GTAGames.nl

Phoenomena

  • artikelen
    72
  • reacties
    367
  • bezichtigingen
    65889

Over deze blog

Een blog zonder doel of richting, maar met een punt...

Artikelen in deze blog

Phoenyxar

Spam - September 2018

Als een aanvulling en opvolging van mijn bericht op 31 augustus stel ik jullie dan nu de huidige ranglijst van alle leden met +3.000 posts voor. Ik zal dit elke maand hier herhalen en zal eenzelfde soort opvolging trachten te doen voor de XP-lijst (waar helaas niet alle leden in staan, aangezien dat pas synchroniseert wanneer een lid nog eens inlogt en post).

 

September 2018

Posts

Lid - 31 Augustus - 30 September

Phoenyxar 49.725  49.900
Bierbuikje 26.000 26.000
MegaPilot 21.550 21.550
Narukami 19.300 19.300
Gijsso 18.075 18.075
NickyHendriks 16.700 16.700
moechy 16.150 16.175
Dutchy3010 15.900 15.925
+1 Dr.Oppai 15.575 15.650
-1 TekaLoca 15.625 15.625

===10===

NickOwnage 14.475 14.475
End Of The Riot 14.000  14.000
Dotz 13.700 13.700
PowerPats 12.775 12.775
.Sharingan 11.725 11.775
Guardian1980 11.675 11.700
Cabyon 11.525 11.550
Basssss 11.525 11.525
Sir_Ballas 11.450 11.450
GTA Tom 11.200 11.200

===20===

Hanneswasco 11.125  11.125
Rinaldootje 10.525 10.525
Djmaddox 10.375 10.375
SpacyColours 10.375 10.375
ERRWINS 10.350 10.350
NandroDavids 10.000 10.000
Bassieboy35 9.450 9.450
Thundercover 9.375 9.375
Beagle 9.275 9.275
Galiorix 9.250 9.250

===30===

Tommy-Vercetti 9.150 9.150
Sentasi 9.150 9.150
Kai-ShockWave 9.075 9.075
Davedavy 8.875 8.875
Rullez 8.425 8.425
Asphyxiated 8.400 8.400
NilsHolgersson 8.300 8.300
GekkieJ01 8.275 8.275
Big Boss 8.225 8.225
Joriz 8.200 8.200

===40===

Jesperkaj 8.150 8.150
Matthijs 8.050 8.050
Kloep 8.050 8.050
GuitarGuy666 8.050 8.050
Visser23 7.925 7.925
Jacky-2007 7.900 7.900
ikt 7.850 7.850
ThunderDuck 7.750 7.750
Jowx 7.675 7.675
2fast{0} 7.650 7.650

===50===

Hayte 7.450 7.450
.Timothy 7.325 7.325
thebig 7.250 7.250
NicolaB 7.225 7.250
Danger_dog_guy_7 7.200 7.200
Night-Men 7.000 7.000
Nyltje 6.950 6.950
Gtaboy107 6.875 6.875
Scarface92 6.800 6.800
Mazzeltje 6.750 6.750

===60===

3L1077 6.725 6.725
Dexist 6.725 6.725
Ezra24rct3 6.725 6.725
TomHagen 6.700 6.700
Jimmiefitz 6.625 6.625
FrankyFourFingers 6.600 6.600
+1 Mrkwark 6.475 6.525
-1 The Wizard 6.525 6.525
Arjen 6.500 6.500
Sprunk 6.400 6.400

===70===

Dieko 6.325 6.325
Fiegel5 6.275 6.275
Lantyz 6.175 6.175
Mania-92 6.025 6.025
+1 PrioX 5.875 6.000
-1 Remi-X 5.875 5.875
Wesley 5.825 5.825
RUBENN 5.725 5.725
GolfG60 5.700 5.700
vice 5.675 5.675

===80===

Geen verandering (posts) in de blokken 80-110.

===110===

Mirrrr 4.275 4.275
GwnHugo 4.275 4.275
Amfetamientje 4.250 4.250
Groot-Duimpje 4.225 4.225
+1 Platypus 4.175 4.225
-1 MartyCeha 4.200 4.200
Ghost_Rider 4.175 4.175
M4X 4.125 4.125
Jorge_F 4.000 4.000
KillerZero86 3.975 3.975

===120===

Na @Platypus' sprong is de lijst dezelfde als die van 31 Augustus, als je de rest van de lijst wilt zien moet je dus hier zijn:

Om de zoveel tijd kan ik wel een volledige lijst posten, maar dan moet ik een compactere manier vinden dan deze lijst. We zien voor de eerste keer in maanden een verandering in de Top 10, waar @Dr.Oppai TekaLoca voorbij gaat en plaats 10 voor 9 inruilt. Een beetje verder wipt @Mrkwark over TheWizard en zien we ook @PrioX' opmars in de lijst.

 

XP

Lid - 30 September

Dutchy3010 14.255
Phoenyxar 12.639
MegaPilot 10.417
Hanneswasco 8.904
Guardian1980 8.831
Matthijs 8.696
NandroDavids 8.542
PrioX 8.135
Bassieboy35 7.785
ERRWINS 7.488

===10===

ikt 7.223
Djmaddox 7.206
Nyltje 7.172
NickOwnage 7.029
moechy 6.860
Big Boss 6.735
+3 FrankyFour 6.687
-1 Jowx 6.681
-1 Svenie 6.678
-1 Joriz 6.663

===20===

Tommie59 6.436
Bierbuikje 6.389
SpacyColours 6.323
3L1077 6.284
PatrickW 6.247
Dr.Oppai 6.220
Wesley 5.909
GolfG60 5.796
Thundercover 5.565
Dexist 5.515

===30===

+1 ThunderDuck 5.487
-1 Kai-ShockWave 5.483
Jacky-2007 5.464
Cabyon 5.410
TekaLoca 5.299
Sprunk 5.194
Danger_dog_guy_7 5.093
Visser23 5.006
Hayte 4.896
Ezra24rct3 4.845

===40===

Asphyxiated 4.828
Scarface92 4.772
+1 NicolaB 4.600
-1 Kloep 4.590
Narukami 4.541
GekkieJ01 4.494
SummerBase 4.465
Davedavy 4.449
Baffie 4.369
Beagle 4.230

===50===

Rullez 4.191
NickyHendriks 4.184
Silverbyte 4.166
Tommy-Vercetti 4.155
Megadreams 4.095
TomHagen 4.027
+1 .Sharingan 4.005
-1 Dotz 3.980
Froodoo 3.873
.PhoeniX. 3.844

===60===

GTA Tom 3.831
Sir_Ballas 3.794
GuitarGuy666 3.575
Fiegel5 3.555
Night-Men 3.516
Foreigner97 3.447
KoningJesper 3.338
Kenny-Petrovic 3.245
aron24 3.177
Platypus 2.986

===70===

Velaro 2.974
Faenty. 2.927
Niels 2.903
Crypteq 2.890
GTAKevin023 2.823
Froop 2.800
MrKooKie 2.779
NilsHolgersson 2.763
Gta Ripper 2.623
BoerTijger 2.616

===80===

Silverwing 2.607
Preddy 2.578
KaiSkillzz 2.558
Forumrunner 2.551
Venzio 2.536

 

Voor de XP is dit de eerste tabel, dus niet alle bevindingen zijn 100% zeker, ook is de tabel wel niet volledig, maar we zien wel @FrankyFourFingers het clustertje in de Top 20 voorbij springen en direct 3 plaatsen klimmen. Verder zijn ikzelf en PrioX goed voor de sterkste nominale groei in respectievelijk Posts en XP en @Schumy7_Patriot is technisch gezien de sterkste klimmer in beide categorieën, maar zijn groei bevind zich nog niet in de tabellen.

 

Tot 31 oktober!

Phoenyxar

Xpam op het Forum

FNF35Tm.png

Alle leden met +3000 XP (of daar waar afwezig +3000 actieve posts) ingedeeld volgens de 6 (in feite 5 hier) groepen voorgesteld als slecht vomrgegeven landen. Alle leden met +10.000 XP (slechts 3 hier) zijn voorgesteld met een vierkant. De letters stellen het jaar van registratie voor. A voor 2003, B voor 2004 etc.

 

Ik ga eerlijk zijn, ik had meer crewleden met +3000 XP geanticipeerd...

Phoenyxar

Reactions Plox

Hoevaak komen jullie in de blogsectie van het forum? Komen jullie hier dagelijks? Eens om de week wanneer jullie favoriete forumkrant verschijnt? Of zo wanneer het je uitkomt? Antwoord nu even voor jezelf en zeg me dan even dit: "Hoevaak reageren jullie op een artikel?"

In feite is het wat vreemd. De blogscene op zichzelf is niet inactiever dan ze "vroeger" was, het aantal views zijn niet gedaald (in tegendeel, ze zijn op sommige plaatsen zelfs vertienvoudigd) maar het aantal reacties is omgekeerd evenredig naar de 0 aan het lopen. Een gehele forumkrant als MAF of OWN moet het dezer dagen stellen met 5-10 reacties per week en dat is als het meezit. Uiteraard is er wel een uitzondering op de regel. Guard's Blog - Een blog waar 10 reacties per artikel meer een standaard dan uitzondering is geworden. In feite een toonbeeld dat reacties krijgen dus daadwerkelijk nog kan binnen de huidige jungle aan artikels. De reactie-knop lijkt dus nog steeds te werken bij iedereen, het vermogen om te schrijven lijkt ook nog aanwezig en uitgaande van het aantal views worden de meeste artikels dus wel best vaak bekeken/gelezen. Dus wat is het dan? Angst?

Angst is misschien niet het juiste woord om het te beschrijven, maar het zal wel een deel van de motivatie zijn. Dat je wel als lezer een reactie wilt plaatsen maar het niet durft. Omdat een veel "groter" lid je is voorgegaan, omdat je denkt dat je reactie niets zal toevoegen of omdat er gewoon geen reacties staan. Dat laatste is een vicieuze cirkel en heeft een beetje geleidt tot waar we nu staan. Het aantal reacties ging wat omlaag waardoor leden minder snel gingen reageren etc. Het is maar een zeer overhaaste conclusie die ik trek, maar ik geloof wel dat het de kern is. Als zelfs een degelijke column in een forumkrant nog geen reacties lokt dan wijst dat toch ergens op. Nee...?

Dus ja, wat probeer ik te zeggen hier? Zeer goede vraag. Misschien wel een boodschap van algemeen nut. De schrijvers van die artikels zien graag reacties. Het maakt nog niet heel erg uit wat voor reactie het is, positief of negatief, zolang er maar een vorm van feedback is. Voor hen die toch nog wat angstig zijn: Wij zien graag JOUW mening! Ik moet nu bijna al mijn feedback via Skype-gesprekken binnenkrijgen dus geloof me als ik zeg dat we niets tegen een korte reactie hebben. Dus, bij het volgende artikel dat je leest: Probeer even een reactie achter te laten! Het wordt geappreciëerd!

En nu ik toch even op het onderwerp ben. Mijn blog noemt Phoenomena, niet PPPP. Ik kan nauwelijks geloven dat die 6 extra lettertjes zo veel extra moeite met zich meebrengen, dus probeer het te onthouden! Ja, ook dat wordt geappreciëerd! :3

Oow enne... Reactions plox!

Phoenyxar

Faalangst

Het leek me wel eens leuk om het eens te hebben over een zeer algemene angst in onze maatschappij. Eentje waarover ik het al een lange tijd geleden had kunnen hebben, maar ik bedenk me nu pas iets als dit.

Waarom nu? Wel, ik heb morgen mijn eerste examen aan de Hogeschool hier (echt geen idee hoe men hetzelfde principe in Nederland noemt, het zal wel een nietszeggende 4-letterafkorting zijn voor een nietszeggende instantie) en in tegenstelling tot het merendeel van het leerlingenbestand heb ik daar tot in de verste verte geen stress voor. Niks.

En dat geldt zo voor de meeste examens/toetsen/whatever die ik moet afleggen, stress is zogoed als nooit aanwezig. Dat heeft zijn voor- en nadelen natuurlijk. Zo zal ik nooit last hebben van een black hole terwijl ik iets invul, zal ik niet in paniek geraken vooraleer iets begint en ga in die lijn zo maar even door, maar zal ik aan de andere kant wel een compleet gebrek aan verplichting voelen om mij voor een soortgelijk iets in te spannen. Mijn zwaarste inspanning voor een examen komt niet eens in de buurt van de 10 uren (voor Wiskunde) en ligt ondertussen ook al 3 jaar achter me.

Dus waar komt die relaxe instelling eigenlijk vandaan? Of is het een lakse instelling? Want het zal moeilijk zijn om hier het hier duidelijk van mekaar te onderscheiden. Want ik heb die instelling altijd al gehad. Ik heb altijd zeer rustig omgesprongen met toetsen etc. dus hoe komt dat? Het is niet zo dat ik me in het algemeen voor niks kan inzetten, want dan zou het gewoon incompetentie/laksheid zijn. Dus ik vraag me af hoe dit komt en waarom de rest van de bevolking er zo'n last van lijkt te hebben.

Maar op sociaal vlak heb ik wel een beperkte sociale faalangst. De angst om niet geaccepteerd te worden? Nou, die zal wel universeel bij iedereen aanwezig zijn natuurlijk, we zijn nu eenmaal groepsdieren. Het is meer een angst om aandacht op mezelf te vestigen. In groepen zwijg ik veelal, ik luister dan alleen. Nu zelf heb ik er geen probleem mee, het maakt je nooit het populaire centrum van een groep, maar dat zoek ik ook niet. Ik stel het alleen vast dat het zo tegenstrijdig is met mijn verder compleet gebrek aan faalangst op andere vlakken.

Dus, hoe gaat het daar met die faalangst? De kans is groot dat een aantal van jullie nu aan het stresseren zijn voor een aankomend examen, dus het zal wel aanwezig zijn, nee? Ik wil het wel eens horen hoe jullie dit allemaal ervaren! Ben ik hier alleen in?

Phoenyxar

Jaartje

Gelukkige verjaardag, Phoenome...! Wut? Ik ben een dag te vroeg? Aaaarh...! Ja, kom dan morgen maar terug. Doei!

Naja, dit zal ook wel gaan natuurlijk. Op 22 november 2012 (1 maand na mijn Megalid-promotie) ben ik begonnen met deze blog en een jaar later (okej, 364 dagen) schrijf ik er dus nog altijd voor, nog altijd op dezelfde dag. Dit is zelfs het 30ste artikel! Veel mooier kan amper.

Dus, was het een goed jaar? Wel, ik vind het best geslaagd. Niet zo indrukwekkend al de twee grote kleppers die de forumkranten zijn, maar voor een kleine individuele blog vind ik het zo wel goed. En wat kunnen we dan in de komende artikels verwachten? Wel, ik weet het niet. Misschien maakt dat het net wel zo leuk om doen voor mij. Ik schrijf iets wanneer ik denk dat ik het moet schrijven en dat houdt het leuk voor mij. Kijk eens aan, op een manier zorg ik er dus ook voor dat mijn eigen claim "ik zal voornamelijk actualiteit behandelen" op een indirecte vorm nog klopt ook, fantastisch.

Nog even een slot verzinnen... Euhm... Ach, fuck it.

Veel plezier daar en laten we nu allen uitkijken naar het komende jaar (2013 is nog niet eens fatsoenlijk gedaan) en de bijbehorende Forum Awards (en shizzle)!

<3 Phoeny

Phoenyxar

Shades

Gisteren was een warme dag. Een warme dag waar ik een voorstelling in groep moest geven.

Dus ik vertrek met mijn Earth Kingdom-pull, mijn klein rugzakje waar amper iets inzit en zet mijn zonnebril op. Mijn ogen kunnen heel slecht tegen de helderheid van een lente- of zomerdag, dus die is wel nodig, ook al dat ik het eerste uur in een bus en trein spendeer.

Nu, aangezien we alles goed hebben voorbereid moet ik nog snel iets gaan afdrukken in het computerlokaal, tot zo ver de goede planning. De voorstelling ging vervolgens vrij vlot en een kleine drie uur later zit ik alweer op de bus naar het station. Het duurde even voordat het me opviel, maar de wereld leek plots zo helder... Ik had hem niet op, hij hing niet aan mijn t-shirt en stak ook niet in mijn rugzak. Ik had mijn zonnebril dus vergeten.

Kijk, nu moet je even de materiële waarde van deze zonnebril leren kennen. Absoluut waardeloos. Het is een wannabe RayBan waarvan ik er samen met een vriend twee van heb gekocht op Campo di Fiore in Rome voor 5 euro. Het ding is niet eens helemaal recht en het heeft na een dikke drie jaar echt zijn prijs in leeftijd al overstegen. Als ik zou willen zou ik gelijk een nieuwe zonnebril kunnen kopen en misschien wel tien tegelijkertijd. Maar dat deed ik niet, ik ging terug. Want in die drie jaar is dat waardeloze ding met me overal naartoe geweest. Ik heb er half Europa mee verkend. Niet dat het daar meer heeft gedaan dan de zon te verduisteren, maar meer moest het niet doen.

Ik stapte aan het station af en nam de eerste bus terug naar de campus, alwaar nog enkele klasgenoten tegen te komen die verwonderd keken hoe ik een uur na het einde van de les afstapte aan de campus. Ik wist ook gelijk waar het ding lag. Ik had hem naast de computer laten liggen toen ik wat moest gaan printen. Hij lag wat verstopt tussen draden en rommel van een andere groep die er toen werkte en ik was hem gewoon vergeten.

En wanneer ik het lokaal binnenwandelde klopte het ook, het ding lag 4 uur nadat ik het had achtergelaten gewoon nog op dezelfde plaats. Waarop we vervolgens bij de hereniging in mekanders armen vielen, de zon onderging en de engelen op de achtergrond hun psalmen zongen. In mijn hoofd toch alleszins. In werkelijkheid was er slechts het lichte getokkel en geklik van twee mensen die nog snel iets af wouden maken.

Dit kleine voorval nam een goed uur in beslag. Een uur dat ik had kunnen voorkomen en ook eentje dat ik totaal niet had moeten opofferen, het was maar een waardeloze zonnebril van 2,5 euro, toch? Ik had op dat verspilde uur een productief en waardevol persoon kunnen zijn... maar dan toch ietsje leger vanbinnen.

Worst love story ever, right?

Phoenyxar

Quotatie

Nou, tijd om weer eens een nieuw onderwerp op te steken. Gewoon omdat ik daar zin in heb. Waar ga ik het dan over hebben? Over "IQ" - je weet wel, een zogenaamde logische verdeling van de bevolking aan de hand van hun ego. Aan beide kanten van de verdeling zitten de zakken, zoals ik. Aan de ene kant lomp en arrogant, aan de andere doordacht en arrogant. Hoewel dat het IQ op zich er op zou wijzen dat de beide kanten geweldig verschillend zouden moeten zijn, zijn ze toch zo gelijkend.

Laat ik eerst over mezelf wat zeggen. Ik ken mijn IQ nu al een goede... wat zou het zijn? 9 jaar zeker. Ik verbeterde de leerkrachten al in de lagere school (een gewoonte die ik heb doorgezet in het Middelbaar) en ik werd bijgevolg al vrij vroeg aan een IQ-test onderworpen. De uitkomst zeg ik liever niet, omdat mensen nogal eens de gewoonte hebben om mensen te beoordelen op enkel een getal. Een getal dat eigelijk verder weinig waarde heeft.

Wil je weten wat er leuk is aan een hoog IQ hebben? Of als je de meer populaire term "hoog begaafd" wilt gebruiken, ga je gang, het heeft zijn waarde wel wat verloren over de jaren, maar het is in essentie nog altijd hetzelfde. Wil je het echt weten? Nou ik zal het je zeggen: Niks. Buiten dat je je een klein beetje beter over jezelf kunt voelen heb je er verder niks meer dan nadelen aan.

Heb je er niks aan? Nou, in feite slaagt IQ maar op de snelheid van het linken leggen en data verwerken in de hersenen, dus eigelijk heb je er wel wat aan... Maar het is niet zo dat een hoog IQ zogenaamd altijd goed is. Het zegt verder weinig over jezelf. Maar voor vele mensen zegt het blijkbaar wel iets. Er bestaan vrij veel stereotypen over "hoogbegaafden" en het is natuurlijk leuk om die allemaal uit te buiten en direct voor de waarheid aan te nemen, nee?

Ik kan eventjes twee citaten van het laatste jaar als voorbeeld nemen. "Je weet toch wel dat 90% van de hoogbegaafden zich niet kunnen vinden in de sociale maatschappij en zelfmoord plegen of alleen in een bos gaan wonen, hè?" Ja, wat heb ik nu aan zo'n advies? Wat heeft iemand maar ook aan zo'n advies? Je kunt er natuurlijk wel mee lachen, maar het blijft een vrij tactloze zin. Nog zo eentje: "Mensen met een hoog IQ hebben een gebrek aan sociale vaardigheden." Een zin die ik vaak beantwoord met "Zucht." Zo'n antwoord helpt natuurlijk niet, maar wat kun je daar nu op zeggen? In feite zit je sowieso al in een verloren hoekje. Heb ook wel al eens geantwoord dat het op een gebrek aan sociale vaardigheden duidt als je iemand probeert te vertellen dat hij een gebrek aan sociale vaardigheden heeft. Een kleine steek die in feite de weg opent naar een vicieuze cirkel.

Ik heb er uiteindelijk ook geen probleem meer mee, het is een beetje een deel van mezelf. Maar jammergenoeg weet ook iedereen in mijn omgeving het. Bijgevolg heeft iedereen hoge verwachtingen (puur omwille van een getal) en kan ik ook niemand nieuw meer ontmoeten zonder dat die dat getal ergens hoort vallen. Op zich zou ik het niet erg vinden, maar mensen oordelen snel over een nummer... En zo'n onnozel nietszeggend nummer kan een hele relatie naar de **** helpen.

Daarom dat ik het getal hier ook niet zeg. Zolang je je IQ niet kent ben je ook gewoon maar "slim" en gaan mensen er ook maar normaal mee om. Als je het kent (en bijgevolg hun ook) ben je ineens "hoogbegaafd" en "eng". Gewoon omwille van een getal. Is dat ergens niet vreemd?

Phoenyxar

Boeieuh!

Het is zeer tekenend voor je blog als je al direct met je tweede item afwijkt van je oorspronkelijke vaste kernidee. Voor zover je natuurlijk van een kernidee kunt spreken na amper 1 miezerig item. Vandaag wijkt het wat af naar wat mij afgelopen week wel heeft beziggehouden, op een manier toch. Niet zozeer het thema zelf, maar meer de vraag of ik er over zou schrijven? Want er waren wel voortekenen, zo kwam ik erachter op de moment toen ik aan mijn eerste artikel bezig was en ik had nu éénmaal niet snel een ander geschikt onderwerp voor deze week, dus ik besloot om het toch maar te doen. Onder het motto van: "Als ik het kan schrijven, zullen jullie het ook wel kunnen lezen"

Maar wat gebeurde er dan vorige week? Ja, exact een week geleden. Wel, we kregen een telefoontje van de politie van Lubbeek. Als lezer kun je nu veel denken, waaronder: "Ze komen eindelijk die psychopaat die dit allemaal schrijft ophalen, yes!" Maar nee, het was niet voor mij. Het telefoontje was voor mijn vader, waar ik ironisch genoeg al meer dan 5 jaar niet meer bij woon.

Nu ben ik natuurlijk wel genoodzaakt om wat achtergrondinformatie te geven, anders raakt dit verhaal kant noch wal. In essentie komt het hier op neer: mijn vader is al sinds zijn 17 een alcoholverslaafde en eentje van het agressieve soort, hij heeft ondertussen al enkele processen achter de rug (tegen ons) en toen we er weg van waren was ik geweldig gelukkig. Maar mens zijnde ben je toch wel zo zwak om contact te houden met die persoon, gewoon "omdat het je vader is". Maar in tegenstelling tot vele andere alleenstaande mannen die mooi hun werk voortzetten en verder leven, heeft mijn vader de afgelopen 5 jaar op het kap van het OCMW geleeft, elke cent opgebrast die hij kon opmaken, elke kans die hem werd voorgedragen naar de filistijnen geholpen en nooit omgekeken naar de mensen rondom hem. Bijgevolg is er ook niemand van zijn verwanten die hem nog willen helpen, zelfs niet zijn eigen broers of zussen.

Om het verhaal dan nog compleet te maken leeft hij de afgelopen 2 maanden als zwerver in Leuven, waar ik nagenoeg dagelijks moet passeren als ik naar de universiteit ga, best cynisch eigelijk. Dan zit je op een universiteit en als je even nadenkt ben je momenteel zoon van een zwerver. Maar toch heeft hij altijd wel dat beetje geluk, want ook deze keer was er een naïeve goedwillige vrouw die voor hem een hotel wou betalen, hem schone kleren verzorgde en hem soms eten bracht. Nou hier begint mijn eigelijke onderwerp: de politie belde een week geleden om te melden dat diezelfde vrouw waar ik net over sprak, was opgegeven als vermist...

Op zo'n momenten is je verbeelding meester. Je hebt een compleet gebrek aan verdere informatie en dan ga je zelf maar scenario's verzinnen, de ene idioter en gruwelijker dan de andere. Niet dat ik iemand ben die er maar dan ook iets had gegeven om wat echt had gebeurt hoor, het boeide mij maar matig. Maar 4 dagen later was de pret volledig rond, want toen kregen we een telefoontje en toen was mijn vader opgepakt in Oostende. Het uiteindelijke verhaal was ook vele keren minder interessant dan je fantasie. In feite was er niets gebeurt hoor, die vrouw was maar vermist opgegeven omdat ze niet om had gemaalt om even te melden dat ze een week weg ging.

Maar natuurlijk kun je achteraf dan wel denken: "Wat een boeiende week zeg!" Wel het kan mij gestolen worden, dat 'boeiende' leventje zo. Geef mij dan maar een saai en interessant leventje. Dat lijkt een vrij vreemd combinatie, maar laat ik het zo zeggen: "Een manier van leven waar je zelf (of samen) toch enige controle hebt over wat er gebeurt en alle leuke gebeurtenissen zelf kunt invullen. Waar je niet alle controle hebt, maar waar de dingen je overkomen... En waar het de buitenwereld niks boeit." Dat is interessant en saai, dat zou ik willen. Mocht er dus ooit iemand tegen je zeggen dat je leven saai is en totaal niet boeit! Wacht even en denk na, wees niet beschaamd maar wees maar blij, wees gelukkig, want je gesprekspartner heeft klaarblijkelijk geen idee waar hij het over heeft, hij weet er de ballen van.

Phoenyxar

Promotie

Ja, de naam heb ik express gekozen zodat er maar liefst 4 op mekaarvolgende alliteraties zijn te vinden in mijn titel, dank je wel, ik deed het graag.

Iets meer dan 2 en halve maand terug was ik nog Superlid. Eentje dat er op zat te hopen Megalid te kunnen worden en vervolgens een blog te openen. Nou die blog heeft wel op zich laten wachten tot meer dan een maand na mijn promotie en dat is dan weer indirect de oorzaak dat ik nu bij editie 6 al niet meer het Megalid ben dat artikels kon plaatsen in een zelfgemaakte blog. Nee, ondertussen ben ik "Beste Megalid van 2012" en Moderator (voor zover dat die titels op zich dan ook enige waarde dragen) Best wel snel gegaan, al moet ik het zelf zeggen. Nou ja, ik ben er in ieder geval niet op verandert, dus dat wilt zeggen dat het niveau van deze blog (of het gebrek eraan, het is maar wat je zelf wilt) hetzelfde blijft!

Maar na een maand pauze (ja, ik heb wel 1 artikel geplaatst, maar dat was als opvuller) weet je niet snel waar je over zou schrijven. Ik heb vrij veel potentiële onderwerpen, maar zijn die elk wel diepgaand genoeg? Ik weet het niet, dat ontdek ik zelf ook pas als ik het aan het schrijven ben. Vragen waarover ik zou schrijven is ook natuurlijk niet de bedoeling. Dus wat moet ik doen...?

Het is wel een zéér interessante week geweest, dat moet ik wel zeggen. Of nou ja, toch een zeer interessante 2 weken. Nieuwjaar in Nederland geviert (WTF Wat steken jullie veel vuurwerk af), Haruhi hier enkele dagen gehad, vervolgens een medaille in de kast gekregen, promotie gekregen en mijn eerste dagen als moderator ondervonden. Ik weet niet, maar het is best wel een leuke ervaring om mee te maken, zo die eerste dagen.

Ondertussen ook nog weer een "typische" episode met mijn pa meegemaakt. De man is in Luik geraakt (freeriden op de trein is uiteindelijk overal mogelijk) en is daar aangereden. Niet door een auto of truck, maar door een brommertje. Nou kan dat natuurlijk alleen aan mij liggen, maar ik denk niet dat dat zo lang gaat duren voordat het helemaal fout gaat.

Ben ondertussen de winter ook compleet beu en weet je, hij is nog niet eens begonnen. Ik ben dat koude weer gewoon zat, heb er dan ook nog eens blok bij voor de komende examens. Je kunt dan wel zeggen van: "Maar wees toch blij dat het buiten niet warm is terwijl je studeert, dan ben je niet gemotiveert om iets te doen!" Nou voor mij werkt dat zo niet, als het buiten koud is zit ik op mijn laptop, heel simpel. Voor de mensen die te visueel denken: Nee, ik zit op een stoel, achter me laptop. Ook daar weer: Nee, niet achter me laptop, maar ja... Er voor?

Dus ja, een blog, schrijven omdat ik dat leuk vind en omdat ik het kan (maar dat valt op zich natuurlijk wel ter discussie)

Jammergenoeg rolt een onderwerp pas binnen als je net niet aan het schrijven bent. Net zoals bij "Los Vatagos" - maar ja, ik geloof niet dat de meeste weten wat Los Vatagos is dus dan stop ik hier maar. Volgende week heb ik misschien wel iets interessants te melden. Of ja, toch iets dat ik interessant vind.

Phoenyxar

Wielen

De steeds meer aanwezige zonneschijn en de daarbij horende maatschappelijke effecten doen mij weer iets inzien dat ik een goed half jaar was vergeten. Ik haat wielrennen.

Of is dat wat hard uitgedrukt? Nou, ik weet niet, het krijgt veel aandacht. Te veel naar mijn mening. Maar is het dat wel dat ik haat? Nee, ik denk dat het dat niet is, de reden dat ik wielrennen haat is dat het zo'n immens irritant fenomeen met zich meedraagt en zo velen inspireert om er in mee te gaan... Wielerterroristen.

En voor de mensen die niet weten op wat ik doel, ik heb het over de doorgaans dik in de midlife-crisis zittende mannen die niet beters met hun dag en leven weten te doen dan hun tijd te verslijten in een te spannend gesponsord pakje op een veel te dure fiets met een zelfbewustzijn en nonchalance waar een taxichauffeur van zou omvervallen. Altijd voorzien van een retro drinkbus, een veels te flashy helm en een grote bek waarmee ze je elk stukje accessoire op je fiets dat je ontbreekt zullen toeroepen terwijl ze zelf te koppig zijn om een bel te steken in plaats van je omver te duwen wanneer ze achter je rijden. Ja, ik haat ze.

En nu kun je wel denken dat het puur een stereotype is. Dat dit alles zwaar overdreven is, maar helaas. Natuurlijk zijn er genoeg uitzonderingen, maar ze worden overschaduwd door hun luidruchtige, overdreven fanatieke en quasi imbeciele collega's. Daarnaast zie ik ook echt niet in wat er plezierig is aan een eenzame tocht op een oncomfortabele fiets tegen een rottempo van jewelste. Nu ja, ze weten het blijkbaar zelf ook niet afgaande op hun gemiddelde humeur. Waarom toch?

Ik adviseer niemand om te stoppen met fietsen, allesbehalve. Ik vind gewoon deze vorm van fietsen ongelofelijk idioot. Er zijn genoeg sociale en in feite gezondere manieren om je bezig te houden met je fiets, het is echt niet alsof je keuze zo gelimiteerd is.

En het is spijtig, want op zich is wielrennen wel een mooie sport, ik vind het vreselijk om naar kijken, maar het heeft wel een zekere waarde als sport. Toch spijtig van die fanatiekelingen. Fans ruin everything!

Phoenyxar

Socio

Zoals elk semi-intelligent ontwikkeld wezen (wat wij gemakkelijkheidshalve "mens" zullen noemen) heb ik al eens graag een gesprek. Uiteraard. Dat mag geen verrassing zijn, zoiets doen mensen nu al eens. Maar dat komt zo met zijn probleempje.

Ik start niet graag een gesprek en vind me er zelf ook echt niet zo sterk in. Zeker, ik kan zoals iedereen wel al eens zeggen, maar doelbewust een gesprek starten is een van mijn zwakke punten. Ik ben op dat vlak nogal passief. Als iemand een gesprek begint ga ik er gewoon in mee, maar er zelf eentje starten gebeurt zelden.

En dat is meer een automatisme dan dat het een keuze is. Het is niet dat ik er voor kies om een gesprek niet te beginnen, hoewel dat op zich wel gebeurt aangezien ik die actie niet onderneem, maar het is meer een constant iets. Een karaktertrekje als je het zo wilt noemen en het is een irritant eentje. Eentje dat we sowieso al veel heeft gekost en waar ik ongetwijfeld al genoeg nadelen van heb ondervonden en toch... identificeer ik me er mee. Vreemd, is het niet?

Maar dan vraag ik mij af of ik hier zo alleen in ben. Ik kan met grote zekerheid stellen dat dit gedrag in de minderheid is, met vrij grote zekerheid zelfs, aangezien ik tot dezer dag nog niemand ben tegengekomen die op dat vlak passiever is. Hoewel toegegeven het praktisch gezien lastig moet zijn voor iemand om op dit criteria op te vallen dus misschien is mijn eigen passiviteit hier een factor op zichzelf. Niet dat ik over enige houding op dit vlak een uitspraak wil doen, laat staan oordelen, maar meer initiatief tonen zorgt er alleszins wel voor dat je opvalt en bijgevolg leidt passief gedrag naar minder interactie wat op zich weer leidt naar... meer passief gedrag. Een mooie vicieuze cirkel, maar zelf heb ik er ondanks mijn eigen passieve gedrag nooit de slechte kant van moeten ervaren.

Dus, wat is het eigenlijk, die stilte die ik voortbreng? Het is geen keuze en het is ook niet echt gelimiteerd tot echte sociale interactie aangezien ik diezelfde automatismen ook online onderga (zo vreemd als dat op zichzelf dan weer moge lijken) Het is iets dat me oprecht doet verwonderen en bijgevolg durf (hoewel dat hier niet het goede werkwoord is) er ook nauwelijks iets over zeggen. Een beetje complex en repetitief, ik zie het zelf ook in...

En toch zie ik het als deel van me, zouden er zo nog zijn?

Phoenyxar

BeatTheCock-GTASA-Poster.png

Beat the Penixar

Het Jaarboek 2016 is weer uit (u hebt het Jaarboek nog niet gelezen?) en één van de opvallende zaken voor mij was voor velen al een voordehand liggend iets. Dus ik heb voor het vijfde jaar op rij de meeste posts in het jaar geplaatst. Dat is leuk, dat is zelfs iets heel speciaal, maar na een vijfde jaar op rij vraagt een mens zich dan toch af waar zoiets moet stoppen? Natuurlijk kan het stoppen wanneer ik stop met posten, het forum niet meer dan een nostalgische herinner is, maar mij lijkt het interessanter/leuker om zulk een titel te kunnen overdragen aan een waardige tegenstander.

Ik heb de afgelopen jaren enkele serieuze tegenstanders gekend in leden als Bassieboy35 (Heeft ook een titel), Bierbuikje (Driemaal de titel), ERRWINS, NickOwnage... de competitie is wat zo'n titel interessant maakt, zonder tegenstanders is het een leeg iets.

Dus voor 2017 stel ik een uitdaging voor. Aan u, de lezer, aan het hele forum: versla mij.

Zo'n uitdaging komt natuurlijk met weinig eer of beloning, het is ook geen uitzonderlijk zware uitdaging. Iedereen kan een post plaatsen, ieder van jullie kan dit winnen. Maar toch is het net daarin zeer uitdagend en zeer bevredigend. U hebt niet enkel mij als tegenstander, maar het hele forum. Wees de persoon die mij onttroont, wees het lid dat de koning van de spam op zijn eigen territorium verslaat.

Je moet niets speciaals extra doen om deze uitdaging te accepteren. Volgend jaar, rond deze tijd, zullen we zien of iemand de uitdaging met succes heeft volbracht. Indien dit het geval is zal ik dat lid uitgebreid eren in deze blog. Indien het niet gebeurt verhoogt de inzet enkel maar: versla een zesvoudig kampioen. De activiteit van het forum kan er alleen maar bij winnen.

Veel succes, beste lezer en moge de beste spamslet winnen!

Phoenyxar

Blo-o-ogs!

Kijk eens aan, nog net op tijd om op donderdag uit te komen, is dat niet mooi? Zo kunnen we dus onze stroom aan onzin voortzetten!

Nou, zo terugkijkend op het voorbije jaar moeten we toch concluderen dat het een vrij succesvol jaar is geweest voor de blogscene. We hebben de opkomst gezien van enkele blijvende blogs en voor het eerst in een aantal jaren is er een echte strijd geweest voor de Award voor Beste Blog. Of die terecht is toegewezen of niet is een discussie die al vaker is gevoerd en dus niet voor hier.

Maar met MAF weg (of voor onbepaalde duur opgeschort) is de vraag natuurlijk wat het gaat worden voor 2014? Als ik zo kijk naar de blogs voor dit jaar dan verschilt het niet zo geweldig veel met de vroegere situatie. Je hebt een wekelijkse OWN (het zit hem in de naam), een onregelmatige Phoenomena (hoi), om de zo veel tijd (2-3 weken) Guard's blog en daarnaast... Nou okej, misschien zie ik het net iets te donker, want sinds kort is er ook DeathBlog, Inactief (slecht gekozen naam), Sans Scrupules-blog en de Sport Blog. Allemaal potentieel nieuwe tegenstanders in de blogscene? Het hoeft niet, maar het de blogscene alleen maar goed doen als ze allemaal proberen tot op zekere hoogte actief te zijn of blijven.

En daarnaast bestaan er ook nog zo vele andere persoonlijke blogs die ons kunnen verrassen door (weer) actief te worden en prachtige artikels te leveren. Wie gaat het zeggen? Misschien wordt er morgen wel nog een nieuwe blog aangemaakt die ons zal verrassen? De mogelijkheden...

Nu, wat is het nut van een artikel als dit? Wel, ik weet het zelf niet zo goed, maar het was al net iets te lang geleden dat ik nog eens iets had uitgebracht en elk beetje activiteit in de blogscene is welkom. Als het meezit kan ik volgende week iets zinnigs zeggen, maar met een blog die uitgaat van persoonlijke ervaringen en verwonderingen kan ik zoiets natuurlijk nooit helemaal garanderen.

Tot een volgende! <3

Phoenyxar

City of Vice

Aangezien Vice City de laatste dagen en weken vaak voorbij kwam op het forum, in tegenstelling tot al die maanden, daarvoor kreeg ik weer eens de kriebels om het nog eens vast te pakken en uit te spelen. Niet de zogezegde nieuwe variant op de smartphone, maar nog de authentieke game op de PlayStation 2, gespeelt op een TV waarvan de leeftijd in decennia kan worden uitgedrukt. Nostalgie noemen we dat.

Het heeft ook wel wat, Vice City was mijn eerste GTA en ook mijn eerste ervaring met GTA. Het is deze game dus die mij het genre heeft ingesleurd, ik kan bijgevolg ook niet anders dan de game graag spelen en ik wil het ook goed vinden, echt goed. Zeven jaar later wil ik het ook weer zo goed vinden als toen ik het voor het eerste speelde. Maar toch, na enkele uren spelen...

Wat een ongelooflijke schijtgame is Vice City toch eigelijk? Dan heb ik het niet zozeer enkel over de graphics, die spreken voor zich, maar de gameplay is ronduit rampzalig, de besturing is zwakjes en de verhaallijn is gewoon afwezig. De physics zijn zowaar nog slechter dan die van GTA III, het aantal verschillende peds kan in tientallen worden uitgedrukt, van animaties had men blijkbaar ook nog geen verstand en ik zal mij maar niet uitspreken over de map zelf zeker?

En dat is wel best ironisch, want na enkele uren gefrustreerd dat spel spelen kom je even terug op het forum en zie je een nieuwe post in het "Beste GTA"-topic en raad eens? Jawel, weer iemand die komt vertellen dat hij Vice City de beste GTA vindt omwille van de ongelooflijke sfeer. Wel het blijft een mening natuurlijk, maar voor mij doet die sfeer het toch niet zo. Natuurlijk is er wel veel sfeer, maar je kan een game toch niet enkel beoordelen op dat? Hoe kan je het enkel over de sfeer hebben als Tommy kan doodgaan omdat hij niet eens fatsoenlijk van een motor kan afstappen? In een game waar je geen mogelijkheid hebt om de camera degelijk te besturen en richten is ook al uit den boze. Een game waar de glitches en bugs frequenter zijn dan het verkeer, daar kun je toch niet enkel op de sfeer vallen?

Maar ik geef wel toe, met een Oceanic langs Washington Boulevard cruisen met Crockett's Theme op de radio is wel één van de meest sfeervolle momenten die je in een GTA zult meemaken. Het is ook ergens wel begrijpelijk dat de game niet is uitgewerkt, gemaakt op 9 maanden en dan in een tijd waar 6 poly's echt wel genoeg waren om de impressie van een wiel te doen. Maar de tijden zijn nu wel anders en voor nu is het eigelijk eerlijk gezegt een schijtgame.

Ik ben misschien ook wel wat hard, want Vice City heeft te kampen met een geduchte tegenstand, je kunt de game ook niet vergelijken met iets anders dan een GTA en als we eerlijk zijn, binnen die vergelijking mag het dan nog zo hard zuigen als het kan, als we onze vergelijking wat verder trekken is het toch weer een geweldige game, gewoon omdat het een GTA is en eigelijk is dat feit op zich al een bewijs van zijn kwaliteit.

Phoenyxar

Immigratie

Met alle commotie van de laatste week omtrent een niet nader te noemen uitspraak van een zekere Nederlandse politicus (die we verder niet gaan bespreken) zat ik eens te denken omtrent de haalbaarheid van dergelijke quasi-racistische (en in extensie gewoon xenofobische) uitspraken. Gewoon om eens te kijken hoe goed mensen nadenken...

Om te beginnen, wat zijn zoal de ideeën die we proberen te omvatten hier? Wel, één van de meest prominente ideeën lijkt dat van een gesloten land puur voor de "Nederlanders" of voor diens cultuur. Hier toont zich al een eerste probleem: Wanneer ben je een Nederlander? Dat klinkt misschien zeer voordehandliggend, maar dat is het dus allesbehalve.

Want ben je een Nederlander als je in het land bent geboren of wanneer je identiteitskaart het zegt? In dat geval verandert er niet zo veel met de huidige situatie natuurlijk, maar wat is dan -for the sake of perspective- het punt van een dergelijke regeling? Of moet je je nationaliteit funderen aan de hand van een stamboom? Dan moet er ergens een arbitraire lijn worden getrokken... Dat je zoals in Nazi-Duitsland moet kunnen aantonen dat je al minstens 2 generaties Nederlands bent? Want in zo'n geval ben je werkelijk waar "fucked" als je bijvoorbeeld kwart-Duitse Nederlander zou zijn. In zo'n geval kun je in geen van beide landen meer terecht, ook al dat het je zogenaamde "cultuur" zou zijn.

Stel dat je zo'n burger zou zijn en elk land dus een dergelijk migratiebeleid zou voeren, wat zijn dan je opties?

-Je statuut wordt in een bepaald land erkend, al dan niet als minderwaardige burger.

-Je wordt een burger zonder natie, wat volgens de Universele Rechten van de Mens niet kan/mag worden geweigerd.

-Je bent verplicht om zelf een natie te stichten met andere individuen die in een gelijkaardig schuitje zitten.

Fantastisch idioot allemaal, niet?

Het jammere aan immigratie is net dat het concept voor de meeste Westerse personen volledig onnodig lijkt. De meeste mensen vatten het idee erachter niet omdat ze niet weten wat die mensen drijft om naar andere plaatsen te gaan. We zijn te gewend aan onze luxe die we als een basisrecht achten. Het is natuurlijk een gevolg van het menselijke in ons. Die egocentrische en egoïstische essentie van ons bewustzijn. Dat deel hebben we natuurlijk ook nodig, maar het hoeft zeker niet te domineren.

Ik wil van mijn blog natuurlijk geen politiek gebekvecht maken, dat kan elders, dat heeft hier geen zin. Maar ik wil natuurlijk wel dat mijn lezers er slimmer uitkomen dan ervoor. Ik vraag me vaak af of sommige mensen wel begrijpen waarvoor ze staan of dat ze het niet gewoon zeggen omdat ze niet beter weten.

Ach.

Phoenyxar

Phoeny's Phantastic Phorum Phenomenon - G&C

G&C

Mijn blog bestaat ondertussen al een goede 3 maanden en ik denk dat ik met dit tiende item eens ga terugkeren naar het oorspronkelijke idee achter de blog. Wat actualiteit verwoorden. Actualiteit binnen het forum. Net zoals het eerste artikel.

Ondertussen moet het wel toch al iedereen zijn opgevallen. De laatste week moet de meest rumoerige en actiefste week in maanden, al dan niet jaren, geweest zijn binnen het gangs-gebeuren op het forum. Allemaal veroorzaakt door een willekeurige avatar-change van Pwned.? Eigelijk is het wel zo als je het even naar de oorsprong traceert.

Hoewel velen al maanden lopen te beweren dat G&C veel van zijn activiteit heeft verloren door de jaren en dat The City daar zogenaamd niets aan heeft veranderd, spreekt deze week van activiteit dat wel rechtstreeks tegen. Leden die van gangs swappen, gang wars die voor geweldige hysterie binnen de gangs zorgen, discussies omtrent gebieden op de map en conflicten tussen meerdere gangs doet vermoeden dat G&C weer actief is.

Maar velen lijken dat niet zo leuk te vinden. Het lijkt wel alsof vele leden liever een halfdode situatie prefereren boven eentje waar er tenminste iets gebeurt. Natuurlijk is het wel kut als er een lid van je vertrekt. Of als je een gang war zou verliezen. Of wanneer je in een diep conflict met een andere gang terecht geraakt. Of zelfs een intern conflict. Maar is G&C daar niet een beetje voor? Om alles mekaar wat moeilijk te maken. Strijden met je vrienden in naam van een fictieve gang om een fictief stukje kaart via een zeer ongeloofwaardige manier? Een beetje een simulator van het gangleven. In leven gehouden door een handvol leden van een willekeurig forum omtrent een freeroam-franchise. Ik hou er van. Het mag dan misschien allemaal lekker fictief zijn, maar het is toch een beetje live-action role-playing. Alleen dan vanachter je scherm en met woorden. Het klinkt wel wat lame, maar het is des te leuker als je er je meer in inleeft.

Het is perfect te begrijpen dat vele leden graag stabiliteit verkiezen boven de momentele rumoer en turbulentie. Maar die stabiliteit hebben we de afgelopen maanden (misschien zelfs wel jaren) gehad en even eerlijk, was die stabiliteit niet gewoon doodsaai?

Phoenyxar

Illusion

Zijn jullie gelovig?

Plotse vraag, maar je zult er wel op kunnen antwoorden denk ik. Nou? Okej, zal niet voor elk individueel opgaan, maar afgaande op onze algemene demografische kenmerken hier op het forum zullen de meeste antwoorden: "Nee." Mocht dit anders zijn, geen nood, wacht even, we komen hier nog op terug.

Maar dan een tweede vraag. Geloof je, losstaand van het feit of je religieus bent of niet, in een vorm van hiernamaals of een ander gelijkaardig idee? Denk hier even diep over na (iets wat ik trouwens adviseer te doen bij al je spirituele vragen én ook de non-spirituele, want daar lijkt men vaak gewoon met wat letters te antwoorden)

Waarom stel ik die vragen? Om jullie even te betrekken bij het artikel (en om jullie een reden te geven om een reactie te plaatsen, een "IK DACHT DIT" klinkt immers als een zeer waarschijnlijke mogelijkheid hier) en omdat ik verwonderd ben. Ik ben geen religieus persoon, hoewel ik gedoopt ben, mijn beide communies heb gelopen en dus bijgevolg volgens elke definitie officiëel een Christen ben; en ik leef volgens principes die naar mijn idee die lijn volgen. Ik geniet van schoonheid, maar schrijf het nergens aan toe. Ik dacht dus eerst dat het merendeel van de maatschappij ook een gelijkaardig gedachtenpatroon had, tot enkele jaren terug.

Wat was jullie antwoord op de tweede vraag? De kans is groot dat deze vraag een "Ja" als antwoord kreeg. Nu, zelf ben ik een persoon die op geen enkele manier gelooft in een "tweede leven" (om het even zo te noemen) niet volgens de Christelijke definitie, de Hinduïstische of de algemene opvatting. Ik geloof niet in iets dergelijks. Maar voor dat ik mijn mooi artikel verander in een spirituele hadj (wat ik ook niet van plan ben, om even de gevoeligen hier gerust te stellen) wil ik dan even terugkeren naar de essentie van die vraag. Mensen zijn dus vanuit hun nature religieus. Of hebben in ieder geval de neiging om in iets te geloven. In onze Westerse landen (en wellicht ook op andere plaatsen) is het populair geworden om religies en hun aanhang te verwerpen en hun volgelingen te ridiculiseren om hun keuze. Iets wat vreemd is aangezien het merendeel eigenlijk toch "in iets gelooft", gewoon in iets anders.

Waar gaat dit heen? Wel, het is een sociaal gegeven dat religies algemeen als iets gedateerd en oubollig worden gezien. Men kijkt soms met spot naar andere landen waar enkele religies wel nog een duidelijke indruk nalaten, dat terwijl de situatie hier gelijkaardig is, alleen draagt het geen uniforme naam meer. Naast de grote noemer "Atheïsme". Hoezo? Atheïsme is toch net ongelovig zijn? Wel nee. Atheïsme betekent dat je geloof verwerpt. Of toch het geloof in een almachtig wezen (een god) of meerdere. Atheïsme sluit in het algemeen niets uit als het aankomt op iets geloven. Hoewel dat de algemene aanname daar anders ligt.

Nu, mocht je mening op dat vlak verschillen van de mijne dan is dit perfect mogelijk, maar ik haal gewoon de feiten aan. Geloof is alom aanwezig rond ons, of we het nu ontkennen of niet. We hebben de macht van de religies en hun ideeën verworpen, maar toch blijft er schijnbaar iets achter in de mensen. Lijkt tegenstrijdig, maar blijkbaar zit er in de meeste mensen toch een gelovig beginsel. We zijn een vreemd wezen, is het niet?

En ik zeg dit niet als gelovige preker. Dit komt van een persoon die verzekerd is dat hij binnen een goede 50 (60-70 als het me meezit en ik wat lekker eten opgeef) jaar niets meer zal zijn dan een verzameling gecompliceerde moleculen in verval.

Wat voedsel voor je breinen.

Phoenyxar

Phoeny's Phantastic Phorum Phenomenon - Fluma

Fluma

Soms zijn er van die gesprekken waar je plots bij denkt: "Serieus?" We komen ze allemaal wel om de zoveel tijd tegen en afhankelijk van inhoud of context kunnen ze ons fascineren of net doen fronsen.

Zo had ik de afgelopen week ook wel enkele van deze gesprekken. De meest uitgesproken daarvan kwam uiteindelijk neer op een stereotype waar ik zelden bewust een levend voorbeeld van tegenkom. Ja, ik heb het over de "zonder alcohol geen feest"-mentaliteit. Een onderwerp waarover ik -en vele anderen- een duidelijk uitgesproken standpunt heb: "Serieus?"

Want verder heb ik doorgaans geen problemen met dergelijke personen, het is niet dat zo'n gegeven op zich een heel persoon bepaald (hoewel ze daar soms zelf wel anders over denken), maar ik blijf er toch altijd vraagtekens bij hebben en ik zal er ook niet alleen bij zijn. Want ja, hoe kun je toch geloven in een dergelijk idee waarvan toch bijna iedereen de directe ironie en tegenstelling kan inzien, nee?

Natuurlijk schrijf ik dit ook vanuit mijn eigen perspectief en ervaringen. Je zou kunnen stellen dat ik in zekere mate een bias heb op het onderwerp en dat bijgevolg mijn ervaringen met zulke gesprekken al op voorhand zijn bepaald, maar daar zal ik eveneens niet alleen in zijn. Biases bestaan, ze ontstaan door ervaringen en vormen zich met je leven mee. Natuurlijk zijn het geen absolute waarheden en dat zouden ze dan ook nooit mogen zijn of worden, maar je draagt ze mee, onbewust of net zeer aanwezig en ze beïnvloeden je (dagelijkse) leven en diens interacties. Je zou misschien kunnen zeggen dat ze op een manier ook wel aflijnen wie we zijn en hoe we reageren, maar ze zijn in het beste geval een tijdelijk iets.

Net zoals dat die "geen feest zonder alcohol" uiteindelijk ook een mening met een bias is. (Is dit geen pleonasme? Zijn alle meningen niet partijdig in zekere zin?) Zulke uitspraken komen namelijk voort uit ervaringen. Nou, dat hoop ik toch alleszins, als je dan zoiets gaat verklaren en je het dan roept zonder enige achtergrond of motivatie dan verliest de inhoud -die in dit geval al niet te sterk was- zijn waarde volledig.

Maar wat maakt het uiteindelijk ook uit? Het is een attitude waar ik grote vragen bij heb, maar verder? Misschien zijn het mijn zaken verder niet. Er bestaan genoeg sensibilisatiecampagnes voor zelfs alleen dit onderwerp en misschien moet ik me er dus ook maar niet mee bezig houden. Of toch? Uiteindelijk ben je, of je het nu wilt accepteren of niet, een actief deel van de samenleving en je invloed of verantwoordelijkheden minimaliseren, van je af schuiven of negeren zijn dan slechts manieren om jezelf een excuus tot zwijgen te geven. Niet echt volwassen, toch?

Tot zover het interessante sap dat de laatste dagen mijn hoofd vulde. Doet altijd even goed om het te laten vloeien.

Phoenyxar

Tranen van Onmacht

A.PNG.21e0df3eb9cb12b4296c8aa7156b49a3.PNG

JAAAAAAA, nog maar 2000XP te gaan, eindelijk! Als grootste spamslet van het forum kan ik toch niet anders dan proberen vanboven op al die lijstjes te prijken. Ik heb al meeste posts, posts op een dag, posts op een maand, posts op een jaar, in een topic, subforum… een beetje triest eigenlijk. Maar de lijst is bijna af, aanschouw mijn nakende triomf! We kunnen zelfs aftellen als we de huidige trend gebruiken:

B.PNG.dd44c75819e71ae6740ce672ca674d87.PNG

C.PNG.63ba5040a43d90657b123a3dd05661f3.PNG

Een simpele zaak van 2000 delen door (mijn actieve XP - Dutchy's actieve XP) * 90 dagen [2000 / (375 - 63) * 90] = 577!

 

Wacht wat. Dat is 21 maart 2020. 2020. En dan zou ik nog maar aan 14.579 XP zitten, wauw dit gaat trager dan gedacht. Laat staan dat mijn huidige piek het resultaat is van een stevige vakantie waar ik niets speciaal heb gedaan en dus dagelijks heb kunnen posten. Dat gaat echt geen constante zijn voor de komende anderhalf jaar hoor. Gaat het er dan ooit wel inzitten? DRAMA!

 

En dat is het ergste nog niet:

D.PNG.0275e4f2041ac6a6b22cad703b1c0e11.PNG

Tegen 21 maart 2020 zou PrioX al aan de 13.333 XP zitten. Als mijn tempo niet behouden blijft word ik zelfs ingehaald. Ik, ingehaald door een ander lid, wat is het forum toch veranderd.

 

Aldus besluit ik dit waardeloos blogpostje en krimpt mijn e-penis weer aanzienlijk. Dat we zoiets nog mogen meemaken zeg.

Phoenyxar

Verrassing

Hoewel dat Sinterklaas bij mijn Noorderburen al een dag eerder wordt gevierd, is 6 december hier de dag van cadeautjes en plezier. Het is ook wel best logisch dat onze 2 landen een aparte datum hebben voor dit feest, want we kunnen van onze Goedheilige man toch niet verwachten dat hij op dezelfde nacht zowel Nederland als België zou aandoen. Hoewel je de vraag kan stellen dat als iemand toch al heel Nederland wil rondtouren hij er ook niet even een stukje Vlaanderen bij kan meenemen?

Maar ja, dan is het ochtend en dan kan je je natuurlijk weer verwonderen aan wat je hebt gekregen, als je al iets hebt gekregen natuurlijk. Nou, hoewel ik wel dingen verzamel boeit mij dat eigelijk niet zo veel. Ik hecht totaal geen waarde aan materiële dingen dus eigelijk is deze feestdag meer een gemiste kans voor mij. Nee, eigelijk is dat fout. Ik hecht wel waarde aan materiële dingen, maar enkel als ze een sentimentele waarde hebben, de materiële kant interesseert mij niet.

Maar toch om even op die vraag terug te komen: "Wat heeft deze week mij nu daadwerkelijk gebracht?"

Wel, de tijd rond Sinterklaas is voor mij meestal een grote miserie, in tegenstelling tot de meeste andere mensen. Want het is de tijd van het jaar waar Haruhi zonodig zijn verjaardagsfeest moet vieren, zodat ik weer eens een manier mag verzinnen om op een zo kort mogelijke tijdsspanne zo diep mogelijk Nederland in te geraken. Maar het is het hem allemaal wel waard moet ik zeggen en zeker dit jaar. Het is voor mij al bijna een gewoonte maar het is eigelijk nog maar de tweede keer dat ik dit doe en bijgevolg ook vele malen leuker dan de eerste keer, want nu kende ik ook bijna iedereen die er rondliep.

Maar het heeft natuurlijk ook wel zijn negatieve kant allemaal, want als je vertrekt klinken nogal makkelijk de woorden: "Tot nog eens! Waarschijnlijk volgend jaar! Haha" en het kan natuurlijk aan mij liggen maar is dat niet wat jammer? Op Haruhi na zie ik al de mensen daar maar 1 keertje in het jaar en vreemdgenoeg "klikte het" dan ook nog eens vrij goed met velen daar. Maar dankzij de gigantische afstand en onze drukke door school-gecontroleerde leventjes zal ik ze dus niet meer zien, tot volgend jaar, zelfde plaats, zelfde tijd.

En ja, ik ben iemand die veel waarde hecht aan sentimentele en ongrijpbare dingen, dus ik vind dat echt jammer. Ik zou er graag geweldig veel geld voor neerleggen om dat elke week te laten plaatsvinden, maar dat gaat het hem niet zijn hè? Maar de week heeft mij wel nog wat anders gebracht van goede waarde voor mij. Zo ben ik eindelijk uit mijn kleine dilemma omtrent de voortzetting van mijn studierichting en zo heb ik met een vriendin, waar ik maanden geen contact mee heb gehad, weer eens de draad heropgepakt, het zij dan maar voorzichtig, maar er is terug contact. En dat vind ik allemaal vele malen interessanter en relevanter dan hopen cadeau's krijgen met deze feestdag, ik ga ook dit jaar mijn opleiding Burgerlijk Ingenieur waarschijnlijk opgeven om "maar" Germaanse te gaan doen en weet je wat? Ik voel me daar goed bij!

Ja ok, ik verspil dan misschien wel een jaar, hoewel ik daar persoonlijk wel niet zo over denk... Maar ik zal me daar wel veel beter bij voelen dan mocht ik dit voortzetten. Bijgevolg ontloop ik ook een job waar ik in potentie meer dan 3 keer zo veel zou kunnen verdienen als bij hetgene ik nu wil gaan doen... Maar wat is geld nu toch, welke waarde heeft het? Voor mij niks.

Phoenyxar

Pursuing Dreams

Wat doen jullie zoal op een dag?

Okej, naast school én werk én GTAForum én Facebook checken én schelden over de laatste skin van YouTube. Wat doen jullie?

Misschien was mijn vraag niet goed geformuleerd. Opnieuw proberen: Wat drijft jullie? Wat zorgt er bij jullie voor dat een dag compleet is? Wat maakt jullie vrij tijd nu écht "vrije tijd" en wat maakt die vrije tijd zo compleet? Dat zul je wel kunnen beantwoorden voor jezelf denk ik.

"Zolang ik maar compleet bezopen was gisterenavond, dan was het goed!" Het is een zeer stereotyp maar tegelijkertijd ook standaard antwoord. Het zal wel algemeen geweten zijn maar ik kan me op geen enkele mogelijke manier met die houding associëren. Maar het is blijkbaar cool en sociaal geaccepteerd dus het kan maar beter ook jouw ideaal zijn. "Want als je niet drinkt ben je saai!" Wat zijn we toch een fantastische maatschappij met speciale gedachtegangen, nee? Maar meer ga ik daar niet over zeggen, het is hun keuze en ik kan er over denken wat ik wil. Belangrijk is natuurlijk wat je zelf denkt over wat je bezighoudt.

Want het zal niet voor iedereen even voordehandliggend zijn om zich compleet te verzoenen met zijn interesses. Bij het merendeel zal dit niet té veel extra denkwerk opleveren, maar misschien heb je je zelf soms ook wel eens vragen gesteld bij je bezigheden. Je het nut afvragen van op een forum ronddwalen en er ook blijven, het nut van kunst of gewoon zelfs andere basiswaarden... Eigenlijk leunt dit al zeer erg naar een filosofieles en dat kan natuurlijk niet de bedoeling zijn. Ik wou gewoon even tonen dat die twijfel wel eens bestaat. Waarschijnlijk bij iedereen, want het slokt veel tijd op (afhangend van je bezigheid natuurlijk) en tegelijkertijd helpt het je wel ontwikkelen. Het definieert wie je bent en dat doe je zelf, voor jezelf. Ik zeg hier eigenlijk niets nieuws, maar het is soms wel eens mooi om er even bij stil te staan. Dus omarm wie je bent, omarm die bezigheden die je tot een mens maken. En zolang die bezigheden geen ander individu schaden bestaat er toch ook geen erge bezigheid of wel?

Zelf vind ik het nogal moeilijk om te zeggen wat mij definieert. Of ik weet het wel, maar kan het nauwelijks omschrijven. Ik kan enkel een poging doen. Ik heb een zoektocht naar "schoonheid", wat op zich ook al een vaag begrip is. Het is de reden waarom ik graag op (on)gekende plaatsen ronddwaal, dat ik dagelijks op artwork-sites te vinden ben, ik vind het in muziek, in filmes, series, foto's, kaarten... en in essentie kun je misschien wel stellen dat het een vorm van nut aan je leven geeft. Dat klinkt vrij sober en triest, maar aan de andere kant betekent dat ook dat ik nooit zonder zal vallen. Want de wereld heeft zich meester gemaakt in het leveren van veel nutteloze maar mooie dingen. Het is een passie en je kunt het overal vinden. Van een simpel trein-logo naar de bombastische overdaad die een Dom van Keulen is. Je moet dat leren appreciëren... Nou ja, "moet".

Kijk eens aan, een blog in de definitie van een blog. Wat tekst die doorgaat over een vaag onderwerp en zonder conclusie. Fantastisch, nee?

Maar wat houdt jullie bezig? Kunnen jullie voor jezelf uitmaken wat je passie is? Ik hoor het graag. Want ook dat kent zijn eigen vorm van schoonheid.

Phoenyxar

Uitstel

Er zijn zo van die personen die hun taken en opdrachten altijd mooi hebben uitgestippeld, planning voorzien om het in goede banen te laten lopen en dan ook volledig uitgerust een prachtig resultaat voorschotelen. Ik ben niet een van deze mensen.

Nope, ik hoor bij die andere groep. De individuen die een datum zien staan en reageren met "Ooh, dat is nog een volledige maand!" En vice versa voor welke deadline dan ook. Totdat je opmerkt dat die deadline ineens binnen twee dagen is. Ja, overmorgen moet al die shizzle binnen. Fantastisch gevoel altijd.

Want ik weet niet hoe herkenbaar dit voor iedereen is, maar op dat moment denkt iedere uitstelgod hetzelfde: "Daar had ik dus ook vorige week al mee klaar kunnen zijn." Een geweldig moment, een openbaring en confrontatie met je eigen luiheid en onkunnen. Alleen is de vergelijking wat oneerlijk, want als we alles gaan opnoemen dat we zouden "kunnen" krijgen we wel een aanzienlijk lijstje, lijkt me. Ja, dit had vorige week gekunnen, maar vandaag gaat evengoed en morgen is nog beter! De klassieke en standaard redenering bij elke uitsteller zoals ik.

En het is vreselijk, want je drijft jezelf zo altijd in situaties die je anders nooit zou meemaken. Je zult zien, op die twee dagen dat je dan eens wat moet doen zal je laptop of PC ineens spontaan ophouden met werken zonder enige reden, is de inkt van je printer alweer op terwijl je daar de week op voorhand nog nieuwe cartridges in had gepleurd, zal de trein ontspoort zijn, zijn plots alle bibliotheken of andere bronnencentra plots tijdelijk gesloten en zal je hond ineens zonder aanleiding vuur vatten. Het gebeurt allemaal alleen maar als je het net niet kunt gebruiken, terwijl al die vorige weken waar je niks deed zo vredig waren verlopen. Misschien wel een bewijs voor karma?

Maar ik moet niet klagen. Want hoewel ik zonder enige twijfel lijdt aan deze mogelijk extreme vorm van uitstelgedrag wordt ik grappig genoeg productiever en efficiënter naarmate ik mijn deadline benader. Waar ik voorheen een halve dag voor zou nodig hebben schrijf ik dan op een uur een volledig onderzoek van meerdere bladzijden en weet ik plots waar ik over praat in tegenstelling tot mijn normale zijn, hihi.

Ik vind het zelf deels irritant, want ik forceer me telkens om op 1 of 2 dagen alles te doen, maar anderzijds... Het zorgt er wel voor dat ik er maar een beperkt deel van mijn tijd in moet steken en dat is op zich ook wel mooi meegenomen. Dus ja, het zorgt er dan wel weer voor dat ik er niet zo mee inzit dat ik het uitstel, want ik weet dat ik het dan nog wel afkrijg in extremisch.

Okej, het zal kwaliteitsgewijs niet het beste zijn wat mogelijk is, maar het is doorgaans strak en degelijk, meer moet ik niet hebben. Ik vraag me af of er nog mensen zijn die dit herkennen... Moet toch wel, nee?

Phoenyxar

De Verkiezingen

Ja hoor, het einde van het jaar komt in zicht en we weten allemaal wat dat betekent. Langere nachten, sneller donker, Sinterklaas en de Kerstman nemen weer eens het risico om hun benen te breken tijdens hun jaarlijkse rondtocht over besneeuwde daken... En voor wie tijdens die prachtige periodes niets beters te doen heeft dan zich achter zijn scherm te vergapen aan een hoop lettertjes en cijfers zijn er de Forum Awards!

Even eerlijk, het eerste jaar dat ik op het forum zat en toen hoorde van de Awards was ik zoooooooo opgewonden, of toch in ieder geval verlangend naar een award. Niet dat ik er eentje verdiende maar gewoon omdat het toch leuk is om krijgen. Drie volledige jaren later heb ik nog geen award gezien en dan kun je wel concluderen dat ik ze ook daadwerkelijk niet zou verdient hebben.

Maar toch betrapte ik me er dit jaar weer op. Je ziet dat topic en denkt direct: "Hmm, ik wil een award." Het mag dan nog de meest idiote award van allemaal zijn, maar ik wil er eentje. Dan moet je ook niet snel wachten voordat je jezelf betrapt op het checken van het Nominatie-topic en elke post eens afsnuffelt of je naam er mogelijk tussen vermeldt wordt. Wanneer je dan een andere naam opmerkt op een plaats waar je wou dat jouw naam stond ga je al snel denken: "Wat heeft hij gedaan dat ik..." dat 2 seconden later vaak plaatsmaakt voor "Ooh ja dat... en dit ook... en als ik goed herinner dat ook en..." Wees maar eerlijk, we doen het allemaal wel. En daar is ook helemaal niks mis mee. Want zijn de awards er ook niet om een beetje competitie te creëren tussen de leden? Als je dat niet aantrekt, best. Maar vergeet niet dat competitie genoodzaakt is voor resultaat. Nee, dat is niet waar. Competitie is in feite niet nodig voor 'een' resultaat, maar wel voor een beter resultaat dan je anders zou uitkomen. En hoewel we het tegenwoordig nodig lijken te vinden om overal te ontkennen dat het ons iets kan schelen knaagt het toch aan ons hoor, we zijn competitiebeesten... Je wint, je verliest, het lijkt simpel. Er moeten altijd verliesers zijn, maar waarom verlies je? Omdat je iets verwacht of verlangt? Of omdat je niet won? Wel dan was je niet de beste kandidaat... Of toch? Want uiteindelijk wint degene met de meeste stemmen toch. En op een forum waar vele vriendschappen worden gesmeedt is het dan ook niet anders dan normaal dat het populairste lid in zijn gebied wint, toch? Dat is echter te kortzichtig. Dat populaire lid is ook maar populair geworden om een reden, het heeft zich moeten bewijzen en ontwikkelen om tot dat populaire statuut te komen en op die manier is het eigelijk toch de beste kandidaat... Lichtjes vreemd? Dat was ook wat me zo teleurstelde 3 jaar terug. Ik had niks en 'de anderen' wel en dat was niet eerlijk. Het was toen voor mij ook maar een simpel spel van 'ik' of 'de anderen' Dat was een competitie die ik op voorhand had verloren, ik verdiende die awards toen niet en mijn mentaliteit van toen ondersteunt die gedachte ook maar. Maar wat is er nu, 3 jaar later, anders aan die Awards dan toen? 'De anderen' blijven nog steeds tegenstanders, het is nog altijd mogelijk dat 'ik' geen enkele van die Awards win (uiteraard), wie zegt dat ik er deze keer wel één zou verdienen? Wel het verschil is misschien maar klein, maar deze keer kan ik geen Award verliezen. Ja dat leest u goed, ik kan niet verliezen! Niet dat ik zal winnen, nee hoor, maar in tegenstelling tot 3 jaar terug ben ik niet degene die iets verliest maar het zal 'de andere' zijn die er eentje wint en 'die andere' is in tegenstelling tot 3 jaar terug sowieso iemand die ik graag heb, een vriend, of hij die Award nu zou 'afsnoepen' of niet. Ondanks de competitiedrang die in ons schuilt en ons allen ergens toch wel doet verlangen naar zo'n Award zijn de Awards meer dan enkel een verzameling aan Avatars die worden uitgedeelt aan de zogenoemde beste kandidaten. Nee, het is een sociale actie van wederzijds respect waar we waardering uitdelen in de vorm van stemmen en waar de tegenstander het lid is waar je de volgende dag nog altijd tegen zult praten (en hopelijk feliciteren)

Tussen al die Awards door is het een test, een test om te kijken hoe goed we hier allemaal met mekaar omkunnen. Is dat niet mooi?

Phoenyxar

Phoeny's Phantastic Phorum Phenomenon - Kerst

Kerst

Aah kerstmis, eigenlijk heb ik er niet zo veel mee. Het is op zich wel een mooie tijd van het jaar, maar als de sneeuw al afwezig blijkt te zijn dan blijft enkel de kerstboom hier nog over en hoewel die toch wel zijn charme heeft vind ik het niet te speciaal.

Maar dat is maar hoe ik kerst ervaar, dat heeft verder geen discutabele waarde. Als je het momenteel wel op jouw manier naar je zin hebt op kerst, dan is dat awesome, maar voor mij is het meer een gewone dag op het jaar met een speciale naam. Maar ik heb daar verder niet veel nuttigs over te zeggen en tussen al dat bloggeweld van de laatste dagen is dit qua inhoud wat magertjes, dus dan gaan we maar voort!

Ik wil jullie allemaal fijne feestdagen toewensen en nog een leuk 2014! Wat heb je tot nog toe gedaan met de feestdagen, wat ga je nog doen, wat heb je gekregen? Zeg het maar, vind het leuk om horen!

Tot een volgende, dan wel met een echt onderwerp, Phoenomena! :3

Phoenyxar

Phoeny's Phantastic Phorum Phenomenon - #V(ijf)

#V(ijf)

Grand Theft Auto V, bij ons ook wel gekend als GTA V of simpelweg V, komt binnen 5 dagen uit. Niet alsof jullie het niet zouden weten, het forum, het internet en zelfs mijn omgeving bulkt er van uit.

Ik zal binnen 4 dagen, op mijn eerste schooldag van dit jaar staan wachten voor de deuren van een lokale winkel op de night-release. Vier dagen? Het voelt zo eigenlijk niet echt. Ik heb bijna 2 jaar staan uitkijken op deze dagen en nu dat de dag er aan komt... Lijk ik het maar te ondergaan. Ik leek het bijna vergeten te zijn.

Is dat normaal? Of ben ik misschien een soort van hipster geworden die zich niet wilt identificeren met de rest van de overhypete meute fans? Want ik ben natuurlijk niet zomaar een fan, ik ben een echte fan en die wachten alles stoïcijns af, laten geen blijk van enthousiasme doorschijnen en zullen zich de eerste dagen bezighouden met alle fouten in de nieuwe GTA te zoeken waardoor ze hun nostalgische liefde Vice City wederom als winnaar naar boven kunnen prijzen... Oow wacht, die vergelijking sloeg nergens op. Of toch?

Want afgaande op de (soms wat overdreven) enthousiasme van andere leden die ik hier zie zou ik moeten concluderen dat ik maar een matige fan ben. Of is in stilte genieten ook genoeg? Moet ik misschien na het uitspelen van de game een geweldige uitzetting schrijven over GTA als genre totnogtoe waarin ik alle aparte games beoordeel en bekritiseer, enkel gebaseerd op mijn eigen ervaringen en daarbij ook de mening van andere fanatiekelingen liefst zo diep mogelijk kapot maken. Maakt dat mij een betere fan?

Of misschien betekent een fan zijn puur dat je het plezier van het spelen er ervaren eerst overlaat aan je medefans. *insert random spoiler-rant hier* Ik heb er de laatste dagen (doelbewust) aan kunnen ontsnappen, maar er blijkt dus een geweldige spoilerfest gaande. Wat voor mensen doen dat eigenlijk? Creëert toch meer irritatie dan wat anders? Vind het best wel triest, als fan zijnde.

Maar... tegelijkertijd zie ik dan ook wel dat de helft van de community het principe van een "spoiler" lijkt te misbruiken. Zeggen dat bijvoorbeeld Michael 45 jaar is, is geen spoiler. Zeggen dat bijvoorbeeld Michael op zijn 39e contact heeft gehad met de FIB is dat wel. Dit zijn trouwens ter plekke verzonnen gegevens, geen idee of zijn leeftijd zelfs ook maar correct is, dus geen spoilers.

Een spoiler is het verklappen van een deel van het verhaal of van een gegeven dat invloed heeft of kan hebben op de ervaring van een verhaal. Zeggen dat er een stad op de kaart ligt die Los Santos noemt na het zien van de kaart is geen spoiler (hoewel sommige namen een indicatie van een verhaal kunnen bevatten), de kaart tonen is dat wel, hoewel net het bekijken van diezelfde kaart het eerste is wat ik doe wanneer ik een nieuwe GTA koop.

We lijken als community een beetje paranoia ten opzichte van alle informatie. Wat als je kijkt naar een jaar terug zeer ironisch is want toen deden we niet anders dan vragen naar informatie. Misschien is dat onze manier om ons te onderscheiden van al die andere fans? Ach ja...

2dm6wir.jpg