GTAGames.nl

Votairs blog

  • artikelen
    3
  • reacties
    21
  • bezichtigingen
    5806

Over deze blog

Blog waarin de natuur en het leven centraal staan. Eens per week zal er een artikel geplaatst worden!

Artikelen in deze blog

Votair

Bedreigingen voor de ijsbeer

De grotendeels ongerepte natuur van het Noordpoolgebied wordt van verschillende kanten bedreigd. De toekomst van ijsberen is daardoor onzeker. Sommige wetenschappers houden er rekening mee dat voor het einde van deze eeuw nog maar een derde van het huidige aantal ijsberen over zal zijn.

 

Afbeeldingsresultaat voor ijsbeer

 

 

Smeltend zee-ijs

De grootste bedreiging voor de ijsbeer is klimaatverandering. Door temperatuurstijging smelt namelijk het zee-ijs in rap tempo. In het huidige tempo zal binnen één generatie het grootste deel van de Noordpool ’s zomers ijsvrij zijn. Voor de ijsbeer, die vanaf het ijs op voornamelijk ringelrobben jaagt, is dat desastreus. Het betekent dat hij ’s zomers niet meer voldoende op kan vetten om de winter door te kunnen komen.

 

 

Mens-ijsbeerconflict

Dat betekent ook dat de ijsbeer vaker aan land komt om zijn kostje bij elkaar te scharrelen. De kans is groot dat hij daar op mensen stuit en die confrontatie niet overleeft.

 

 

Jacht

In de jaren ‘70 van de vorige eeuw was de ijsbeerpopulatie dramatisch gedaald tot zo’n 5 tot 10 duizend ijsberen. In 1973 sloten de ‘ijsbeerlanden’ daarom het IJsbeerverdrag. Daarin werd de jacht gereguleerd en in Rusland en Noorwegen zelfs verboden.

Dankzij het verdrag is de ijsbeerpopulatie goed hersteld, maar illegale jacht in met name Rusland vormt opnieuw een gevaar voor de ijsbeer.

 

 

Vervuiling en verstoring

Het smeltende zee-ijs maakt de Noordpool toegankelijk voor olie- en gaswinning en voor scheepvaart. Dat brengt echter onaanvaardbare risico’s met zich mee. Want bij ongelukken zijn de rampen niet te overzien; in het extreem koude klimaat is olie niet op te ruimen en breekt het bovendien slecht af. En dat geldt ook voor andere chemicaliën. De stoffen hopen zich op in de prooidieren en uiteindelijk in de ijsbeer zelf.

 

 

Samen kunnen wij een deel van het uitsterven van de ijsberen tegenhouden. Doe jij mee?

Votair

Rode flamingo

De rode flamingo of ook wel de Phoenicopterus ruber genoemd is een flamingosoort die voorkomt in het Carabïsche gebied en de Galapagoseilanden. Ook zijn ze verspreid in Zuid-Amerika. Ze eten ongewervelde waterdiertjes en algen. Gemiddeld word een rode flamingo zo rond de 30 - 40 jaar oud en weegt een rode flamingo ongeveer 2 tot 4 kilogram. Op dit moment zijn ze (gelukkig) niet bedreigd.

 

107uycn.png

Een verkleurde blauwe flamingo

 

 

Lange Jan

 

Er zijn 6 flamingosoorten op de wereld. De rode flamingo is met een lengte van 120 tot 145 centimeter, één van de grootste flamingosoorten. De mannen zijn vaak groter dan de vrouwen. De lengte hebben ze te danken aan de lange nek en lange poten. De romp is ovaal gevormd en de kop is relatief klein vergeleken met de nek en poten. De Europese flamingo lijkt erg veel op de rode flamingo. De Europese flamingo is alleen iets witter van kleur en komt voor in het Zuiden van Europa en in delen van Afrika.

 

 

Zwemvliezen

 

Flamingo's leven in ondiepe wateren en op modderige vlaktes. Tussen de tenen zijn zwemvliezen te vinden. Zo zakken zij niet weg in de zachte ondergrond. Niet alleen flamingo’s hebben zwemvliezen. De meeste watervogels hebben zwemvliezen. Dankzij de zwemvliezen kunnen ze zich gemakkelijk voortbewegen in het water.

 

 

Woonplaats en verblijfplaats

 

Ze leven in verschillende waterrijke gebieden. Zo zijn ze vaak langs de kust te vinden, maar ook bij meren met zout water, riviermondingen en meren. In de ondiepe wateren gaan ze op zoek naar hun voedsel. Hun nesten maken ze op zandbanken, stranden en zanderige eilanden. 

 

 

Voedsel 

 

Flamingo’s hebben snavels die goed aangepast zijn aan hun voedsel. Ze voeden zich met kleine waterdiertjes en algen. Deze moeten ze uit het water filteren. De snavel bevat aan de binnenkant lamellen. Deze lamellen zijn te vergelijken met een soort zeef. Ze zuigen het zoute water op en dat wordt vervolgens met kracht door de tong zijwaarts tussen de gesloten snavelhelften naar buiten geperst. Het voedsel blijft dan achter op de lamellen in de snavel. De tong zorgt ervoor dat dit voedsel naar binnen wordt gewerkt.

 

 

Familie en voortplanting

 

Flamingo’s leven in grote groepen van wel duizenden vogels. Er zijn zelfs wel eens groepen van meer dan 1 miljoen vogels gezien! Dit doen ze vooral omdat het veilig is om in grote groepen te leven. Crèches zijn een veel voorkomend verschijnsel in zulke grote groepen. De jongen blijven op het land als de ouders het water in gaan om voedsel te zoeken. Niet alle volwassen dieren gaan tegelijk op zoek naar voedsel. Zo zijn er altijd vogels die achter blijven om op de jongen te passen. Soms zitten er wel tienduizenden jonge kuikens in de crèche. Ouders en jong vinden elkaar terug met behulp van hun geluid dat ze inmiddels goed herkennen. Grijs Flamingo’s leggen één wit ei (soms 2) waar het mannetje en het vrouwtje om de beurt op broeden. Jonge flamingo’s lijken nog helemaal niet op hun ouders. Ze zijn grijs en hebben donsveren als ze uit het ei komen. De snavel heeft ook nog niet zo een duidelijke knik.

 

 

HELP!

Rode flamingo’s worden niet bedreigd. De aanwezigheid van mensen zorgt echter wel voor verstoring van de broedgebieden en voederplaatsen. Bijna alle flamingokolonies hebben natuurlijke vijanden. Voornamelijk andere vogelsoorten, aangezien zij ook naar de kleine eilandjes kunnen vliegen waar de flamingo’s hun nest bouwen. In Afrika is de maraboe de grootste vijand van de flamingo, omdat zij de jongen en de eieren eten.  

 

Gerelateerde afbeelding

 

 

Votair

Reuzenpanda

De reuzenpanda's staan onder grote druk doordat ontbossing en aanleg van wegen en spoorlijnen hun leefgebied sterk versnipperd heeft. Ook komen panda's nog wel eens in vallen terecht die zijn gezet voor andere wilde dieren. 

 

Afbeeldingsresultaat voor reuzenpanda

 

 

Te weinig bos

 

Een groot probleem voor de panda’s is dat er voor hen te weinig oerbossen met bamboe over zijn. De reservaten liggen als losse eilandjes van elkaar gescheiden en het bos tussen de reservaten wordt steeds meer bedreigd door de bouw van bijvoorbeeld: wegen, mijnen en dammen. Een panda moet van het ene naar het andere bamboebos kunnen trekken. Dan komt hij panda’s tegen die geen directe familie zijn, waarmee hij zich voort kan planten.

 

 

Verhuizen door bamboesterfte

 

Verhuizen is ook nodig omdat bamboestruiken van één bepaalde soort elke dertig tot tachtig jaar allemaal sterven. Toen dat twintig jaar geleden in het Chinese Wanglang-reservaat gebeurde, bleven er van de bijna tweehonderd panda’s die daar leefden maar een stuk of tien over. Vroeger trokken panda’s, wanneer de bamboe dood ging, naar bos met een andere soort bamboe. Die andere bossen zijn er nu misschien wel, maar door wegen, dorpen en boerderijen voor de panda bijna niet te bereiken.

 

 

Strikken van stropers

 

Tweederde van de reuzenpanda's leeft in de pandareservaten die de Chinese regering heeft opgericht. In die reservaten is het relatief veilig voor ze, maar het komt nog steeds voor dat er stropers rondlopen. Hoewel die meestal jagen op herten en ander wild, komen in hun strikken ook panda's terecht.

 

 

 

Steun de reuzenpanda's! https://www.wnf.nl/doe-mee/word-donateur.htm

 

 

Alvast heel erg bedankt!

Samen staan we sterk