GTAGames.nl

The Underground

Log in om dit te volgen  
Volgers 0
  • artikelen
    25
  • reacties
    187
  • bezichtigingen
    32569

Revelations: Narukami

Narukami

1114 bezichtigingen

Beste,

Het is al best diep in de nacht van woensdag 2 maart, en ik heb eigenlijk geen idee waarom ik nog niet ben gaan slapen. Anyhow, ik voel me op het moment een beetje klote, en heb besloten het van me af te schrijven. Het is veel simpeler om dingen te vertellen aan iemand die je niet kent, of als het vertellen éénrichtingsverkeer is... Zoals bij een krantartikel of blog vaak het geval is.

Laat ik bij het begin beginnen; Ik en mijn ex-vriendin zijn uit elkaar gegaan om 1 oktober, sinds gister ben ik dus een half jaar weer single. Of eerder, alleen, zoals ik het liever noem. Met stom toeval tikte ik haar naam in op Facebook, en zag ik dat ze me eindelijk uit haar vriendenlijst gegooid heeft. Onze foto's staan er nog wel op, en ze is nog wel bevriend met al mijn vrienden (en ik met haar vriendinnen, beetje awkward). Toen ik dat zag kreeg ik een klein schokje in de hartstreek. De laatste paar maanden, vooral net voor nieuwjaar, waren erg turbulent en dat hebben mensen in mijn omgeving moeten ondervinden. Het onbegrip en het verdriet was als een scherpe machete die heel mijn lijf open had gesneden. Nog nooit in mijn leven heb ik zulke pijn moeten doorstaan, daarbij lijken de ruzie's op de middelbare school helemaal niks bij. Zelfs het verdriet van het verlies van familieleden kon ik niet vergelijken met dit. Mijn ster, mijn lieverd, was niet meer bij mij.

Ik weet uit eerdere ervaringen dat je (of tenminste ik, geld niet voor iedereen) het beste over problemen kan praten in plaats van ze op te kroppen tot het uiteindelijk eens barst. Dus dat deed ik ook, de reacties die ik kreeg waren vrij uiteenlopend. Mensen van school, die mijn ex-vriendin nooit hebben ontmoet, probeerden me gewoon te steunen door er voor me te zijn en me te zeggen dat ik wel weer iemand anders tegenkom (echt van die dingen die je dan effe net niet wil horen, maar hé ze bedoelen het goed). Mijn vrienden uit mijn moeder's woonplaats hebben me ook opgezocht en me getroost, dat deed me wel wat, dat ze hun zooi zomaar even aan de kant tiefden voor iemand die toch een eind verder woont. Mijn beste vriend Phoenyxar heb ik gebeld op de dag zelf, en hem gevraagd of hij langs kon komen dat weekend omdat ik dan echt nodig had. Dat deed hij, zonder pardon.

De eerste paar maanden waren vreemd, erg vreemd. Ik kon er niet aan wennen dat ik opeens weer alleen was, dat ik niet meteen moest zeggen dat ik al een vriendin had als tijdens het stappen een meisje probeerde een move te maken of wat dan ook. In plaats van dat het stappen hielp me alles even te vergeten, kwam het dus juist nog harder terug, zo erg dat ik eens snikkend Stratumseind in stilte heb verlaten en een uur in een steegje in de donkerte heb gezeten. Ja, wat een tijden waren dat.

Begin december kreeg ik een emailtje van mijn ex' moeder, waarin ze me feliciteerde met mijn verjaardag en me het beste wenste. Dat trok de realiteit meteen weer recht in mijn gezicht. Ze schreef dat ze me miste en het vreemd vond dat ik ineens niet meer daar rondliep in de weekenden. In eerste instantie kon ik het niet goed bevatten, waarom zou ze nu zoiets zeggen? Om zout in de wonden te strooien? Ik besloot relatief nuchter te antwoorden, en kreeg geen antwoord meer.

Met kerstmis kreeg ik een kaart, een kerstkaart. Een mooie enveloppe met mijn naam en adres lag net voor de 25e op mijn deurmat. Hij was van mijn ex' moeder en haar vriend. "Jammer dat het zo moest lopen... Fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar." Mijn moeder was de eerste bij de brievenbus en besloot dat het misschien maar beter was als ik de kaart niet zou zien, en stopte hem weg. Mijn broertje zag het en besloot het toch maar bij mij te melden. Mijn moeder was ook echt pissig toen ze erachter kwam dat hij het doorgeluld had, prachtig was dat bekdicht.gif Ik heb de kaart op mijn vensterbank gezet, en meteen alle foto's van mij en mijn ex uit mijn kamer geruimd. Ook heb ik de knuffels (dat was echt ons ding, knuffels) die ik van haar had gekregen opgeruimd. Zeker niet weggegooid, zulke dingen zijn leuk om later op terug te kijken. Op het moment zelf waren het echter doornen in mijn oog, en moesten ze dus maar weg.

Vanmiddag tijdens de fietsrit naar huis kwam I Want To Know What Love Is van Foreigner op de radio, en dacht ik terug aan de keren dat we daarop samen gedanst hadden in mijn pa's huiskamer als we alleen waren. Zo stom, dat voor een echt lange tijd je je verleden tegenkomt in de kleine dingetjes. En nu zijn we full circle.

De liefde die ik had voor haar is nog lang mijn lijf niet uit, en ik betwijfel dat het ook ooit volledig zal verdwijnen. Ze was mijn eerste echte liefde, en we hadden maar liefst voor 5 jaar en 2 maanden. Vanaf mijn 15e tot net voor mijn 21e, dus. Één vierde van mijn bestaan met één meisje besteed, als je het me had verteld toen ik 15 was had ik je keihard uitgelachen.

Het is laat en ik heb geen zin alles nog eens over te lezen, misschien voeg ik later nog wel iets toe. Nouja, nu weet je in ieder geval waarom ik het laatste half jaar weinig tot niet actief ben geweest, het was/is op het moment lastig te combineren. Ik zit in mijn laatste jaar voor ik ga beginnen aan het hoog onderwijs, en ben juist begonnen met mijn rijbewijs. Ik probeer vooruit te kijken en weer dingen te doen, vooruit te streven naar de volgende dag die komt. Dat is soms moeilijk, maar ze kan me niet voor altijd vastgeketend houden aan het verleden.

Ik verwacht eigenlijk niet dat Phoenyxar dit blogartikel gaat lezen, het contact tussen ons staat op het moment op een laag pitje. nopompom.gif Hij is het niet eens met enkele dingen die ik gezegd/(niet) gedaan heb de laatste paar maanden... Tot mijn grote spijt. Ik mis je, grote vriend... Echt waar.

Ik spreek jullie nog wel,

Narukami




8 reacties


Kerel, ik lees dit met een brok in mijn keel. Sprakeloos ben ik er van, in de liefde herken ik het, ik heb het soortgelijke gehad.. (echter dan een relatie van een kortere duur)

Ik wens je onwijs veel sterkte.. Je bent altijd welkom.

Share this comment


Link to comment

Liefde (als in een liefdesrelatie) is mij onbekend. Ik kan mij dan ook slechts inleven in het gegeven dat ik mij niet voor kan stellen dat ik een relatie van vijf jaar mij niet voor kan stellen.

Doch dat wij niet super-close zijn vind ik dit wel rot voor je, sterkte man :( . Had tevens niet in de gaten dat het niet zo goed ging tussen jou en H. :N

Share this comment


Link to comment

Sterkte, Max! Best mooi geschreven, ook al is het een droevig verhaal. Ik hoop voor je dat er een moment komt dat je weer verder kunt.

Share this comment


Link to comment

Sterkte, Max! Best mooi geschreven, ook al is het een droevig verhaal. Ik hoop voor je dat er een moment komt dat je weer verder kunt.

Het gaat eigenlijk al wel vrij goed hoor Erwin, het was gewoon even een kutmoment. Wel bedankt verder.

Share this comment


Link to comment
FrankyFourFingers

Geplaatst:

Lijkt me onwijs pijnlijk om na meer dan 5 jaar een break-up te ervaren, de 5 jaar waarin een persoon volwassen wordt heb je nooit anders dan samen met een ander ervaren. En dan ook nog eens af en toe middels vervelende gebeurtenissen er weer volledig aan herinnert worden :(

Misschien zeg ik nu iets wat je helemaal niet wil horen, maar probeer op korte termijn, mocht je daar klaar voor zijn, te ontdekken hoe fijn het single leven kan zijn. Dat kan uit persoonlijke ervaring behoorlijk helpen bij het verwerken van je verdriet.

Sterkte man.

Share this comment


Link to comment

Het gaat inmiddels weer prima hoor FFF, heel af en toe nog een kleine terugval maar dat is nooit van lange tijd. Het single leven betekende al meteen meer geld en vrije tijd, want nu hoef ik die treinritten niet meer te betalen! :7 Daar hou je veel aan over man, jeetje.

Share this comment


Link to comment

Gelukkig gaat het beter. Mij lijkt het echt kut, je hebt zo lang een relatie met iemand en dan gaat het over. Dan voel je inderdaad wel klote. Ik hoop dat ik nooit in zo'n situatie kom.

Share this comment


Link to comment

Inderdaad een heftig verhaal dit en ik vind het vrij moedig van je om dit van je af te schrijven, mezelf kenende zou ik het allemaal opkroppen wat zoals je zelf al aanhaalde uiteindelijk tot een slechter resultaat leidt. Sinds twee jaar verkeer ik zelf in een relatie, een lange afstandsrelatie en ik begrijp dus maar al te goed hoeveel gevoelens en liefde je voor één bepaalde persoon kan voelen. Daarvoor heb ik mensen die zoveel waarde aan een relatie hechten nooit begrepen en voor bepaalde mensen hier die een relatie niet serieus opvatten is het denk ik ook niet te begrijpen.

De troostende woorden van mensen die zeggen dat je wel iemand anders zult vinden komen mij bekend voor, en zijn inderdaad de dingen die je op dergelijke moment liever niet hoort, maar gelukkig beseffen we wel dat ze goed bedoelt zijn. Mijn vriendin en ik zijn 9000 km van elkaar verwijderd en wij zien elkaar niet voor de volgende 10 maanden tot wanneer zij hier op vakantie komt. Onze situaties zijn inderdaad verschillend, maar hiermee wil ik aantonen dat ik weet wat het is om iemand te missen waarvoor je echt alles zou willen doen.

Een echte oplossing voor de pijn en het verdriet is er denk ik niet. Tijd heelt alle wonden zeggen ze altijd en hopelijk is dat bij jouw ook het geval. Dat je haar nooit zult vergeten staat vast en dat is ook niet de bedoeling. De mooie momenten samen moeten gekoesterd worden zelfs als doet het nu pijn om er terug over na te denken. Zorg er enkel voor dat deze breuk je niet de kans ontneemt om verder te gaan met je leven en eventueel open te staan voor een nieuwe relatie. Niemand zal zijn zoals haar, maar dat hoeft niet te betekenen dat je nooit meer gelukkig kan en mag zijn met iemand anders.

Succes man, blij om te horen dat het al beter gaat en uiteindelijk zal deze relatie tot het verleden behoren, zie het alleen niet als 5 weggegooide jaren.

Share this comment


Link to comment

Maak een account aan of log in om te reageren

Je moet lid zijn om te kunnen reageren

Een account aanmaken

Registreer je voor een eigen account. Het is snel en makkelijk!


Nu registreren

Inloggen

Heb je al een account? Log hier in.


Nu inloggen