GTAGames.nl

The Independent

Log in om dit te volgen  
Volgers 0
  • artikelen
    3
  • reacties
    13
  • bezichtigingen
    3891

Over deze blog

Hart- en bloeduitstortingen

Artikelen in deze blog

Narukami

End of Chapter

Het is jullie misschien al opgevallen dat het Forum vrij stervende is. Vrijwel geen posts meer dagelijks, de G&C zijn niet eens meer ondoden te noemen en nieuwsberichten trekken nog maar 5(!!!) reacties, allemaal van SL+ ook nog eens. Het is tijd om afscheid te nemen. Met het betreden van het HBO, de verplaatsing van G&C-gerelateerde gezelligheid naar WhatsApp, het kapotgaan van het tweekoppig leiderschap van The Underground en de dood van andere zaken die mij nog hier hielden, heb ik geen nood meer aan het Forum, het is mooi geweest. Ik weet niet hoelang deze blogpost gaat zijn, misschien knal ik er nog herinneringen tussen e.d., misschien zeg ik zometeen al doei, zoals ik zei, ik weet het niet.

Ik heb veel vrienden gemaakt op dit Forum, meer dan ik had durven denken. Veel van deze mensen zijn destijds gebanned, of hebben het Forum al lang achter zich gelaten. Alhoewel ik niet helemaal meer snapte wat ik hier nog deed, woog ik er maar niet te zwaar aan en hing nog wat rond met lui van The Underground en mensen als FrankyFourFingers (toffe peer, praat er eens tegen). Een bedankje gaat daarom uit naar de volgende mensen, om een divers aantal redenen. Ik wil Gta-Bram, Phoenyxar, Dr.Oppai, .Sharingan, jobator, BV-1993, TahR78, Zero-two, Dotz, BanaanDaan/BoerBanaan, mrkwark, Jimmiefitz, Tommy_Vercetti, Sir_Ballas, Ruben, Dexist, moechy, Dakendak, MidnightMayhem, Vice-infernusX en PrioXCoMBo bedanken voor de toffe tijd die ik met The Underground heb gehad. Het waren een erg toffe 7 jaar en ik dank jullie uit de bodem van mijn hart voor het luisterende oor en wereldje dat jullie waren voor mij. Gelukkig kan ik met veel van jullie contact houden via WhatsApp of dergelijke media, en is het geen permanent vaarwel.

Verder bedank ik Bling, Jet, Megapilot, .Senne, Bierbuikje, GTAGijsso, PatrickW, Lantyz, Joriz, FrankyFourFingers, ERRWINS, Crypteq, Spacycolours, Megadreams, KaiSkillzz, Hanneswasco, Nyltje, NicolaB, Thundercover, DJMaddox, Jesperkaj, Basssss, Amfetamintje, .Nightflower, Royboow, MostWantedKid, Sandra, NickOwnage, TekaLoca, jvj, ikt, Wesley, Torritor, vice, en nog wel wat anderen wiens naam me even ontgaat voor de gesprekken, de prettige samenwerking als Crew, het spelen van MTA, League of Legends, Command and Conquer, Age of Empires, StickArena en andere kutspelletjes op de speelavonden, het banteren in de chat en het uitpluizen van GTA IV destijds. Ik vergeet jullie niet.

Iets als dit leek me veel beter dan opeens nooit meer inloggen zoals Lantyz, en geeft die paar die er wat om geven ook de duidelijkheid dat ik niet onder een bus ben beland maar gewoon gestopt ben met forummen. Voor de lui die in contact willen blijven en het forum kut doet over emailadressen en 06-nummers, mail maar voor m'n Wapp of FB.

Hele grote doei, ik wens jullie allemaal het allerbeste.

Max

Narukami

Beyond Good and Evil III - Summer Melody

Wat is er omhoog Forumgepeupel, Narukami is er weer om wat gal te spuwen. Dit keer over de bezigheden van mijn hoofd tijdens de nachtelijke uren, mijn escapades door dromenland.

Mijn vader en zijn vriendin zijn uit elkaar gegaan na een ruime 7 jaar, en sedert dien is de sfeer thuis erg... Negatief. Ik kom thuis van school, ben alleen thuis tot m'n vader thuiskomt, en ben dan nog alleen thuis, zogezegd. Hij heeft het er heel moeilijk mee, eet weinig, wil ook weinig doen. Hij is heel blij dat zijn vakantie eropzit zodat hij zich kan focussen op andere dingen.

De reden waarom ik mij ook erg slecht voel hierover heeft twee redenen. De eerste is omdat ik héél erg goed weet waar de beste man doorheen moet nu, immers zat ik bijna een jaar geleden in precies dezelfde positie. Geen energie, weinig willen eten, de zin om iets te ondernemen is er ook niet, ergens op letten is ook erg lastig. Allemaal dingen die meekomen met heartache. De tweede is dat de situatie thuis me een enorme terugworp gaf naar hoe ik me voelde. Het enige verschil tussen mijn vader is (naast de leeftijd dan) dat hij tenminste een manier had om zijn relatie af te sluiten. Hij heeft mijn ex-stiefmoeder nog een keer bezocht om al haar spullen langs te brengen en erover te praten, het hoe en waarom.

Dat hoe en waarom, dat had ik niet. Dat heb ik nog steeds niet. De drang om mijn eigen ex te contacteren is weer aanwezig sinds een weekje, omdat ik dat nog steeds wil. Meteen even de intro verbinden aan mijn daadwerkelijke klaagpost - sinds drie weken non-stop beslaan mijn dromen uit slechts twee personen, mijn ex en Phoenyxar. Sinds dezelfde drie weken slaap ik enorm slecht. Eender ik in slaap val, droom ik, word ik verdrietig en teneergeslagen en schrik ik wakker, om vervolgens niet meer te slapen, welke van de twee dan ook door m'n hoofd spookt.

Dit hele gedoetje, mensen achter je laten en vrede hebben met de huidige situatie, is lastiger dan gedacht. Anderen raad geven met dezelfde shit (en dat raad geven gaat vér...) gaat enorm goed, maar mezelf overeind houden word eigenlijk steeds moeilijker. Ik heb niemand vertelt over hoe ik me voel of waarom ik zo slecht slaap, immers weet ik al wat de antwoorden gaan zijn. "Met de tijd gaat dat weg" en dat soort rommel. Ik had toch gehoopt dat na een jaar/9 maanden zoiets bij trekt, maar nee, dat wil het niet. Dat ik op een nieuwe school zit waar ik helemaal niemand ken maakt het allemaal ook niet eenvoudiger. Alhoewel ik me proactief ingesteld heb om nieuwe mensen te leren kennen (wat ook wel helpt) betekent niet dat ik daartegen meteen mijn boekje open doe. Ik heb overwogen eens met de schoolpsycholoog te gaan praten, maar dat is er tot heden nog niet van gekomen.

Het voelt alsof ik ren, hard ren, maar hoe hard ik ook ga ik nooit dichterbij kom bij wat ik wil, waar de zon voor mij op- en ondergaat.

Later,

Narukami.

Narukami

Beyond Good and Evil II - HBO

Gegroet buren, burgers en buitenlui, en welkom op mijn blog.

Met de ingang van een nieuwe levensfase heb ik besloten om met regelmaat een artikeltje te tikken over mijn bestaan. De bestaande blogs zijn immers al wat ouder en er mag best een frisse wind gaan waaien hier.

Met ingang van de 22e ben ik officieel een student. Op deze dag mag ik een rugzak vol gaan stouwen met kleren, directe levensbehoeften en hygiëneproducten (vooral dat laatste gaat veel plek in beslag nemen). Ik stap op mijn fiets en ga richting het Klokgebouw in Eindhoven, bij Strijp-S. Voor menig niet-Eindhovenaar, dat is een af te huren gebouw dat ooit gebruikt werd door Philips. Ik ga maandag tot vrijdag elke dag activiteiten doen samen met mijn toekomstige klas. Volgens het programma bestaan die activiteiten vooral uit stappen op Stratumseind en feestjes bezoeken. Ik dacht dat het een stereotype was, maar je word er gewoon vanaf dag 1 al ingegooid, school, werken en stappen. Niet dat ik ga klagen om dat stappen :v

Mijn zelfvertrouwen- en verzekerdheid heeft een gigantische boost gekregen dit jaar. Op de basis- en middelbare school was ik niet bepaald populair, ik was stil en had geen uitstraling. Ik ben vaak voor lelijkerd uitgemaakt in die tijd en daardoor dacht ik altijd dat ik waarschijnlijk aan de onderkant van de emmer moest gaan schrapen. Dat is ook de reden waarom ik mezelf al van vroeg af aan tot (excessief) gamen heb gericht. In games maakt niemand je uit voor wat dan ook want het gaat er alleen om hoe goed je nou daadwerkelijk bent.

Maar daar is dus sinds enige maanden een einde aan gekomen. Ik ben nog steeds wel bescheiden en weet niet altijd hoe ik moet reageren op een compliment, maar het is prettig om te horen van meisjes en zelfs jongens (jaaa ik heb het over jou Thomas) dat je toch er helemaal niet zo verkeerd uit ziet. Wat dat al niet met een mens kan doen.

Tot de volgende,

Max

Log in om dit te volgen  
Volgers 0