijke programma's.

3. "Waarom kijk je nou tekenfilms? Wat is daar nou leuk aan?"

Het moeten rechtvaardigen van je interesses is niet nodig. Het is dezelfde reden als dat jij Breaking Bad kijkt. Je vind het gewoon leuk. 't Is allemaal niet zo moeilijk.

NB: Ik krijg een permissiefout als ik het woord 'h3ntai' gewoon normaal had staan. Vandaar deze verandering van spelling.

Sinds dit mijn allereerste blog item is heb ik waarschijnlijk niet overal aan gedacht, of misschien heb je vragen en/of opmerkingen. Gooi een reactie onderin en ik zal ze beantwoorden. Bedankt voor het lezen, en misschien tot een volgende keer!

Max

Phoenyxar

Wil de echte gang even opstaan?

Wil de echte gang even opstaan?

Dit topic was oorspronkelijk geschreven voor Inactief maar werd als "te serieus" afgedaan. Iets wat de schrijver eigenlijk al wist, maar we melden het maar eventjes!

Laten we eventjes alle kleine details negeren en de afgelopen 10 jongste gevallen gangs op een rijtje zetten, okej?

[table=border]La Familia| Motto: Een gezellige groep opbouwen.

The Network| Motto: Een netwerk van vrienden opbouwen in een gang waar iedereen gelijk is.

De Bananenbende| Motto: Een gezellig groepje opbouwen (met bananen?)

The Los Santos Crew| Motto: Een gezellig groepje opbouwen dat tesamen GTA V zou spelen.

The Skyline| Motto: Een gezellig groepje opbouwen.

North Storm| Motto: Een gezellig groepje opbouwen en onderhouden met een takje MTA.

Hustlers United| Motto: Twee gezellige en rumoerige groepjes redden van de ondergang door ze samen te brengen.

MI6| Motto: It is of secret!

East Coast Gangsters| Motto: Een gezellige groep opbouwen en meetings organiseren.

De Melba Gangsters| Motto: Een gezellige groep opbouwen in een club-thema.[/table]

Nou, we gaan niet te moeilijk doen over de eigenlijke details en verschillen tussen de gangs onderling, maar er moet toch een patroon zichtbaar worden.

Gangs tegenwoordig lijken een gezellige groep zeer belangrijk te vinden! Een verrassing? Natuurlijk niet. Zo goed als elke gang in de geschiedenis had die uitgang. Je moet toch maar een vreemde gang zijn of De Wilde Ganzen noemen wil je liefst een ongezellig rommeltje hebben. Dus op zich is er niets mis met de instelling van al die gangleiders in spe. We willen allemaal een gezellige gang en we willen allemaal goed overeenkomen met de andere gangs en leden. Toch?

De realiteit toont ons echter dat die instelling te simpel is. Het eerste probleem toont zich bij het ronselen van leden. Heel weinig gangs overstijgen de 5 leden, als ze al de 4 leden halen. Het is maar een enkeling die 10 leden kan trekken en vaak dan niet voor lange tijd. Waarom is dat?

Wel, de leden die naar die gangs worden getrokken zijn vaak leden die zich niet thuis voelen bij de andere gangs en dus makkelijk een nieuwe gang uitproberen, om ze vervolgens, wanneer ze die beu zijn, weer laten vallen. De andere groep zijn "nieuwere" G&C-leden die met valse verwachtingen naar de nieuwe gangs worden gelokt en er na een tijdje verveeld zitten omdat de beloftes niet worden waargemaakt, of maar gedeeltelijk, en ze zich dus afvragen of "dit nu G&C is?". Verder trekt de gang dus niet te veel leden omdat de gang zich niet te veel weet te onderscheiden van andere gangs door een net wat te generieke omschrijving en concept. De wil van de leiders is zo goed als altijd wel aanwezig, maar men weet niet helemaal wat te doen met de gang eenmaal deze opgezet.

Wat ons dus brengt naar de leiders en hun concepten. Heel veel leiders starten dus hun gang met heel veel enthousiasme en een goede instelling om een grote en fantastische nieuwe gang op te richten. Zoals we al eerder hebben gezegd is daar eigenlijk niets mis mee. Het loopt gewoon mis naarmate men een nut moet verzinnen voor al die leden die er maar gewoon zitten. De meeste leiders lijken snel al uitgekeken op het organiseren van meetings of hun oorspronkelijke concept en bijgevolg valt het snel uit mekaar. Ondermeer omdat de leider de ervaring of het iconische mist om de gang bij mekaar te houden. We noemen niet allemaal NilsHolgersson, we kunnen dus niet allemaal een gang bij mekaar houden puur op basis van onze uitstraling. In feite lukt dat zo goed als niemand. Dus wat moet je dan wel doen, als enthousiast G&C-lid dat een nieuwe gang uit de grond wilt stampen?

Wel laten we een kijkje nemen naar de gangs die het wel lang hebben uitgehouden:

-The Oceans

Een gang opgebouwd rond het idee van een casino, ondersteund door meerdere scripts en veel rollenspel. Gooi er daar dan ook nog eens eventjes Oceans Weekly News tegenaan en je hebt een gang met de grootste erfenis op het forum, ondanks zijn wat kleinere leeftijd van 3,5 jaar. De leden waren enthousiast en namen deel in de activiteiten van de gang.

-Beat Down

Opgericht als gang voor jongere leden met de opzet om gezamenlijk spelletjes te spelen. Iets wat hen hun grote hoeveelheid posts schonk en met de leeftijd uiteindelijk ook wat meer serieuze gesprekken. Men ging toen de eigen ervaring en fascinaties gebruiken om de gangscene te analyseren en observeren. Met een goede 7 jaar is Beat Down de oudste gang van allen geworden.

-The Covesight Community

Minder explosief dan Beat Down en minder rollenspel dan The Oceans, maar wel een origineel concept. De gang was eigenlijk oorspronkelijk geen gang, maar een soort clan met een eigen SAMP-server waar de clan zijn eigen eiland had. Een eiland waar de leden over de jaren hun eigen inbreng in hadden en uiteindelijk een gang die zich meer richtte op zijn nevenactiviteiten, eerder dan op zijn forum. Een concept dat velen hebben proberen immiteren. Tevergeefs, want twee dezelfde gangs werkt nu eenmaal niet en in zo'n geval wint de stevigste en meestal oudste gang. The Covesight Community is weer bijna 6 jaar oud.

-De Wilde Ganzen

De vreemde eend in de bijt. Ja, een bewuste grap, want deze gang is ontstaan als grapje naar De DuckDome (of dat meende De DuckDome toch). Ironisch, aangezien De Wilde Ganzen ondertussen 4 keer ouder is geworden dan voorgenoemde, al een goede 6 jaar. Het concept van de gang lijkt onbestaande, buiten het aanbidden van opperleider NilsHolgersson en het opvangen van forumvluchtelingen.

-The Underground

Geliefd door zijn leden, gehekeld door velen en maar door weinigen begrepen. The Underground betreedt nu bijna zijn 5e jaar. Opgericht uit een impulsieve ingeving en met het doel om GTA IV volledig uit te pluizen bracht de gang forumextensies en tutorials voor meerdere GTA's, het domineerde en domineert verschillende GTA-subfora en erkent zichzelf dan ook als zo. De leden dragen een vurige passie en liefde voor hun gang en tonen dit dan ook graag, iets wat vraagtekens doet oproepen bij alle andere gangs en niet-G&C-leden.

-Sans Scrupules

Hoewel jong lijkt deze gang zich stilletjes aan te vestigen als stabiele gang in de scene. De gang distantieert zich van de rest voornamelijk via zijn blog en andere forumactiviteiten. De gang nadert anders een zeer cruciale periode, de leeftijd van 1,5-2 jaar, het punt waar de meeste gangs plots in mekaar duiken. Momenteel lijkt de gang zich dus nog recht te houden en mogelijk kan het zich dus ook vestigen tussen de "groten".

In feite zouden we hier ook gangs als Universal Inc kunnen toevoegen, zij het niet dat we hier stabiele gangs willen bespreken en dat net die gang als een kaartenhuisje in mekaar dook.

Dus dan stelt zich de vraag: Wat is het beste concept voor een nieuwe gang? De aangehaalde gangs hier hebben elk een andere opzet en lijken daar goed onder te bestaan. Dus wat moeten nieuwe gangs dan doen? Een van deze concepts kopiëren? Dat lijkt meestal niet te werken en zeker niet als desbetreffende stabiele gang nog bestaat. Dus we zoeken naar een concept dat naast deze concepten zou kunnen bestaan. Want ik denk dat ik voor alle gangs spreek dat we graag eens wat nieuwe gangs zouden willen zien. Gangs die de bestaande orde uitdagen! Tja, wie verzint wat? Wil de echte gang even opstaan?

Phoenyxar

The Underground - Spaham

Spaham

Een goede 36 dagen geleden lanceerde The Underground zijn doelstelling voor dit jaar. Tot niemands verrassing was dit dus het houden van een groot spamfest over het hele jaar. Een uitdaging naar alle andere gangs dus. Een uitdaging die maar door enkele werd geaccepteerd, wat niet erg is, iedereen zijn bezigheden en prioriteiten natuurlijk! Dus nu dat we aan dag #40 zitten leek het me wel eens gepast om een update van 2014 te brengen (gegevens van 09-02-2014 12:00). The Underground zit al aan 34% van zijn jaardoel!

[table=border]The Underground|4.597

Sans Scrupules|2.522

De Bananenbende|623

The Network|528

Covesight|142

Beat Down|77

De Wilde Ganzen|64[/table]

Proficiat Sans Scrupules, u blijkt een vrij waardige tegenstander te zijn, een mooie start voor een spannend 2014?

Blijf uitkijken naar meer zinloze artikels hier! We werken aan meer!

Phoenyxar

The Underground - 2014

2014

Het nieuwe jaar is nu wel een feit, dus The Underground heeft weer een nieuw TUGT-doel voor het jaar opgezet. Zoals altijd zijn we nogal post-gefixeerd. Vorig jaar was het doel om meer dan 9.000 posts te halen (iets wat we duidelijk hebben vernietigd met een jaartotaal van 14.139 posts) Dit jaar richten we hoger met "Over 900 Pages!" Oftewel +13.500 posts. De teller staat momenteel al op 241, voel je dus allemaal maar vrij om mee te doen! En om deze start te vieren: Een Forumball!

x0sifs.jpg

The Underground wenst jullie allemaal nog een fijn 2014!

Phoenyxar

The Underground - De Gangscene

De Gangscene

Elke gang doet iets uniek met het nieuwe jaar, dus ons leek het wel interessant om een kleine podcast te maken. Oorspronkelijk wouden we meerdere delen weghalen uit het gesprek, maar we hebben ze laten zitten omdat ze zo amusant waren, hopelijk wordt het gewaardeerd. Bereid je voor op veel zinloos gezwets, maar ook op enkele interessante onderwerpen!

The Underground wenst jullie nog leuke feestdagen!

Log in om dit te volgen  
Volgers 0